Θέλω την Άνοιξη!

Share
 
Aσπρόμαυρη η συνήθεια του φθινόπωρου,
Να αδειάζει απ’ τις φυλλωσιές τα δέντρα,
Να βάφει αποξένωση  την κοίτη του νερού
Να σουρουπώνει τις καρδιές… πρωί-πρωί
στις όχθες…

Σα να πονά το βλέμμα μου μέσα σε τόσο γκρίζο,
..θέλω να βάψω ηλιόλουστες τις άκρες των δαχτύλων
Και να συρράψω ερωτικές των κρίνων συλλαβές..
γι’αυτό ξυπνώ την Άνοιξη κάτω απ’της γης το στρώμα
κι ακούω πολυάριθμες φωνές αγαπησιάρες
να τρέχουνε αόρατες στις ρίζες των κορμών
και να γιομίζουν με ζωή των δένδρων τις αιώρες! 

7 thoughts on “Θέλω την Άνοιξη!”

  1. Στην Αυστραλία είναι άνοιξη. Αλλά τώρα εγώ θέλω το φθινόπωρο, με τη Τζένη να με βάζει να διαβάζω: Θέλω την άνοιξη.
    Είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πάντα θέλουμε ό,τι μας λείπει. Αλλά μόνο αν μας λείπει κάτι που θέλουμε πολύ θα πετύχουμε την ολοκλήρωσή μας. Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος, που – όπως συνηθίζω να λέω μετρώντας τα λάθη μου- είναι και το πιθανότερο.
    Μπράβο Τζένη. Πολύ όμορφο και πολύ τρυφερό. Ακριβώς όπως το χαρακτήρισε και η Ελένη.
    ΑΑ

  2. Σας ευχαριστώ πολύ , καλοί μου φίλοι, τα καλά σας λόγια, με τονώνουν, είναι σα να “διαρκεί” η Άνοιξη μέσα μου….

  3. Κι όλο ζητάς καλό-όμορφο-γλυκό…
    και το πικρό που θεραπεύει;
    πού θα το βρεις; Θα το δεχτείς;
    Κι αν όχι, τότε τί;
    Είναι η συνήθεια των ανθρώπων, όλων μας, και η απόλαυση του να μοιραζόμαστε ‘ο,τι ανθρώπινο νοιώθουμε.
    Σ΄ευχαριστώ που μου το θύμισες…

  4. Ναι, καλή μου Δέσποινα, και η “απόλαυση του να μοιραζόμαστε” είναι… αυτό που “λείπει” όπως λέει ο Άρις, που βοηθάει στην ολοκλήρωσή μας!

  5. Τζένη μουγεια σου από τα φθινοπωρινά Γιάννινα. Δεν με πειράζει η θλίψη του φθινόπωρου, ούτε το καθαρτήριο δάκρυ του. Όμως η άνοιξη ζεσταίνει τις καρδιές με ελπίδα για το μέλλον… μου αρέσουν οι στίχοι σου της αφύπνισης της φύσης… Να ´εχεις μια όμορφη φθινοπωρινή ημέρα…

  6. Σ’ευχαριστώ πολύ Πιπίνα μου…η αλήθεια είναι οτι γύρω στη λίμνη των Ιωαννίνων νιώθεις τη μελαγχολία του φθινοπώρου…σ’όλη της , τη “μεγαλοπρέπεια”!

Comments are closed.