God’s Justice, God’s Jealousy…


29 December 2013

It is true,
Apollo’s  fires
light up our existence.
Even when his mighty freaks out
because of our audacity.
Then he gets frustrated…
He becomes hostile,
even merciless.
At random he picks up
a person’s good deed.
He knows all about people
before Deucalion’s days
since we were created by God!
We are his children 
and it is obvious
that without him
we would not exist.
It is essential to remember this…
Then unusually heavily pregnant
dark clouds,
had opened up
And purposely allowed
the enormous volume of water
pour down to earth
accompanied appropriately 
by lighting, by  thunder!
It needed to happen
to wash out, peoples filth!
Things seem to have changed
long ago, but even so,
some have a stronghold.
The novelist described
hideous crimes!
But he also looks
at the opposite side…
His friends rang high…
He has the upper hand
he writes for profit!
The poet leaves his bed
Early in the morning
walks by the river,
breathes  the fresh air 
and sorts  out his troublesome 
He carries all sort of ideas
inside his head
but purposely avoids 
the various ‘colours’ .
He would never bent his back
for anyone.
He protects himself
and he cares for those
who try  to keep up
with the ‘straight’ path
and turn away from evil.
The poet aims high,
he is determined
to help others.
He humbles himself
he tries to communicate
with his fellow citizens.
Underlines bad habits 
tries to warn people
about the ‘mercenaries’
their bosses
and how to protect themselves
from those  who together,
with their ‘bloody banks’…
ran the convincing show
and sets them up to no good!
He tries to explain
About the human leaches
how suck their  blood, 
ploughed with the holy sweat! 
He insists that God is watching…
He  sees  people’s ordeals
their ill fate, their punishment
-some hanged from their battered bodies…-
He pities them
as he watches them 
as they often lie lifeless
on their sofas or
At the road side,
in the middle of a street
Hanging out of their balconies
with curiosity
Or… from their windows! 
Some are blasted
By “friendly bombs”
-of a different kind!
But on a different note…
God- Gods have been friendly…
It is true though that 
more than often
they ‘ve been deadly jealous,
When love blossoms between the sexes,
Or when couples are blessed
with a newly born, baby…
However  Gods can become tired
of their own jealousy,
or other passions, or troubles
and when so
they watch humans, apathetically…
He implemented similar methods
-he used his lightning-
to get read
of the people and their carelessness
-at least the worst of the kind…
Zeus also used other Gods…
He advised Apollo
the God of  Light
to be realistic…
Heartless… against them
to create the good old method
of sanitizing the human filth
with a rain of fires…
It has to happen as to enable 
the globe’s rebirth…
This measure can get rid
Of  human worms
and their stupid crimes. 
It is a good way of getting reed
of the unscrupulous
The bad including the innocent as well…
So they can start fresh all over again…
with the human life!
God co-existing with others -lasting or not-,
Applied horrific ideas to discipline humans
As far as we know, years back,
God proceeded and practically
send his angel and set alight
Sodom and Gomorrah
For the people, had gone lost
In the wilderness of malice
The  sinful way of life… 
Since then, other  -earthy- ‘gods’
rightly or wrongly
imitated  the ‘real’ God’s roles
And shameless kill or burn
Everything that stands on their way.
They are enriching their ‘batteries
with Malicious energy’!
Gods… all of them
–not to forge… except the reasonable One! –
Have always been jealous
With  the minimum of people’s
happiness or prosperity! 

Copyright:Pipina D. Elles
From the poetry collection – Epikaira

Πιπίνα Ιωσηφίδου-Έλλη

By Πιπίνα Ιωσηφίδου-Έλλη

Η Πιπίνα Δέσποινα Ιωσηφίδου – Έλλη (Elles) γεννήθηκε στα Γιάννινα, από Έλληνες Μικρασιάτες που κατέφθασαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, σε νηπιακή ηλικία. Μεγάλωσε στη γενέτειρά της τα Γιάννινα όπου και εκπαιδεύτηκε -από τη στοιχειώδη μέχρι και την Πανεπιστημιακή εκπαίδευση (Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων, με κλασσική κατεύθυνση, στο υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, νεοϊδρυθέν το 1964-1965, Πανεπιστήμιο. Ολοκλήρωσε την τετραετή φοίτησή της μεταξύ  του 1964-1965 και το 1967-1968). Το 1968 γνώρισε τον Γιώργο Έλλη από το Σύδνεϋ (Ο Γ. Έλλης γεννήθηκε στην Ηγουμενίτσα), παντρευτήκανε και ήρθε μαζί του, πίσω στο Σύδνεϋ.

Στο τέλος του 1968 η Π. Έλλη ίδρυσε και δίδαξε το μοναδικό και μονοτάξιο Ελληνικό σχολείο του Balmain, γνωστό προάστιο του Σύδνεϋ, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας του Σύδνεϋ και του NSW.

Την περίοδο 1974-1979 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και καθηγήτρια, στο Πρώτο Γυμνάσιο του Σύδνεϋ, που λειτούργησε στο Ελληνική Κοινότητα του Αγίου Ιωάννη στην Parramatta NSW.

Το 1994-1996 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας με B.A. στη Νεοελληνική Λογοτεχνία.

Το 1997 συνέχισε με σπουδές για το πτυχίο του Master of Arts στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ και αποφοίτησε τον ίδιο χρόνο.  Η διατριβή της Το παροικιακό Θέατρο υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας, έγινε βιβλίο, το οποίο παρουσιάστηκε στις 17 Απριλίου 2002 στο Σύδνεϋ. 

Το 1998 συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ τις σπουδές της για το Master of Philosophy και στο 2ο εξάμηνο ανήλθε στο PhD (Διδακτορικό).  Το 2002 έχοντας ολοκληρώσει το πρώτο σχήμα της διατριβής της, διέκοψε και η ανάληψή του και συνέχειά του μετετέθη στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του τρέχοντος αιώνα και με άλλο Πανεπιστήμιο.  Η διδακτορική της διατριβή δεν κατετέθη ακόμη.

Η Π. Έλλη, έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς ποιήματα, δοκίμια ποικίλου ενδιαφέροντος, και λογοτεχνική κριτική για λογοτέχνες στις ελληνικές εφημερίδες στο Σύδνεϋ και στη Μελβούρνη, ενώ παιδικές ιστορίες και ποιήματά της έχουν ακουστεί από το SBS, και επίσης από δύο ραδιοσταθμούς του community radio. Έχει παρουσιάσει διάφορες ομιλίες στο Σύδνεϋ (για την Πανμακεδονική ένωση και για την Πανηπειρωτική ένωση).

Έχει γράψει ή γράφει:

- στο ετήσιο περιοδικό  της Παμμακεδονικής Ένωσης το 2001 και το 2005

- στην Ετήσια Ηπειρωτική εφημερίδα, Τα Νέα για πέντε  χρονιές

- στα  λογοτεχνικά περιοδικά   της Μελβούρνης, ο Λόγος  και  Αντίποδες

- στο e-magazine Anagnostis, λίγο μετά από την εμφάνισή του

- σε ελληνικές εφημερίδες στην Ελλάδα

Έχει λάβει μέρος στις κάτωθι λογοτεχνικές Ανθολογίες:

- Του Ευάγγελου Ρόζου: Σύγχρονη Ανθολογία Ποίησης 1977-1997, Αθήνα 1997

- Των Γ. Κατσαρά και Γ. Λιάσκου: Ποιητικές ώρες, Μελβούρνη 1998

- Στην Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης Αιτωλοακαρνανών Λογοτεχνών, Παρουσία, Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης, Ελληνική Παροικία της Αυστραλίας –αφιέρωμα-, τεύχος 50, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2009

- Στην Μνημόσυνο Ημερίδα για τα σαράντα χρόνια από το θάνατο του Ν. Καζαντζάκη στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ το 1999, συμμετείχε με  την εργασία της Ο Οθέλος Ξαναγυρίζει του Ν. Καζαντζάκη: μία πολύπλοκη υπόθεση, που μεταφράστηκε στα Γαλλικά και δημοσιεύτηκε στη Γενεύη από την Εταιρεία των Φίλων του Καζαντζάκη το 2002.

Την περίοδο του 2008 και 2009 εργάστηκε ως βοηθός έρευνας, του Διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Wollongong, Michael Jacklin.

Μέχρι στιγμής η Π. Έλλη, έχει εκδώσει 31 βιβλία στα οποία: συμπεριλαμβάνονται, μελέτες, ποίηση (στην Ελληνική και στην Αγγλική), θεατρικά έργα (στην Ελληνική και Αγγλική), μυθιστόρημα, παιδικό μυθιστόρημα (στην Ελληνική και Αγγλική). Το λογοτεχνικό έργο της, διακρίνεται για την κοινωνική του υφή και την συμπαράσταση στον συνάνθρωπο, μέσω της ανάλυσης των κοινωνικών-οικονομικών-πολιτικών δεδομένων της εποχής μας και την κατανόησή τους. Τα τρία τελευταία της βιβλία, δύο με  ποίηση, Μία Μάσκα, Ένα Κενό, και Το Μακρύ Ταξίδι και το μυθιστόρημά της, Περιμένοντας τους Αγώνες έχουν ολοκληρωθεί και εκδοθεί το 2012.  Το νέο μυθιστόρημά της Τζούλη Τζένκινς, Κελί 333, είναι σχεδόν έτοιμο και θα δημοσιευτεί σύντομα ετούτο το χρόνο (2013).

Η Π. Δ. Έλλη έχει λάβει τρία (3) βραβεία για το  Θεατρικό της έργο, τρία (3) για την Ποίησή της  και επτά (7) αναγνωρίσεις-ευχαριστήρια (πλακέτες, αναμνηστικά κύπελλα κτλ)  για την προσφορά της  στην Ελληνική παροικία του Σύδνεϋ (είτε με την προσφορά της στα γράμματα, είτε για την προσφορά της, για την οικονομική ενίσχυση των Πανεπιστημίων Macquarie, Sydney, ή του Συλλόγου Εκπαιδευτικών της Ελληνικής Γλώσσας του Σύδνεϋ).  Κατέχει επίσης  δίπλωμα συμμετοχής σε  Σεμινάριο της ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, το 2004.

Βιβλία της υπάρχουν στις βιβλιοθήκες των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων και Κερκύρας.  Στη Ζωσιμαία βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, καθώς και στο Κέντρο των Ηπειρωτικών Μελετών.  Εδώ υπάρχουν  όλα τα βιβλία της εκτός από τα εκδοθέντα μετά από το 2010.  Και αυτά που είναι γύρω στα τέσσερα, θα δοθούν εφέτος κάποια στιγμή.

Η Π. Έλλη είναι επίσης ζωγράφος και σκιτσογράφος, από το 1970, έχει εκθέσει πέντε (5) φορές, ατομικά, και εφτά (8), συλλογικά.

Έχει επίσης λάβει μέρος στα Archibald και Dobell awards στο NSW Gallery .

Α’. Στο Archibald award με τα πορτραίτα: της Irina Dunn, το 1997 και του Professor Γιώργου Παξινού το 1999

Β’. Στο Dobell award με δύο πίνακες με μολύβι και κάρβουνο, επίσης το 1997 και το 1999.

Έργο της βρίσκεται επίσης στη Δημοτική  Πινακοθήκη ‘Πυρσινέλλα’, Ιωαννίνων.

Προς το παρόν η συγγραφέας και καλλιτέχνιδα Π. Έλλη (Elles), εργάζεται πάνω σε διάφορα κείμενα, διαφορετικής υφής και ασχολείται εκτεταμένα με την σκιτσογραφία.


  1. Καλημέρα Πιπίνα,
    Τι ωραίοι στίχοι είναι αυτοί! Τώρα μόλις το διάβασα, πρώτη φορά. θα ήθελα να σχολιάσω αλλά η μία ανάγνωση δεν μου αρκεί. Θα επανέλθω δριμύτερος, αφού κάνω και τη γνωστή μου τακτική για τα ποιήματα: Χωθώ στο γραφείο μου, με ένα χαρτάκι να κρέμεται έξω από την πόρτα, “Please do not disturb” , και σαν σωστό … ψώνιο, που σέβεται τον εαυτό του, αλλά και τα έργα των φίλων, το απαγγείλω, για να το νιώσω. Επίσης σπάνια διαβάζω τόσο καλά Αγγλικά, ακόμα και από Αγγλόφωνους συγγραφείς με mother tongue την Αγγλική γλώσσα.

    1. Αγαπητέ μου Άρι…
      Mου αρέσει πολύ το σχόλιό σου… Με έκανες και γέλασα… Σε παίρνω σοβαρά όμως, να το ξέρεις…
      Σε ευχαριστώ λοιπόν για την κριτική σου… It is (most) welcomed!

  2. Hello dearest Pipina,
    Your verses are thought- provoking. Among other notions and very interesting well-put points of view, you have created a new angle -let’s say- on the concept of Ancient Greek Gods. For example, Apollo, who is mainly connected with music and light, now shows his darker side. This makes us think more deeply about the frail human status, compared with that of the “human” gods, with their jealousy and other negative human traits.
    And the plot thickens when we reach the point to create, as we need, our own cosmotheory (world theory) and biotheory (life theory), in order to survive through the daily dilemmas and skepticism, of a vicious circle:
    >God created people, or
    >People created Gods.
    Venus was a real goddess, because she had an earthly beauty.
    Many saints were real people because they the had a blessing from God.
    And where do we belong?
    My opinion is that we should belong to the privileged category that has the charisma to think and discus subjects like the one on your present text.
    Thank you deeply
    Aris Adanis

    1. I deeply appreciate your comment… I suppose you thought about this comment a lot… true to your first comment, in Greek… Thank you again… perhaps… we both agree that is a matter of faith… who created whom…

Leave a comment

Your email address will not be published.