Το Παρόν Πωλείται…

Share

-2. Το Παρόν Πωλείται…
What About the Past…
And the Future?

©Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles)
Από την ανέκδοτη ποιητική
συλλογή “Τριλογία Αδιεξόδου”

Άκου…
Αν και δεν είναι ορατό
το πωλητήριο
υπάρχουν ωστόσο,
οι κρυφοί αγοραστές!
Τυφλοί – κωφοί οι ιδιοκτήτες
αδιάφοροι οι υπηρέτες
του «εγκλήματος»,
οι καλούμενοι «εξέχοντες»
και «άρχοντες του τόπου»!

Άλλοτε κυβερνούσε
η αριστοκρατία του πνεύματος
όμως έτσι το ήθελε η μοίρα,
και βάναυσα ξηλώθηκε
από τους φανατισμένους
της θρησκείας της ΑΓΑΠΗΣ (!)
και τελικά η ΘΝΗΤΗ ΥΛΗ
κυβερνήθηκε από τους ζηλωτές
μίμους-γείτονές της!
Ύστερα ανέλαβε η αριστοκρατία
του καθόλα «ιερού» Βυζαντίου,
που τα σαθρά θεμέλια του
σωριάστηκαν,
όταν –άλας-
ακολούθησε η βάρβαρη
-από τους μυημένους
του μισοφέγγαρου-,
κατάκτησή του!

Τα λοιπά τα γνωρίζουμε
άμεσα σχεδόν…
Οι αείποτε σκληροί
της Ανατόλιας
ουδέποτε έκρυψαν τα πάθη τους
μήτε υπήρξαν φειδωλοί
ως προς τους τρόπους
καταδίωξης
ή θανατηφόρων ποινών…
«Ο κόσμος το ’χει τούμπανο
κι αυτοί κρυφό καμάρι!»
Αδίστακτοι ήταν ανέκαθεν.
Τόλμησαν γενοκτονίες…
Σήμερα κυριαρχούν
στο παζάρι των προσφύγων
και βάλε…
«Τσακάλια» είναι, που πλουταίνουν
εις βάρος των προσφύγων
και των λαών
που τους ανέχονται!
Και βέβαια τους προωθούν
Όπως και όπου τους βολεύει!
Πότε έκαναν κάτι
αν όχι από σκοπιμότητα
ή προς όφελός τους;

Μυαλό όμως δεν βάζει
ο Έλληνας…
Επέτρεψε στη φωνασκούσα
τη φαύλη μετριότητα
πού ‘χε καρφιά τα μάτια
τα αχόρταγα
απάνω στις καρέκλες,
τα λόγια τα μεγάλα
στην άκρη των χειλιών
και τώρα πια… βουλιάζουμε…
Η σύγχυση που επικρατεί
δεν ασχολείται
με θέματα όπως
«πόθεν έρχεσαι;»,
το «ανήκειν»
ή την «δουλικότητα!»

Το στριφνό ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ
φέρει ημερομηνία μέλλοντος…
Πολλοί τρίβουν τα χέρια τους
ικανοποιημένοι..
Είχαν άλλωστε βαρεθεί
τις μεγαλοστομίες
ή τα παινέματα
για ετούτη τη Γωνιά
και ανέκαθεν προσπαθούσαν
να την αδειάσουν
από τους γηγενείς…
Τώρα αναρωτιέται κανείς
γιατί ακόμα
και οι εναπομείναντες γηγενείς
στην κατακαημένη γη
των πατέρων μας,
διστάζουν να τινάξουν
τον κονιορτό της υποκρισίας
από πάνω τους.
«Νυν υπέρ πάντων ο αγών»
Κύριοι Συμπατριώτες…
Δε θέλουμε οι καπηλευτές
της ελευθερίας μας
να πουλήσουν
αύτανδρη τη γη μας
στους πασίγνωστους κάποιους!
Είναι γνωστό, είναι βέβαιο,
ότι πολλοί συμπατριώτες μας
αγαπούν την Γη μας!
Όμως τώρα πια διακυβεύεται
η ζεστή Γωνιά μας, το τζάκι μας…
Όλοι σύσσωμοι οφείλουμε
να τρίξουμε τα δόντια
στους άσχετους και αδιάφορους
εραστές της καρέκλας!

Άλλοτε οι κυβερνήτες
έδιναν τη ζωή τους
και τις περιουσίες τους
για την πατρίδα μας!
Καημένε Καποδίστρια!
Δε σού ‘μοιασε κανείς τους!

Ήμαρτον Κύριε
πώς επιτρέπεις,
τα παιδιά σου
να ολισθαίνουν
σε τέτοιο βάραθρο!
Χτίζονται
τα Σόδομα και Γόμορρα
εκ νέου…
Εδώ που φτάσαμε,
Τελικά… ίσως
και να μας αρμόζει
το Πυρ του Εξαγνισμού!
Βοήθησε Νου,
υπόδειξέ μας επιτέλους
την ατραπό της διεξόδου!

(Οκτώβριος-Νοέμβριος 2015, Γιάννινα)

4 thoughts on “Το Παρόν Πωλείται…”

  1. Εξαιρετικό! Και το γράψιμο και το μήνυμα. Είναι πικρή η Αλήθεια, αλλά πρέπει να τη λέμε, ακόμα και σήμερα που είναι μέρα γιορτής. (Ίσως πιο πολύ σήμερα που είναι μέρα γιορτής).
    Χριστός ετέχθη. Σήμερα αλλάζει ο χρόνος. Να παρακαλέσουμε τον Χριστό να μας βοηθήσει να πετύχουμε αυτό που γράφεις, αγαπητή μας Πιπίνα. Να βάλουμε οι Έλληνες μυαλό και να αλλάξουμε νοοτροπία. Αναρωτιέμαι πώς γίνεται σε περίοδο φοβερής οικονομικής κρίσης να καυχιέται η κυβέρνηση ότι όλα τα χειμερινά resorts έχουν 100% πληρότητα και το μόνο που μας λείπει είναι το… χιόνι! Και μόλις τελειώσουν οι γιορτές των Χριστουγέννων, αρχίζουν οι Απόκριες και μετά οι διακοπές του Πάσχα και μετά, άντε πάλι Μύκονος. Υπερβολές; Δεν νομίζω. Τα σκυλάδικα είναι πάλι γεμάτα. Τραγουδάει ο γερο- Βοσκόπουλος και δεν πέφτει καρφίτσα. Στους δρόμους 12 η ώρα το μεσημέρι πλημύρα τα ΙΧ. Οι καφετέριες χρυσές δουλειές. 4 ευρώ το καπουτσίνο στην Αθήνα, 2 ευρώ στη Ρώμη. 40 εκπομπές μαγειρικής παρακολουθούν με μανία οι Έλληνες και αμέσως μετά παραγγέλνουν… delivery. Πότε εργάζεται ο Έλληνας; Αφού δεν έχουμε δουλειά, λένε. Αλλά αμέσως ξεπηδάει η απορία: Αφού δεν έχεις δουλειά πού τα βρίσκεις τα λεφτά; Και μια σκέψη: Μη λές ποτέ ότι δεν έχει δουλειά, γιατί έχεις. Όταν δεν έχεις δουλειά η δουλειά σου να δουλεύεις κάθε μέρα ένα 8ωρο, ψάχνοντας για δουλειά. Κάνω λάθος; Μπορεί, αλλά έχω αυτό το δικαίωμα γιατί από 17,5 χρονών δούλευα και σπούδαζα ταυτόχρονα. Κι έχω και ένα τεράστιο παράπονο. Ότι λόγω της δουλειάς μου δεν έχω πάει ούτε σε μία… διαδήλωση. Πιπίνα μας, μπορεί να μην είναι αισιόδοξα όλα αυτά, αλλά εμείς, όπως λέει και ο T.S Elliot, “δεν θα σταματήσουμε τις εξερευνήσεις μας, μέχρις ότου φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και γνωρίσουμε τον τόπο μας για πρώτη μας φορά. New year’s resolution: Σύνεση, συναίνεση, συνεννόηση.
    Καλή χρονιά
    Άρις Αντάνης

    1. Αγαπητέ μου Άρι, κατ΄αρχήν σου εύχομαι χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το 2016. Συμφωνώ με τα σχόλιά σου, και παρά το infamous doomsday, που καταγράφεται στους στίχους μου, η κάποια αισιοδοξία σε ετούτους, για το μέλλον της πατρίδας μας, δεν απολείπει. Όσα λέμε είναι σωστά και όσοι από τους Έλληνες -οι σωστοί- δε θα πάψουν να αγωνίζονται για την επιστροφή μας στις ρίζες μας. Ας προστατεύσουμε όσο είναι δυνατόν, τους νέους μας, που είναι ευάλωτοι και επομένως, την επίπονη και σωστή διαπαιδαγώγησή τους. Ως πολίτες, τις πολιτικές του ενός ή του άλλου υπουργού -ή άλλου παρεμφερούς τίτλου-, έχουμε την υποχρέωση να τις ελέγχουμε και να τις κριτικάρουμε, με τη σωστή όμως διάθεση και όχι ως οπαδοί του ένος κόμματος ή τους άλλου. Αγαπητέ Άρη σε ευχαριστώ για το εμπεριστατωμένο γράμμα σου, και εύχομαι και ετούτον τον χρόνο, να είμαστε όλοι καλά και να προσφέρουμε το κατά δύναμη!

  2. Καλή μου Πιπίνα, πόσο αληθινά όλα τουτα, τα ζοφερά κι ας είναι ειπωμένα με τον ωραίο ποιητικό σου τρόπο, γιατί είναι σημαντική η ποίηση όταν καυτηριάζει γεγονότα, και δεν χαϊδεύει “ώτα”!
    Είθε ο νους και η ψυχή των ελλήνων να ‘βρει “την ατραπό της διεξόδου”! Καλή κι ευλογημένη χρονιά!

  3. Αγαπητή μου φίλη, Τζένη, σου εύχομαι και πάλι χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, και το 2016 να είναι ο χρόνος της ανάδειξής σου ως ταλαντούχας ποιήτριας, πέρα από εμάς τους φίλους σου και τη Διασπορική!
    Η ζωή είναι σκληρή και από ότι έζησα στην Ελλάδα η ταλαιπωρία του πολίτη υπερβολική. Τρόπον τινά, η υπομονή του Έλληνα, θυμίζει εκείνη του Ιώβ της Παλαιάς Διαθήκης. Εύχομαι τα πράγματα να εξελιχθούν σε ευοίνες καταστάσεις για όλους τους συμπολίτες Έλληνες και όχι μόνο για τους καρεκλωμένους ή τους “ευάλωτους” μόνο όπως επίμονα τονίζει η παρούσα κυβέρνηση. Η Ελλάδα δεν επιτρέπεται να κατατάσσει τους πολίτες της σε κατηγορίες, καθώς ο ήλιος ανατέλλει για όλους και επομένως καθείς θα προχωρήσει με τα δικά του “όπλα” για να κατακτήσει τη θέση του “υπό τον ήλιον”. Τα πολλά αχ και βαχ δεν ακούγονταιο από τους αξιοπρεπείς Έλληνες αλλά κυρίως από εκείνους που έχουν να κρύψουν κάτι! Ο πατέρας μου ήταν εμποροράπτης και δάσκαλος κοτπικής και ραπτικής με δίπλωμα. Ο άνθρωπος βοηθούσε όλους τους νέους που μάθαιναν κοντά του την τέχνη του, και το άριστο της διαγωγής του απέναντί τους, τους έκανε να τον σέβονται και να τον αγαπούνε -όπως ήταν φυσικό. Ως επιχειρηματίας είχε ups and downs, όμως ποτέ δεν έκανε παράπονα και εργαζόταν πάντα με το ίδιο πάθος. Από αυτόν μάθαμε και εμείς τα παιδιά του, να σεβόμαστε τον κάματο, και να περνάμε τα όποια προβλήματά μας με αξιοπρέπεια και όχι σαν κακομοίρηδες. Βλέπω λοιπόν κάποιους από τους Έλληνες και στεναχωριέμαι. Όπως λέει και ο Άρις, λεφτά δεν έχουν -έτσι λένε!- και λεφτά χαλάνε. Το διαπίστωσα προσωπικά. Εύχομαι να ισορροπήσουν κάποια στιγμή τα πράγματα και το ραγιαδιλίκι να εκλείψει από τη χώρα του ήλιου και της θάλασσας…

Comments are closed.