Αλληλογραφία των…μολυβιών!

Share

Μου λείπουν τα παλιά επιστολόχαρτα…
Διάφανα, λεπταίσθητα, κάτω απο στρογγυλά γράμματα ψυχής.
Μελάνια σε καλλίγραμμες πένες, να χαράζουν απαλά τη σκέψη, το όνειρο,
τις κυράδες λέξεις, πάνω στο σώμα του χαρτιού, να λικνίζεται η αφή πάνω στα γράμματα,
στην μυρωδιά που λεξιπλάθει, μεταφέροντας  κρυφές αισθήσεις!
Γυρεύω να φιλήσω τρυφερά, το χέρι που γράφει με το βλέμμα ριγμένο πάνω στις συλλαβές, 
να φωλιάσει εντός μου όλη η παρουσία, που κατέχει τούτη η γραμματοσειρά, τούτη η ύπαρξη.

Να φυλλάξω στο πέτο της καρδιάς την αλληλογραφία της αγάπης, της επαφής, της έξαρσης,
της μοναδικής εικαστικής έκφρασης, που γεννούν τα γράμματα καθως ιχνογραφούν αισθήματα, στην εσθήτα του Χρόνου!
Ω εποχή που ακυρώνεις τα χαρτιά, τα μελάνια, τους ταχυδρόμους!
Ή που δεν μπορείς να ακυρώσεις ΤΙΠΟΤΑ ΓΡΑΠΤΟ, 
από δυο δάχτυλα που έχουν Ερωτευτεί τα Μολύβια!!!!

Τζένη Κουφοπούλου

3 thoughts on “Αλληλογραφία των…μολυβιών!”

  1. Γεια σου Τζένη, γεια σας παιδιά της ποίησης, της λογοτεχνίας, της τέχνης. Γεια σου Ιάκωβε, που μας κρατάς σε εγρήγορση, που τη θεωρώ πνευματικού επιπέδου, ακόμα κι όταν πρόκειται και για τη… δική μου εγρήγορση. Δεν τα έψαλλες στις 21/3/2019, αλλά τα έψαλλες πολύ ωραία τώρα. Είναι σαν τα “αναδρομικά”, που μας επιδικάζονται, κι ενώ παραπονιόμαστε όταν μας λείπουν, μετά, που τα εισπράττουμε μαζωμένα, η χαρά είναι διπλή. (Όχι ότι πρέπει έτσι να γίνεται, αλλά αν γίνεται, η στιχουργική αισιοδοξία, βοηθάει ώστε να μη κλαίμε στο … χυμένο γάλα).
    Τζένη, αυτά που γράφεις στην “Αλληλογραφία των μολυβιών”, δεν μπορείς να φανταστείς πόσες φορές τα έχω φανταστεί. Αλλά δεν ήξερα πώς να τα εκφράσω.
    Τώρα, πάλι, έχω άλλο πρόβλημα: μετά την κριτική “πραγματικού κριτικού” της Κυρίας, που έγραψε για το εξαιρετικό πεζό του Κου Αλεξανδρου Αδαμόπουλου, δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να εκφράσω γραπτώς τη δική μου ευαρέσκειά για καθένα από τα πρόσφατα αναρτημένα αρχεία της Διασπορικής, που δεν είχαν περιέλθει μέχρι σήμερα στην αντίληψή μου.
    Συγχαρητήρια σε όλους.
    Άρις Αντάνης
    arimari@otenet.gr

  2. Παράλειψη: Δήμητρα Ρούσσου είναι το όνομα της κας που έκρινε λογοτεχνικά το κείμενο του Κου Αδαμόπουλου.
    Η “Λυγιά”, που αναφέρει, νομίζω είναι από τα παραλιακά πανέμορφα μέρη που διασχίζει κανείς περνώντας από την Παλαιά Εθνική οδό (Ξυλόκαστρο, Λυκοποριά, Στόμιο, Δερβένι, Αιγείρα, Ακράτα, Τράπεζα, Λόγγος κλπ)
    <<>>
    Με την ευκαιρία, Τζένη, δεν μου είπες αν σου άρεσε το ψέμα μου για την Πρωτοαπριλιά. Στο θυμίζω:
    Πρότεινα στην Ουνέσκο η Πρωταπριλιά να καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα της Αλήθειας. Δίσταζαν, μέχρι που έγραψα την εξής φράση: ” Είμαι από την Ελλάδα και στην πατρίδα μου όλα είναι πιθανόν να συμβούν. Ακόμα και η Αλήθεια!”
    Αμέσως μετά αποφάσισαν ομόφωνα να εγκριθεί η πρότασή μου, αλλά η έναρξη της τήρησης αυτής της απόφασης να γίνει από τη στιγμή που θα εξοφλήσει η Ελλάδα το χρέος προς τους δανειστές και εφεξής. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
    ΑΑ

  3. Είναι ωραίο σαν Αλήθεια, καλέ μου ποιητή, κι έξυπνο πολύ σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα! Σ’ευχαριστώ πολύ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.