Ρόδο Αμάραντο

Share

Όταν εσύ χαθείς, μέσα στο θάμπος της νυχτιάς
έν’ άλικο τριαντάφυλλο στο στήθος μου θ’ ανοίξει
‒λαβωματιάς ανθός
που στο ρυάκι της πληγής
θα πίνει να δροσίζεται
αντί νερό, το αίμα.

Νίκος Μπατσικανής

2 thoughts on “Ρόδο Αμάραντο”

  1. Μες στο λιτό το”θάμπος της νυχτιάς”, οι στίχοι σου , καλέ μου ποιητή, συναρπαγή του “ολίγου και του ευ”αγιογραφούν τις λέξεις!!
    Εύγε!

  2. Η απώλεια αγαπημένου προσώπου δεν εξαλείφεται, μονιμοποιείται για να πονά και όχι για να μαλακώσει στο πέρασμα του χρόνου! Είναι σα να χάνει κανείς ένα κομμάτι της ψυχής του, εκείνο που ανήκε στον απολιπόντα, κομματιάζεται! Λακωνικό είδος δημιουργίας, οικονομικοί, βαθυστόχασοι στίχοι… Με πόνεσε!

Leave a Reply