Κύριε φύλαξον ημάς

Share

Κύριε φύλαξον ημάς
Από … την μετριότητα!

©Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles)
Από την συλλογή ποιημάτων
Μνήσθητί μου Κύριε
Σύδνεϋ 2000

Φύλαξόν με Κύριε…
ότι είναι μέγα το ανόμημα!
Η ματαιότητα της μετριότητας
που μεθάει
ως ανάθημα στον εαυτό μας
ως δικαιοδοσία προσωπική.

Φύλαξόν με Κύριε…
Από ‘κείνους
που πεπεισμένοι
για την νομιμότητα της δικαιοδοσίας
και την κομπορρημοσύνη τους
επιχειρούν να πείσουν
την ομήγυρη
ότι όντως έχουν τα πράγματα.
Ο κίνδυνος αποβαίνει δριμύτερος,
όταν εχόντων τα μέσα
τα αγιάζουν για τον σκοπό τους!

Φύλαξόν με Κύριε…
Από την αγέλη εκείνων
που όντες τυφλοί στην μετριότητά τους
εξαίρουν και δοξολογούν τους μονόφθαλμους
συμπάσχοντες τους!

12 thoughts on “Κύριε φύλαξον ημάς”

  1. Αγαπητή Πιπίνα, πόσο βαθιά αληθινό το ποίημά σου! Ο Θεός , πράγματι, να φυλάει ! Είναι πολύς ο όχλος και τυφλή η αγέλη! Συγχαρητήρια!

  2. Αγαπητή Ελένη, σε ευχαριστώ πολύ για το ευνοϊκό σχόλιό σου. Να είσαι πάντα καλά…

  3. Αγαπητή Πιπίνα μας,
    Κατ’ αρχάς συμφωνώ 100% με την καλή μας ποιήτρια Ελένη και σου εκφράζω κι εγώ τα συγχαρητήριά μου.
    Δεν μπορώ όμως να μη σκεφτώ ότι ένα μέρος των ευσήμων ανήκουν και σε μένα: Θα θυμάσαι βέβαια ότι εγώ είμαι που σου είχα ομολογήσει πως “είμαι μία μετριότης σε όλα”. Το παρήγορο για μένα και το κακό για όλους, είναι πως δεν είμαι… ο μόνος!…
    Παρα πολύ ωραία η προσευχή σου.
    Άρις

  4. Καλή μου Πιπίνα, πολύ περιεκτικό και εύστοχο το ποίημά σου! Η επικινδυνότητα των “ματαιόδοξων μετρίων”κάθε μέρα εφορμά!
    Δεν συμφωνώ όμως Άρι, να βαζεις τον εαυτό σου, εσύ, στη θέση αυτής της “ομήγυρης,” που αναφέρεται η Πιπίνα!
    “Θεός φυλάξει!”

    1. Τζένη μου γεια σου! Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ πολύ για την ουσιώδη κριτική σου στους στίχους μου. Επιλέον όμως να πω ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου στο “μικρομάλωμά” σου προς τον Άρι… Είμαι βέβαια ότι ο Άρις μας είναι ταπεινός, όσο και φιλικός αλλά ταυτοχρονα και άνθρωπος που θέλει να μας κάνει να γελάσουμε με τα χαριτωμένα αστειάκια του. Όπως έχω ξαναπεί, έχει πολλά ταλέντα (εύχομαι να παραμείνει τέτοιος), αλλά εγώ προσωπικά, ξεχωρίζω ανάμεσα στις ιδιότητές του, ένα πηγαίο κέφι και μία έμφυτη γενναιοδωρία, ακόμη και όταν χειρίζεται σοβαρά θέματα (όταν π.χ. αρθρογραφεί…).

  5. Αγαπητέ μου φίλε, Άρι, επέτρεψέ μου να διαφωνήσω μαζί σου ως προς το θέμα της “μετριότητάς σου”! Το εκλαμβάνω ως αστείο μόνο, και αλήθεια ως τέτοιο -δηλαδή αστειάκι- το σχόλιό σου με έκανε να χαμογελάσω! Και καθώς είναι πρωί εδώ στην μακρινή για εσας, Αυστραλία, το σχόλιό σου “έφτιαξε τη μέρα μου!” όπως λένε. Ήμουν ακόμη στο κρεββάτι όταν άνοιξα το μικρό μου apple (κακή συνήθεια βέβαια), και το πρώτο νέο μήνυμα που είδα στα email μου ήταν το μήνυμα της Διασπορικής με το χαριτωμένο “γραμματάκι” σου (εννοώ το σχόλιό σου βέβαια). Όπως και να έχει το ζήτημα… σε ευχαριστώ για το ‘input’, και σου εύχομαι να έχεις μία πολύ ευχάριστη Κυριακή!

  6. o αγαπητός φίλος ΄Αρις είναι πολυτάλαντος αλλά είναι παράλληλα και πολύ ταπεινόφρων. Καμιά “μετριότητα” δεν μπορεί να είναι γενναιόδωρη όπως ο ΄Αρις. Η γενναιοδωρία είναι ένδειξη περισσεύματος. Ταλέντου, ανθρωπιάς, ψυχής. Οι μετριότητες υποσκάπτουν και αφαιρούν εντέχνως ακόμα και την αλήθεια προς χάρη του δικού τους ψεύδους.

  7. Aγαπημένες μου ποιήτριες, κατά αρχάς συμφωνώ μαζί σας 100% στην καίρια επίκληση της Πιπίνας. Τέλος πάντων, ας συμφωνήσω μαζί σας και σε 2 ακόμη σημεία:
    α) Δεν θα πρέπει να υπερβάλλουμε, ούτε στα προτερήματά μας, ούτε στα μειονεκτήματά μας. Διότι στα πρώτα δεν θα μας πιστέψει κανείς, ενώ στα δεύτερα θα μας πιστέψουν… όλοι.
    Απλώς καλό είναι να τηρούμε το ‘γνώθι σαυτόν’ και, όπως είπε και Πιπίνα, να μη χάνουμε το χιούμορ μας.
    β) Χωρίς τις πλαγιές, αναρωτιέμαι πού θα πατούσαν για να ανέβουν οι κορυφές της ποίησης!
    Τέλος, επιτρέψτε μου να προσθέσω και μια φρασούλα ακόμα:
    Ο απαισιόδοξος και ο αισιόδοξος έχουν τις ίδιες πιθανότητες να κάνουν λάθος. Η μόνη τους διαφορά είναι ότι ο αισιόδοξος έχει πιο πολύ… ‘πλάκα’.
    (Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο απολαμβάνω αυτή την επικοινωνία μας. Έρχεται σαν βάλσαμο κάθε φορά.)
    Με αγάπη
    Άρις

    1. Αγαπητέ μου Άρη, ομολογώ ότι ετούτη η ανταλλαγή σκέψεων και η ζεστή συζήτηση είναι εκτός από ευχάριστη και ωφέλιμη τελικά. Νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουν μαζί σου και μαζί μου, θέλω να πιστεύω. Ο λόγος και ο αντίλογος εδώ τουλάχιστον συμβαδίζουν και είναι χαρά Θεού τα τέτοια, να συμβαίνουν. Να είμαστε όλοι καλά , και να δημιουργούμε, το κατά δύναμη.

  8. Κι απ΄το δικό μου το μυαλό, παλιότερα, πέρασαν σκέψεις σαν αυτές. Η διαφορά μας είναι ότι η συγκεκριμένη ποιήτρια εξέφρασε, υπέροχα, με λέξεις τις σκεψεις πολλών από μας.
    Τωρα θα πω πως, όπως ένοιωσα αργότερα, οι μετριότητες φτιάχνουν τους ήρωες και τους αγίους, γιατι απ΄αυτους προέρχονται, κι όχι απ΄ τους τιποτένιους, αλλά και αυτοί τους αναδικνύουν, ίσως, χωρίς τη θέλησή τους…

  9. Πού χάθηκες, Δέσποινα; Μας ξέχασες. Μάλλον θα ταξίδευες πάλι. Να μας στείλεις τους στίχους ή και κάποιο οδοιπορικό, που εμπνεύστηκες από τα ταξίδια σου.
    Όσο για το σχόλιό σου, κάνεις πολύ σωστή διάκριση μεταξύ μετρίων και… τιποτένιων. Δεν το είχα σκεφτεί. Και είναι αλήθεια ότι υπάρχουν ποιητές που δεν έχουν γράψει τίποτα, κι όπως υπάρχουν κι άλλοι που έχουν γράψει τόμους και δεν είναι… τίποτα!
    Καλωσόρισες.
    Πιπίνα σε ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας έδωσες να ανταλλάξουμε τόσες απόψεις, μέσα από τις σελίδες της Διασπορικής.
    Έρρωσθε…
    Άρις

  10. Αγαπητή Δέσποινα, σε ευχαριστώ για την κατάθεσή σου. Θα μπορούσες ίσως να διαβάσεις στις Μνήμες, της απίστευτα, φιλόξενης Διασπορικής, την μελέτη μου για δύο από τους Αρίστους εκ των Ελλήνων: τον Διονύσιο τον Φιλόσοφο και τον Ιωάννη Καποδίστρια…
    Με ετούτη την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω, ακόμη μια φορά, τον αγαπητό μας Ιάκωβο, για την στράτευσή του και την συμβολή του στην υπηρεσία των Γραμμάτων!

Comments are closed.