Αναπόδοτη ευγνωμοσύνη

Share

Δάσος θεόπλαστο,

στους βαθείς ίσκιους σου ο μόχθος ξαπόστασε,
οι δασόβιες φτέρες σου φόβους αγκάλιασαν,
τον κόσμο κέρασες ανάσες ζωογόνες,
μοσκοβολιές νεραϊδογέννητες, μεθυστικές!
Στα φιλόξενα κλαδιά σου όνειρα κουρνιάσαν,
οι χυμοί σου φλογισμένες δρόσισαν ψυχές!
Έσταξαν οι κορμοί σου δάκρυα ελπίδας,
πάνω τους σκαρφάλωσε νικήτρια η ζωή!

Ζείδωρο δάσος,

Οι ένοικοι τραγουδιστάδες σου ξόρκισαν τη θλίψη!
Τη φροντίδα σου έστειλες σε στεριά και θάλασσα,
του ανθρώπου ημέρεψες το φαγητό,
φώτισες στοργικά τις κρύες του νύχτες…
Από ευγνωμοσύνη, επιγραφές προστασίας
στους ευάλωτους κάρφωσα κορμούς σου.
Τη συνείδησή μου στους ίσκιους σου άφησα,
ν’ αναπαύεται ευχαριστημένη!…

Δάσος αδικημένο,

από δόλιας συνείδησης αυτανάφλεξη
φωνές απελπισίας, τριγμοί απόγνωσης,
ζωές σπαράσσουσες, ζωές ακίνητες:
όλα στάχτη και σποδός γινήκαν…
Τα τραύματα της Φύσης αιμορραγούν!
Πώς απ’ τις γκρίζες στάχτες θα βλαστήσει
η πράσινη σωσίβια ελπίδα;
Στους ώμους του κόσμου το χρέος βαρύ!…

Φωτεινή Φωτιάδου-Κωνσταντίνου

3 thoughts on “Αναπόδοτη ευγνωμοσύνη”

  1. Σαν τον “Ρομπέν των καμμένων δασών”…..καλή μου Φωτεινή, η φωνή σου, τρυφερή στοργική, η ποίησή σου, ευγνώμων στη Μάνα-Γη, που θεωρούμε αθάνατη…μα δυστυχώς αργοπεθαίνει!
    Ευτυχώς…οι ποιητές, έστω, με τις λέξεις τους, “στάζουν στους κορμούς δάκρυα ελπίδας!”

  2. Αγαπητή Φωτεινή, ενδιαφέρουσα ετούτη η “τριλογία’ για το δάσος:
    1. δώρο του Θεού στο πρόσωπο της Γης
    2. τα δώρα του δάσους στο πρόσωπο της Γης
    3. η απαξίωση του δάσους.
    Πιστεύω ότι ο άνθρωπος αξιολογεί ετούτη την προσφορά του Πάνσοφου Δημιουργού, και φυσικά όπως σε όλα τα θέματα που τον αφορούν, όχι σπάνια αδιαφορεί για τα “δώρα” που του παρέχει το περιβάλλον και όχι σπάνια προχωρεί και στην καταστροφή τους. Ο άνθρωπος λοιπόν (πιστεύω ότι όλοι μας θα συμφωνήσουμε προς ετούτο), έχει καθήκον να ευγνωμονεί τη φύση, που του παρέχει πολλούς από τους θησαυρούς που τον περιτριγυρίζουν, να τους προστατεύει και να τους παραχωρεί ατόφιους, στους μεταγενέστερους κατοίκους της ακόμη φιλόξενης Γης μας. Και αυτό συμβαίνει με τους περισσότερους από εμάς… Φυσικά υπάρχουν -όπως σε όλα- οι γήϊνοι-εξαιρέσεις και κυρίως λόγω αμέλειας ή έλλειψης ευαισθησίας… Συγχαρητήρια!

  3. Αγαπητοί μου φίλοι,
    Δεν κατάφερα να σας πω νωρίτερα πως η Φωτεινή του υπέροχου ποιήματος αυτού, δεν πρόκειται να απαντήσει… όχι γιατί δεν μπορεί αλλά γιατί δεν γνωρίζει ότι η ποίησή της είναι στη Διασπορική.
    Για να εξηγήσω: Η Φωτεινή έλαβε μέρος το 2011 στον διαγωνισμό της Διασπορικής για τα δάση και δεν ξέρω για ποιο λόγο, το ποίημά της αυτό παράπεσε και δεν αξιολογήθηκε απ’ ότι κατάλαβα από την επιτροπή τότε. Οπότε διαβάζοντάς το πρόσφατα αισθάνθηκα αμέσως την τιμή που μας έκανε η κυρία να μας στείλει αυτό το έργο της. Την ευχαριστώ και ζητώ συγνώμη μια και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να επικοινωνήσω μαζί της (δεν έχω στοιχεία της) και να την ευχαριστήσω. Όντως η ποίησή της αυτή χρειάζεται περισσότερη προσοχή από αυτή που έλαβε. Ο δε άνθρωπος πρέπει να είναι ευγνώμων για την σοφία της φύσης που τον έκανε ικανό να απολαμβάνει τα δημιουργήματά της…
    Κι εφόσον η Διασπορική είχε την τύχη να συνεργάζεται με καλλιτέχνες σαν και τον Άρι, την Τζένη και τη Φωτεινή, σίγουρα αξίζει να προσφέρει προς το μέρος τους τουλάχιστον μια “αναπόδοτη ευγνωμοσύνη”.

    Σας ευχαριστώ για την συνεργασία
    Ιάκωβος

Comments are closed.