Εκεί θα με βρεις

Share

Στην άκρη της λίμνης
που άξαφνα πάγωσε
στο ποτάμι που στέρεψε
στη στέρφα και άνυδρη γη
που δεν μπόρεσε να με χορτάσει.
Εκεί θα με βρεις το δίχως άλλο.
Στην ερημιά και στην καυτή άμμο
χωμένο βαθειά στο περιθώριο
και στην μέγκενη της μοναξιάς μου
φυλλορροώντας ακατάσχετα
απ’ τα χρόνια που πήγαν χαμένα.
Εκεί θα με βρεις το δίχως άλλο.
Γυμνό πλανεμένο κι αμετανόητο
να ξεσηκώνω τα βέλη των ονείρων
για να στοχεύω πάλι τα θεριά
της πλάνης μου τις χίμαιρες…

Γρηγόρης Χρηστίδης

3 thoughts on “Εκεί θα με βρεις”

  1. Μια μελαγχολία ρέει απ’τους ωραίους στίχους, καλέ μου ποιητή, αλλά πιάνομαι απ’ “τα βέλη των ονείρων” που θέλουν “να στοχεύσουν τα θεριά”!
    Όσο υπάρχουν όνειρα …τίποτα δε χάνεται!

  2. Ένα ταξίδι η ζωή. Η ελπίδα και το όνειρο μας κρατάνε ζωντανούς.Σάς ευχαριστώ κ.Κουφοπούλου για τα καλά σας λόγια. Στο ανηλέητο ταξίδι τού χρόνου οι ευαίσθητες ψυχές ταξιδεύουν πρώτη διακεκριμένη.

  3. Πολύ ωραία αναφέρεστε στις σκέψεις, ποιητικά και περιεκτικά.
    Όμως “Η μέγγενη της μοναξιάς… τα χρόνια που πήγαν χαμένα …”
    Μα τίποτα στ αλήθεια δεν πάει χαμένο στο χρόνο που περνάει. Όλα γίνονται για κάποιο λόγο, με κάποια σχέση, από κάποια απόφαση, με κάποια σύμφωνη γνώμη…
    Η απελπισία κι η αναπόληση του κενού και των λαθών, μοιάζει πολύ με τα όνειρα των νέων που δεν έχουν εμπειρία από πράξεις, και νοιώθουν ότι όλα θα τα φτιάξουν κι όλα θα τ αλλάξουν και… Όταν περνούν τα χρόνια, ο απολογισμός είναι κάτι αντίστοιχο.
    Τ όνειρο, που λες, ευαίσθητε ποιητή, τ όνειρο έχει αξία ετούτη τη στιγμή.
    Το σχέδιο κι η προετοιμασία για πράξεις νέες, δημιουργίες… όχι σκέψεις…

Comments are closed.