Της Ποίησης

March 21, 2019 By Diasporic
Share

Με ρίχνει αυτή η οχλαγωγία
με φθείρει αυτή η καθημερινότητα
με βλάπτει η εγωλατρία
ο πόνος του αβέβαιου, του αύριο
με ρίχνει κι η επίκτητη η τάση
προς το ασύμβατο συμφέρον… ολοταχώς.

Πόσο θα ήθελα να ξεχαστώ μες στην αφάνεια
και έτσι μόνος,
τους δρόμους άσκοπα να περπατώ
σαν άπειρος, σαν αμαθής.
Μα πάλι, είμαι αμαθής
και περπατώ στα δύσβατα προδιαθέσεων
κι ένα καλάμι καβαλικεύω ο ανόητος
ξέροντας όσο πιο λίγα γίνεται, να συμβιώνω.

Όσο κι αν πέφτω
όσο βαθιά στο μένος των αντιλήψεων
και αν βρεθώ
όσο και αν ο κόσμος δεν μ’ αφήνει
ανήμερα της θλίψης πια να ξεχαστώ,
με κείνη τη μαγεία στον ειρμό της ποίησης
από το άμα κάθε λογικής
σαν αφελής θα αφεθώ.

Ιάκωβος Γαριβάλδης

ΥΓ – Μια και δεν τα έψαλα φέτος στην…
21η Μαρτίου