Άννα

Share

Άννα, δεν είναι η βροχή που σου χαράκωσε το βλέμμα,
είναι που είσαι μοναχή κι αν τ’ αρνηθείς θα είναι ψέμα.
Ξέρω, ξέρω το δάκρυ το καυτό άμα το δω σε μάτια ξένα.
Άννα, γιατί να σου κρυφτώ, είμαι μονάχος σαν κι εσένα.

Έλα λοιπόν και μη ντραπείς
μα σε παρακαλώ μονάχα:
πες ό,τι θες, όμως μην πεις
πως μ’ έχεις αγαπήσει τάχα.

Άννα, οι άνθρωποι πονούν και τους φοβίζει το σκοτάδι.
Πόσοι γι’ αγάπη δε μιλούν για να περάσουν ένα βράδυ,
πόσοι δε λένε “σ’ αγαπώ” και το ξεχνάνε μόλις φέξει.
Άννα, ποτέ δε θα σ’ την πω αν δεν τη νιώσω αυτή τη λέξη.

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Τάκης Μπουγάς
Εκτελεί: Άρις Αντάνης

3 thoughts on “Άννα”

  1. Όμορφο τραγούδι!
    Και με τέτοια φωνη μελωδική,
    κάθε Άννα, ας ήταν μοναχή,
    δε θα φοβάταν το σκοτάδι,
    θα ένιωθε μέσα της ,θαρρώ,
    μια ευτυχία τρυφερή, που
    θα την άγγιζε σαν χάδι….

  2. Ποιητική αντίδραση της αγαπητής Τζένης, μιας ευαισθησίας του τραγουδιστή και μιας εξαιρετικής νότας του μουσικοσυνθέτη.

    Τώρα όμως τι να πώ για την απόδοση του αγαπητού μας Άρι! Έχω ακούσει πολλές του συνθέσεις/εκτελέσεις αλλά αυτή για την ‘ΑΝΝΑ’ μ’ έχει καθηλώσει. Μ’ έχει καθηλώσει στην καρέκλα, με τα ακουστικά κολλημένα στ’ αυτιά μου για να μην ενοχλώ άλλους, να την ακούω ξανά και ξανά λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνω, λες και είναι μοναδική εκτέλεση του Άρι. Την ακούω στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλειά. Είναι το κάτι άλλο φίλε μου Άρι. Η φωνή σου γεμάτη αγάπη και ειλικρίνεια προσφέρει και προσθέτει στο υπέροχο τραγούδι τόσα περισσότερα δάκρυα χαράς που δεν μπορεί παρά να τα γευτεί επανειλημμένα ο αναγνώστης / ακροατής.

    Σ’ ευχαριστώ θερμά… και όπως σημείωσε σωστά η Χρύσα Μαστοροδήμου σ’ ένα σχόλιό της, αυτή είναι δική σας σελίδα και είναι τιμή μου που σας γνώρισα.

    Ιάκωβος

  3. Η Τζένη δίνει σε όλους τους ερασιτέχνες -όπως σε μένα πχ- πάντα μια “επί πλέον” νότα και ο Ιάκωβος είναι το σωσσίβιό μας για να “επιπλέουμε”. Αυτά μόνο μπορώ να πω τώρα, για… ευνοήτους λόγους.
    Άρις
    ΥΓ Μόλις ανακάλυψα μια συγκυρία που βοηθάει να κόψουμε την πολυλογία μας, οι πολυλογάδες: Συγκίνηση!

Leave a Reply - Θέλετε να σχολιάσετε;