Ραγίζει κι ὁ φλοιὸς τῆς Ἱστορίας

Share

Τὴν ὥρα τῆς ἐξέγερσης θέλεις νὰ γράψεις
μὰ ἡ Μούσα εἶναι δεμένη,
ξαπλωμένη στὴν κεντρικὴ πλατεία
γιὰ νὰ τὴν ποδοπατήσουνε τὰ πλήθη.
Ἒτσι κι ἀλλιῶς κανένας στίχος δὲ χωρᾶ
τὴ δρασκελιὰ τῆς Μοίρας,
τοὺς τόνους αἵματος
ποὺ χύνονται ἀπ’ τὸ ποτήρι της
καὶ τοὺς ἄλλοτε πανίσχυρους ἡγέτες,
ποὺ ξεψυχοῦν κάτω ἀπὸ τὴ φτέρνα της.

Θοδωρής Βοριάς
“Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου”
2018

1 thought on “Ραγίζει κι ὁ φλοιὸς τῆς Ἱστορίας”

  1. Επειδή είναι πρόσφατη η επικοινωνία του καθηγητή Λυγερού με τα Ελληνόπουλα της Αυστραλίας, που διοργάνωσε το ζεύγος Ιάκωβου και Άντριας Γαριβάλδη, κι είναι ακόμα ζωντανή στη σκέψη μου μια ατάκα του καθηγητή, μου δίνεται η ευκαιρία να σχολιάσω τον εξαιρετικό στίχο του Θοδωρή Βοριά, που μεταφέρει, τόσο όμορφα και μελαγχολικά τους πεσιμιστικούς συμβολισμούς του- που θα τους έλεγα και…προειδοποιητικούς- ακριβώς με αυτή την ατάκα του Λυγερού: Όσο συνεχίζουμε να τα φέρνουμε όλα αυτά στην επιφάνεια, υπάρχουν ακόμα περιθώρια ανάκαμψης. Να αρχίσουμε να φοβόμαστε μόνο όταν, στίχοι, όπως του Θοδωρή Βοριά, δεν θα γράφονται πλέον. Τότε η μούσα δεν θα είναι απλώς δεμένη και ποδοπατημένη, αλλά μεταλλαγμένη σε οδηγό προς τη χειρότερη μορφή προβλήματος, που μπορεί να βρει μπροστά του ο άνθρωπος: Να μην έχει πλέον προβλήματα!
    ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ
    arimari@otenet.gr

Leave a Reply - Θέλετε να σχολιάσετε;