Επτά ποιήματα του Γιώργου Δάγλα

Share

Μετάφραση από τον Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Αγαπητέ ομότεχνε Γιώργο Δάγλα

Αυτή η τραγική φωνή σου ενάντια στην όποια διεφθαρμένη εξουσία, δεν μπορούσε να μη με συγκινήσει. Και βεβαίως πρέπει να ”εξαχθεί” μεταφρασμένη στα Αγγλικά και εκτός Ελλάδας, αφού το φαινόμενο είναι οικουμενικό και διαχρονικό. Γι’ αυτό επέλεξα ακόμα 5 ποιήματά σου και σου τα μετέφρασα (φτάνοντας συνολικά τα 7).

Σημείωσε ότι κι εγώ καταφέρομαι συχνά στα ποιήματά μου εναντίον του τύραννου – με ένα δικό μου μαστίγιο – όπως άλλωστε και ο Σεφέρης εναντίον της χούντας – παρότι πρέσβης σοβαρός και προσεκτικός – με τα 2 τελευταία ποιήματα του: 1) ‘’Οι γάτες του Άη Νικόλα’’ (αλληγορικό, εμπνευσμένο από ένα μύθο της Κύπρου) και 2) το ”Επί ασπαλάθων” (ο παραδειγματικά μαρτυρικός θάνατος του τύραννου, πάνω σε αγκαθερούς ασπάλαθους – μύθος του Πλάτωνα) που δημοσιεύθηκε 3 μέρες μετά τον θάνατό του (13 Σεπτεμβρίου 1971)

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

1. άτιτλο

Τόση έρημος,
λες,
πού πήγε;

Και τώρα δυο κόκκοι άμμου
σ’ αυτήν την κλεψύδρα…

Και τρέχεις έντρομος,
μέσα στη νύχτα
να ψάξεις το ποδήλατο
που σου κλέψανε παιδί.

Σπίτια που γέρασαν…

Share

Μισόγερτα παράθυρα, με λευκοσκισμένα
κουρτινάκια,
ίσα να περνά το βλέμμα απ’τη δαντέλλα τους!
Ένα χάδι ανάσας πάνω στο γιαλί κι
οι μνήμες γράφονται στο κοίταγμα!
Άλλες τόσες στο βούρκωμα, που
αφήνει ο γερο-χρόνος στα πόμολα της φθοράς,
αγκαλιά με τ’άγγιγμα των χεριών
πάνω στην ύλη!

Στην γιορτή σου μπαμπά!

Share

Pipina D. Elles
24/8/18

Σου στέλνω γράμμα νοερό
εκεί ψηλά που είσαι
να σου μιλήσω να σου πω
πόσο πολύ σ’ αγάπησα!
Το ξέρω υπήρξανε στιγμές
που κάκιωσα μαζί σου
και ως εσύ μου θύμωνες
το βλέμμα σου χαμήλωνες
που σιωπηλά μιλούσε…

Πατέ στρουθοκαμήλου

Share

χάρης μελιτάς
πατέ στρουθοκαμήλου,
41 χα’ι’κού με τίτλο

DE PROFUNDIS

Aν σου απλώσω
τις πληγές μου στο χαρτί
θα τις διαβάσεις;

ΘΗΤΕΙΑ

Σήμερα πάλι
θα σκοτώσω μια μέρα.
Πόσες μου μένουν;

The man of God

Share

The Man of God is drunken without wine
The Man of God is sated without meat
The Man of God is rapturous, amazed
The Man of God has neither food nor sleep
The Man of God is a king beneath a humble cloak
The Man of God is a treasure in a ruin
The Man of God in not of wind and earth
The Man of God is not of fire and water
The Man of God is a sea without a shore
The Man of God rains pearls without a cloud

Περί Ελπίδος

Share

Εάν μη έλπηται, ανέλπιστον ουκ εξευρήσει, ανεξερεύνητον εόν και άπορον

Από του άρθρου αυτού κι εφόσον την ευκαιρία έχω
επιθυμώ ν’ αναλύσω τη ρήση αυτή του Ηράκλειτου,
αναφερόμενος και ορμώμενος
από προηγούμενες προσωπικές μελέτες,
από λάτρες της σοφίας και της λογικής.

Το ρητό του Ηράκλειτου, όπως εμφανίζεται πιο πάνω, του τρισμέγιστου και εκ πρώτων αρχαίων φιλοσόφων, του οποίου ούτε το δέκα επί τοις εκατό των φιλοσοφικών ρήσεων δεν έχουμε στη διάθεσή μας, διδάσκει περισσότερα απ’ ότι έχουμε διδαχτεί μέχρι σήμερα. Και είναι κρίμα το ότι κάθε του λέξη δεν αποτελεί τη δεύτερη φύση μας ή δεν της αποτίνουμε την πρέπουσα σημασία. Μήπως στο “σύγχρονο” αυτό κόσμο αρέσκουμε να πιστεύουμε στη σύμπτωση, στα ευχολόγια, στην τύχη;

Πριν μερικά χρόνια επανέλαβα το ίδιο ρητό σε άρθρο μου, αντιγράφοντας πιστά τον φιλόσοφο και όπως περίμενα δεν υπήρξε αντίδραση από αναγνώστες. Ούτε τώρα δεν αναμένω αντίδραση. Είμαι εξοικιωμένος με το αποτέλεσμα, δεν έχω απαιτήσεις ούτε φρούδες αναμονές. Αλλά πώς μπορώ να κρύβω κάτι που γνωρίζω ότι οπισθοδρομεί την ανθρωπότητα σύμφωνα πάντα με τα προσωπικά μου πιστεύω;