Share

Κομμάτια μουσικής
έπεφταν σαν κύβοι από ζάχαρη
στην πικρή κατάποση του απογεύματος.
Έξω σεργιανούσε ένα φθινόπωρο
ερχόμενο αργά από μελαγχολία
που μας χρωστούσανε τα σύννεφα.
Όταν θα βρέξει
θα είναι γιατί η μνήμη
θα έχει χάσει πια την ικανότητα
να συγκρατεί το φόβο της.
Μετά
όλες οι μέρες θα βαδίζουνε
επάνω σε ολισθηρή αβεβαιότητα.

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου