Όταν φτάνει καλοκαίρι

Share

Όταν φτάνει καλοκαίρι (Summer time-George Gershwin),
στιχοποίηση στα Ελληνικά (και… Μακεδονικά): Άρις Αντάνης, Οκτ. 2018

 

Καλοκαίρι, κι η ζωή ομορφαίνει

όλα γύρω, μοιάζουνε χαρωπά,

ο ήλιος την καρδιά σου ζεσταίνει

κι ο Έρωτας θεός, τα βέλη του σκορπά.

 

Μοίρα καλή, τόσα σου έχει χαρίσει,

συμπόνια, αγάπη κι ομορφιά

με καλοσύνη, η φύση σ’ έχει προικίσει

και σ’ έχει ντύσει μ’ αστέρια χρυσαφιά.

 

Γι’ αυτό μην κλαις και πάψε πια να δακρύζεις,

με τα βλέφαρά σου στέγνωσε η βροχή

καλοκαιράκι και αύρα μοσχομυρίζεις

γιατί έχεις πάντα ένα ήλοι μες στην ψυχή.

 

Και με τον ήλιο σου στεγνώνεις

τη βροχή,

μες στην ψυχή.

 

5 thoughts on “Όταν φτάνει καλοκαίρι”

  1. Καλέ μου ποιητή,
    ξέρεις να μεταπλάθεις τους χειμώνες σε καλοκαίρια,
    τις λέξεις σε νησιά,
    τις μουσικές “να ντύνεις μ’αστέρια
    χρυσαφιά”!

  2. Κι εσύ, καλή μου φίλη και ποιήτρια, με τον ήλιο της καλοσύνης που έχεις πάντα μέσα στην ψυχή σου, ξέρεις να μεταπλάθεις, με την καλή σου την κουβέντα, έναν απλό φιλαράκο σου σε… ποιητή. Φυσικά, όπως ξέρεις, εδώ στη Διασπορική, κανένας από μας δεν πετάει στα σύννεφα, και αυτή είναι η τεράστια διαφορά μας, με άλλους χώρους και άλλους ανθρώπους.
    Και μόνη η απλή συμμετοχή μας είναι ένα βαρύτιμο έπαθλο. Επίσης πρέπει να σημειώσω ότι και στη λογοτεχνία όπως και στον αθλητισμό πρέπει πάντα να διαλέγει κανείς ανώτερους και καλύτερους συναγωνιστές, ώστε να μαθαίνει από αυτούς και να θέλει να τους φτάσει. (Κι ας μην τους φτάνει ποτέ…)
    Εγκάρδιος χαιρετισμός
    Άρις
    Ιάκωβε, σε ευχαριστώ για την ανάρτηση. Θέλω να σου πω με ταπεινή ειλικρίνεια, ότι τώρα που είδα αυτό το στίχο δημοσιευμένο, μου άρεσε πιο πολύ από τον χειρόγραφο, και ακόμα πιο πολύ γραμμένο, παρά τραγουδισμένο από εμένα. Γι αυτό και το υπό κυκλοφορία βιβλίο μου, με 50+1τέτοιες στιχοποιήσεις μεγάλων και πασίγνωστων διεθνών επιτυχιών, φέρει τον τίτλο ” Ζητείται τραγουδιστής”. (ΑΑ)

  3. Όταν μιλούν οι πολυτάλαντοι δημιουργοί ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να σωπαίνει. Εγώ αποτελώ μέλος του υπόλοιπου κόσμου και είναι τιμή μου να μαθαίνω απ’ αυτούς που γνωρίζουν και δεν το εκφράζουν με λόγια αλλά με έργα. (ΙΓ)

  4. Πολύ αισθαντικό!
    Τραγούδι χωρίς λογιοφροσύνες!

  5. Σήμερα μετά από τόσα χρόνια έμαθα μία ακόμα λέξη:
    Λογιοφροσύνες! Δέσποινα στην κλέβω εν ψυχρώ και επί τούτου.
    (Φυσικά, όπως πάντα, θα αναφέρω την πηγή).
    Σε ευχαριστώ που ασχολήθηκες.
    Μπορώ μάλιστα να πω ότι, μετά την αρχική ανάρτηση του Ιάκωβου και το σχόλιο της Τζένης, η επαναφορά μιας στιχουργικής ή ωδικής προσπάθειας στην επιφάνεια, μετά από λίγο καιρό, εκεί που έχει περάσει πλέον στο υποσυνείδητο, προσφέρει τα εξής 2 θετικά στοιχεία:
    1/Θυμίζει τις στιγμές που γράφτηκε και αναρτήθηκε με τα ανάλογα συναισθήματα, (είναι το πραγματικό όφελος κάθε προσπάθειας) και,
    2/(Και σπουδαιότερο), διαπιστώνει ο “γράψας”, αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι οι γράφοντες: Να αφήνουμε κάθε γραπτό μας λίγο καιρό (τουλάχιστον ένα μήνα) στην άκρη – μέχρι να “στανιάρει”, όπως μια ξύλινη βάρκα, πριν από το πρώτο της ταξίδι- ώστε να “σφίξουν” οι αρμοί και τα πανιόλα και να αρχίσει να αρμενίζει χωρίς να “μπάζει” νερά.
    Αυτό το λέω γιατί, Δέσποινά μου, μπορεί να λείπουν οι λογιοφροσύνες, αλλά μόλις διαπίστωσα ότι, τόσο ο στίχος, όσο και πιο πολύ η ωδική μου απόδοση- κατά τη γνώμη μου- “μπάζουν”.
    Εγκάρδιος χαιρετισμός προς όλα τα μέλη της Διασπορικής
    με υπόληψη και αγάπη.
    Αριστείδης

Comments are closed.