Ισκαριώτης…

Share

Τι τάχα, αν όλοι σε είπαν, μια φορά, προδότη
και τ’ όνομά σου ανατριχίλες φοβερές
και σιχασιά σκορπάει ολόγυρα, Ισκαριώτη,
εγώ, προδότη, σε φωνάζω, δυό φορές.

Τη μια, γιατί στων άδικων το γλιδερό σινάφι
με ατιμία παράδωσες τον ώριο αγωνιστή,
με ψεύτικο φιλί, για μια αδραξιά χρυσάφι,
σαν κάποιον κλέφτη, σαν φονιά και σαν ληστή.

Και, δεύτερη φορά, γιατί μπροστά στο κρίμα
το άνομο, εφιάλτη, τράπηκες σε φυγή
και τη ντροπή προτίμησες, μέσα σε μνήμα
να σκεπάσεις, μακριά απ΄ του κόσμου την οργή.

Όχι, δεν έπρεπε τ’ αργύρια να επιστρέψεις,
που έλαβες σαν τίμημα αισχρό, ψυχή ιταμή,
μαχαίρι, έστω, ας αγόραζες να στρέψεις
σ΄ όποιων τα στήθη, σού αγοράσαν την τιμή.

Κι αντί θηλιά πνιγμού σ’ άισκιο κλωνάρι
ψηλά να δέσεις, και μετάνοιας ρυπαρό
πνεύμα να δώσεις, άμα ήσουν παλληκάρι
θα’ ταν καλύτερα να πάρεις το Σταυρό.

Και να συρθείς καρτερικά στην καταφρόνια,
μέσα στου όχλου τις βρισιές, το χλευασμό,
γνώση τ’ ανθρώπου να υψώσεις, μες τα χρόνια
του δίκαιου πόνου σου, το μαύρο κολασμό.

Και σ’ ότι επρόδωσες εσύ, ο τελευταίος,
αν εγινόσουν στρατιώτης, μαχητής,
και τη ζωή σου αν έδινες, αντί μοιραίος
προδότης, θα πέθαινες σαν αγωνιστής. []

In memoriam
Στον αξέχαστο ποιητή «‘Aνθη Σκάρο»
(κατά κόσμον Παναγιώτη Ματαφιά, Άγιος Νικήτας, Λευκάδα, 1985)
Άρις Αντάνης

10 thoughts on “Ισκαριώτης…”

  1. Αγαπητέ μου Άρι… Η οργή σου καταπέλτης… Ίσως ο Ιούδας να ήταν η αιτία για την τραγωδία ετούτη ίδως και να ήταν ένα θύμα που τέθηκε να παίξει τον πιο φρικτό του ρολο κσι την κατάρα να τη κουβαλά αιώνια. Δεν ρίμαι μαζί του σε καμμία περίπτωση όμως υπάρχει μία πλευρά που έχει μείνει σνεξιχνίαστη… Ο Ισκαριώτης φαίνεται να είναι, ιστορικά τουλάχιστον , θύμα των περιπτώσεων… όπως και να έχει το πράγμα είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και Τα Πάθη του Χριστού πονανε άσχετα με όλα τα άλλα….

  2. Μαζί με τις ευχαριστίες μου, για τη φιλοξενία της ταπεινής συμμετοχής μου, στο Diasporic Literature Spot, εύχομαι στον Ιδρυτή και φίλο μου Ιάκωβο Γαριβάλδη και την αγαπημένη του οικογένεια Χρόνια Πολλά, με Υγεία και Ποίηση. (Αλλά και δράση, διότι στη… δράση κολλάει το σήμερο). Παρακαλώ και όλα τα Μέλη της Διασπορικής να δεχθούν τις ευχές μου: Καλό Πάσχα. (Μακάρι όλοι οι Χριστιανοί σε ολόκληρο τον κόσμο, κάποτε να γιορτάζουμε το Πάσχα μαζί-πχ την τελευταία Κυριακή κάθε Απρίλη- αν ιαθεί τελικά αυτό το μεγάλο και ανίατο μειονέκτημα που μας υπέδειξε ο Χριστός: Ο Εγωισμός.)
    Είθε η Ανάσταση του Χριστού να συμβολίσει και την Ανάσταση της πολύπαθης πατρίδας όλων μας.
    Τέλος, ζητώ την επιείκειά σας για τα 100% ερασιτεχνικά και πρωτόλεια πονήματά μου, διότι όπως γνωρίζετε, δεν είμαι ούτε ποιητής, ούτε συγγραφέας, ούτε μουσικός, ούτε ζωγράφος, αλλά πρώην Στέλεχος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Με την πεποίθηση ότι αποτελεί αριστούργημα σοφίας και τέχνης να ξέρει ο άνθρωπος να μεγαλώνει, εμείς, τα πιο παλιά μέλη της Διασπορικής, πιστεύουμε ότι, “τα πιο όμορφα ποιήματά μας, δεν τα έχουμε πει ακόμα.”
    ΘΕΡΜΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
    Άρις Αντάνης

  3. Αγαπητέ μας Άρι,
    Η δική σου συμμετοχή φέρνει πάντα το φιλί της ζωής στη Διασπορική. Δεν μας ενοχλεί ότι αυτοαποκαλείσαι ερασιτέχνης, διότι από τη δημιουργία σου αναδύεται μια ευαισθησία που δεν υπάρχει πολλές φορές στους επαγγελματίες. Άλλωστε ο Ισκαριώτης μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο πόσο ανεπαρκείς είμαστε στην αυτοκριτική. Εκείνος θεώρησε τον εαυτό του ένοχο για κείνο το προδοτικό φιλί, εμείς σήμερα δεν έχουμε φιλί γιατί έχουμε Φίλη, αλλά και μια ομάδα προσωρινότητες στη Βουλή που δεν πρόκειται ποτέ να θεωρήσουν εαυτούς ενόχους.
    Καλή ανάσταση στην πατρίδα μας, στις οικογένειες που υποφέρουν σήμερα εκεί και ειρήνη ας ευχηθούμε για να μπορέσουμε “να πούμε τα πιο όμορφα ποιήματά μας που δεν έχουμε πει ακόμη”.
    Ιάκωβος

  4. Αγαπημένοι μου Ιάκωβε, Άρι, Πιπίνα Αφού αναστήθηκε για πολύ πολύ η ψυχή μας από το ποίημα του Άρι , την αναστήσατε εκ νέου με τα ωραία σας σχόλια.

    Πολλά πολλά χρόνια όμορφα , γαλήνια, αληθινά, μακριά από τις ψεύτικες και υποκριτικές χαρές σε σας και τις οικογένειές σας.

    Ιάκωβε ο Θεός να σε ευλογεί, γιατί καταφέρνεις διατηρώντας με τόσο κόπο αυτή τη σελίδα, να μας οδηγείς σε καινούργια μονοπάτια ποιητικής ευχαρίστησης και ανάτασης μέσα από τις καταθέσεις ψυχής συνανθρώπων μας.

    Αρι είσαι υπέροχος. Κάπου χαθήκαμε με τα τόσα που φόρτωσαν στις πλάτες μας και χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω πολλά σκαλοπάτια ψηλά ψηλά. Δε θέλω να ξανακούσω για ερασιτεχνισμό (τώρα ξαναθυμήθηκα το επάγγελμά μου ως εκπαιδευτικού χαχα). Η ποίηση βγαίνει απ’ την ψυχή και η ψυχή δε ξέρει να …σπουδάζει ευαισθησία Την έχει ή δεν την έχει

    Καλή Λαμπρή σε όλους τους φίλους της Διασπορικής

    Ευαγγελία – Αγγελική

  5. Kαλή Ανάσταση! Λευτεριά στη μικρή μου, ιδιαίτερη πατρίδα, την Κύπρο.
    Την ποίηση ως ερασιτέχνες πρέπει να την προσεγγίζουμε, με σεβασμό, με ταπεινοφροσύνη, με την αίσθηση πως είμαστε μια ακόμα μικρή, παλλόμενη νότα, μέσα στην υπέροχη, απέραντη μουσική της.

  6. Αγαπημένοι φίλοι της Διασπορικής, Ιάκωβε, Άντρια, αγαπημένες και αγαπημένοι συνοδοιπόροι στις ανηφοριές του στοχασμού αλλά και στους υπήνεμους όρμους της εσώτερης γαλήνης, πόσο όμορφα τα λόγια σας, πόση Ανά-Σ-ταση ψυχής κλείνουν, από όποια σκοπιά τα ατενίσει και τα αισθανθεί κανείς…
    Όσο για τους υπέροχους στίχους σου, Άρι μας, θερμά ευχαριστούμε για την απλόχερη μοιρασιά ψυχής!!! Καλή Ανάσταση, Καλό Άγιο Πάσχα με υγεία, χαρά, δημιουργία και (εντός και εκτός) Ειρήνη!

  7. Άλλωστε τί θα πει ερασιτέχνης, καλοί μου ,ποιητές;
    “Ο Εραστής της τέχνης!”
    Αυτη την προσέγγιση κάνω στην ποίηση του Άρι, στη μουσική του, και δικαιώνομαι!
    Κάθε φορά κάτι αγγίζει βαθύτερα τη μέσα χώρα της ψυχής…
    Χριστός Ανέστη φίλοι μου , τούτη τη στιγμη που γράφω…σε πολλά σημεία της γης, αλλά κυρίως στις καρδιές μας ! Τ Φως της Ανάστασης να φωτίζει τα μύχια της ψυχής και να αναζωπυρώνει την Αγάπη στον κόσμο!
    Χρόνια σας πολλά, ποιητικά, δημιουργικά ,με αγάπη!

  8. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, χρόνια πολλά και πάντα με υψηλή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, σε όλους τους φίλους της Διασπορικής… Οπωσδήποτε η ποίηση είναι έκφραση, ψυχικής ατομικής δύναμης, άσχετα με το ύψος της ή το είδος της… Οι απλοί άνθρωποι εκφράζονται εξίσου υπέροχα με εκείνους που κουβαλούνε στις πλάτες τους πολύχρονη εκπαίδευση… Όπως έχω τονίσει κατ´ επανάληψη, δεν είναι αρκετό τι λέμε, αλλά πώς αλήθεια το θέτουμε στα μάτια του αναγνώστη… Πώ αλήθεια αγγίζουμε τις χορδές της ευαιςθηςίας του! Η ποίηση ενώ θεωρείται ένα δύσκολο εγχείρημα, υπήρξε η πρωτινή έκφραση των πλανόδιων τραγουδιστών χιλιάδες χρόνια πριν… Ο Όμηρος συνέλεξε με πολύ κόπο -είμαι βέβαια- και διαθέτοντας πολύ χρόνο ή ακόμη με μία άλλη εκδοχή, υπήρξαν πολλοί ποιηταδες που συνέλεξαν ετούτα τα τραγούδια και τελικά ο Όμηρος συνέθεσε με δαύτα, τα υπέροχα και ανεπαναληπτα Έπη της ΙΛΙΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ… Και φυςικά έπεται η συνέχειά τους με την υπέροχη Δημώδη ποίηςη… Λέω λοιπόν πόσο ταπεινές αλήθεια είναι οι ρίζες της ποίησης και πόσο ψηλά έχει φθάσει,τους τελευταίους αιώνες. Εξελίσσεται παίρνει νέες μορφές αλλά παραμένει η μελωδία της ψυχής ενός βάρδου… ενός ποιητή… που άθελά του αντιπροσωπεύει χιλιάδες παρόμοιες ιδέες, μομφές η χαρές, ανθρωπων που τοιουτοτρόπως, ταυτίζονται τελικά μαζί του!

  9. Είναι εκπληκτικό, πόσο καίριες είναι οι λέξεις που έχω την τύχη να διαβάζω στη Διασπορική, ανεξάρτητα αν πρόκειται για ποίηση, πεζό, ή απλό σχόλιο! Ακόμα και τα σχόλια εμπεριέχουν μια εμφανέστατα διακεκριμένη λογοτεχνική χροιά, και μια ομορφιά, που διατυπώνεται με ευφυΐα ζηλευτή (βλ φιλί-Φίλη), σκεπτικισμό αναπόφευκτο από όλους τους σκεπτόμενους (Ιούδας -θύμα), γνώσεις αξιοθαύμαστες (Όμηρος-Δημώδης ποίηση), παραλληλισμοί αληθινοί, καλοσυνάτοι, (Ερασιτέχνες- εραστές της τέχνης), χαρακτηρισμοί ανυπόκριτοι και γενναιόδωροι (Ανάσταση-Ανάταση κι απλόχερη μοιρασιά ψυχής), Αέναη αγάπη για τις αιώνιες αξίες της ζωής (πατρίδα, σεβασμός, ταπεινότητα). απονομή ευσήμων, όπου δει, μαζί με γλυκό και τρυφερό “μάλωμα” (Ερασιτεχνισμός και ψυχική ευαισθησία).
    Με την Ανάσταση του Χριστού, και τις ευχές όλων, ας συμπορευτούμε. Χαίρομαι που συμφώνησε και ο Ιάκωβος ότι τις πιο καλές μας λέξεις δεν τις γράψαμε ακόμα. Εύχομαι πολλές-πολλές Αναστάσεις να χαρείτε οικογενειακώς, με υγεία, τρυφεράδα, και αγνό και γνήσιο- όπως είπε και η Αγγελική- νοιάξιμο.
    ΘΕΡΜΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
    Άρις

  10. Χριστός Ανέστη, Άρη και Μέριλιν.
    Άργησα να το δω…
    Άργησα να το πω….

    Μα ποτέ δεν ξέχασα.

Leave a Reply