Που λέει ο λόγος…

Share

Που λέει ο λόγος…
( ΠάΠιΓΓο)

Στις δεκαεννιά Οκτώβρη, πριν από μύρια χρόνια,
που λέει ο λόγος, γνώρισα τη μαγεία του έρωτα,
εφταπλάσια..
Στα μισά της μαγικής διαδρομής, περίπου,
ο ημίθεος, τροποστουλέγειν, Βοϊδομάτης
με ταξίδεψε στο άγιο Πάπιγγο.

Ανέβαινα τον ποταμό και ήσουν πλάι μου,
που λέει ο λόγος, κι ο φάραγγας ο Βίκος, από κάτω,
εφταπλάσιος.
Τη νύχτα, που δεν είχε βγει φεγγάρι, περίπου
έβρεξε, ουτωσειπείν, μία βροχούλα απαλή,
έβρεξε δηλαδή, αγάπη δυνατή, στο Πάπιγγο.

Ψηλά στ’ ανώγι πέτρινου σπιτιού, όπως άνοιξες,
που λέει ο λόγος, το παραθύρι, επήρες μιαν αξία
εφταπλάσια..
Ο αγέρας μοσχοβόλησε απ’ το έλατο, περίπου,
κι απ’ το πεύκο, και οι στάλες της βροχής, τροποντινά,
ραντίζανε επιθυμίες γλυκές, σ’ όλο το Πάπιγγο.

Μεσ’ απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο, τα μάτια ορθάνοιχτα,
που λέει ο λόγος, δεχθήκαμε τα δώρα της βροχής μας,
εφταπλάσια..
Γλιστράνε, μουσκεμένα πάνω μας, περίπου,
-καίνε τα λιόξυλα ειρησθωενπαρόδω– πλημυρίζουνε
ψυχές και σώματα, ευωδιάζουν έρωτα, στο Πάπιγγο.

Εκείνη τη νύχτα, σού τη στέλνω πρωτότυπη,
που λέει ο λόγος, μια κόπια μοναχά κρατώ για μένα,
εφταπλάσια..
Ένα -αιώνια- νοτισμένο αντίγραφο, περίπου,
και σου ζητάω, λογουχάριν, μια μικρή σου χάρη
(δεν σου ζητάω δα κι ολόκληρο το Πάπιγγο!)

Όρκο να δώσεις στη Βροχή και στη θεά τη Νύχτα,
που λέει ο λόγος, στο Πάπιγγο που έκτοτε ορθώνεται
εφταπλάσιο,
αυτές τις θύμησες, ότι θα σεβαστείς, περίπου
και δεν θα αγκαλιάσεις, φερειπείνποτε, άλλον έρωτα,
αν τύχει δεκαεννιά Οκτώβρη, νύχτα με βροχή, στο Πάπιγγο.[]

αρισαντανης
άλλωσπως
Άρις Αντάνης


(φωτογραφικό υλικό Ι. Γαριβαλδης)

8 thoughts on “Που λέει ο λόγος…”

  1. Στο όμορφο ποίημα σου καλέ μου Άρι, νιώθω μιαν ευχή να θέλω να προσφέρω, τη νύχτα αυτή…
    “Χρόνια πολλά σου εύχομαι ουτωσειπείν, τούτη τη νύχτα που ξαναθυμίζει βροχούλα τρυφερή απ’ το Πάπιγγο, αγάπη, τροπωστουλέγειν αληθινή, που οι ουρανοί σου χάρισαν εφταπλάσιαν…σου εύχομαι, λοιπόν, ουτωσειπείν, τούτο το νοτισμένο αντίγραφο, τούτους τους όρκους, που ορθώθηκαν , λογουχάριν στο Πάπιγγο, να τους κρατήσετε άσβεστους κι εφταπλάσιους και να γιορτάζετε ουτωσειπείν, κάθε δεκαεννιά Οκτώβρη, νύχτα με βροχή, νύχτα με νιόβγαλτο φεγγάρι…μιαν αγάπη, λογουχάριν παντοτινή!!”
    Από καρδιάς,
    γραμμένο κατά την γραφή
    Αρισαντάνης!

  2. Αγαπητή μου Τζένη, το σχόλιό σου και οι ευχές σου είναι δώρα ανεκτίμητα.
    Επειδή γνωρίζω πόσο εκτιμάς και τον Ιάκωβο, θα ήθελα να τονίσω, ότι αυτό το ποίημα το είχα στείλει εδώ κι ένα μήνα. Ο Ιάκωβος, σοφά, μού είχε προτείνει να το αφήσουμε για τις 19 Οκτωβρίου. Από τότε μέχρι σήμερα συνέβησαν διάφορα. Θα ήθελα λοιπόν να σου πω ότι ειλικρινά ήταν ένα ακριβό δώρο και από τον Ιάκωβο που δεν το ξέχασε, παρά τα τρεξίματά του και τις δουλειές του. Και να εξομολογηθώ ότι εγώ το είχα ξεχάσει. Αυτά τα γράφω δημόσια γιατί έτσι μπορώ να ανταποδώσω στο ελάχιστο αυτά που αισθάνομαι. Νομίζω ότι κι εμείς πρέπει να νοιαζόμαστε γι’ αυτόν το φίλο μας όπως νοιάζεται κι αυτός για μας.
    Ιάκωβε, σε ευχαριστώ και σου εύχομαι όλα να πάνε κατ’ ευχήν.
    Τζένη, σε ευχαριστώ… “αναφανδόν”, για τα καλά σου λόγια.
    Ο φίλος σας
    Άρις

  3. Εύγε λοιπόν, στον καλό μας φίλο Ιάκωβο, στην ψυχή της λογοτεχνικής μας συντροφιάς!

    1. Τα μπράβο στους δημιουργούς ας κατευθύνονται. Οι υπόλοιποι ας έχουν την δύναμη να παραμένουν κομπάρσοι. Πάντως σ’ αυτά που είπε ο φίλος Άρις, η τεχνολογία πολλές φορές εμένα με βγάζει ασπροπρόσωπο και άλλες μαυρόχειρα. Εκείνο που προέχει είναι να προβάλλεται η πραγματική τέχνη. Συνεπώς είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που τέτοια τέχνη υπάρχει στις τάξεις της παρέας μας.
      Από μια παρέα συνεργαζόμενων οραματιστών ξεκίνησαν όλα τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπου.
      Ιάκωβος

  4. Άρη γεια σου από τα Γιάννινα. Διάλεξες ένα καταπληκτικό τοπίο στην καρδιά του ηπειρωτικού φθινόπωρου για να αναφερθείς στη διάνθιση του έρωτα και την ευχή της μονιμότητάς του. Είναι αλήθεια όμορφο το διττό Πάπινγγο -Μεγάλο και Μικρό- και ο Βοιδομάτης από κοντά να ξελογιάζει με την γάργαρη ροή του. Πρόκειται για ένα θαύμα της Φύσης και από κοντά το φαράνγκι του Βίκου. λατρεύω την περιοχή Ζαγοροχώρια…

  5. Πιπίνα γειά σου. Σε ζηλεύουμε, τροποντινά, για εκεί που είσαι τώρα, κι ευχαριστούμε για τ’ ωραίο σου σχόλιο, που μας συγκίνησε περίπου, κι έγινε μέσα απ΄ τη Διασπορική εφταπλάσιο.
    Με όλη μου την εκτίμηση
    ΄Αρις

  6. Άρη καλησπέρα και πάλι. Δεν ξέρω αν αλήθεια θα κατορθώσουμε το ακατόρθωτο ο Γιώργος και εγώ, δηλαδή να απολαύσουμε τα μέρη που αγαπούμε, καθώς και μάλλον ατυχώς, ο ουρανός πνίγηκε στην πλερέζα. Πάλι βροχές αύριο και ο Θεός βοηθός! Πάλι όμως ελπίζουμε να μας λυπηθεί ο Μέγας των ουρανών και να μας επιτρέψει να χαρούμε την ηπειρωτική φύση που τόσο αγαπούμε… Το ταξίδι μας είναι αλήθεια τόσο μακρινό που ευχόμαστε να το αξιοποιήσουμε….

  7. Σήμερα φίλε μου Άρι δεν είναι καθόλου 19 Οκτώβρη, όμως τώρα είχα τη χαρά να διαβάσω το χαρούμενο, ερωτικό, χιουμοριστικό… ποίημά σου κι η ευχαρίστηση που μου ΄δωσε, μες στη μουντάδα της σημερινής ημέρας, είναι αφάνταστη!!!
    Μπράβο Μπράβο Μπράβο

Comments are closed.