Φύγε

Share

(Εμπνευσμένο από μια σατιρική ελεγεία
του Jonathan Swift, 1667-1745)

Ελάτε εδώ, όλοι εσείς οι άδειοι, 
άχρωμα μπαλόνια φουσκωμένα 
με αέρα  από χνώτα, εκείνων, 
που σας φάσκιωσαν με χαλαρές 
φασκιές και άρες, αντί για μύρα.

Ελάτε εδώ, όλοι εσείς οι ελαφροί,
που επιπλέετε στην παλίρροια
της αχρησίας και απολιτείας σας.

Ελάτε από εδώ,  όλοι εσείς οι άμΥροι,
σταθείτε, δυο στιγμές, στο πλάι μου,
να μερέψετε, από την αρχή, τη μοίρα σας.

Ελάτε εδώ, να αφήσετε μία στάλα
περηφάνια, αν σας βρίσκεται,
να διδαχθείτε  από την κατακραυγή.

Ελάτε, για να μάθετε τι, άραγε, σημαίνει
να’ σαι  αρχηγός, επιλεγμένος
με τιμές, κι όχι με νοσηρές ανάγκες
που σε φτύνουνε πίσω στο ίδιο χώμα
με τα φουσκιά απ’ τα ζα, όπου φύτρωσες.

Ελάτε εδώ να δείτε, πώς, μια σταγόνα
περηφάνια, μπορεί να κάνει συνώνυμα
τα δύο ρήματα: Το «Έλα» και το «Φύγε»!

Ελάτε εδώ, λοιπόν, όλοι εσείς
σε μένα, οπού σας καλώ: «Ελάτε,
να σας δώσω εγώ τα θάρρητα, να Φύγετε».[]


Άρις Αντάνης

Μουσικοσύνθεση του ιδίου

2 thoughts on “Φύγε”

  1. Χαίρετε. Αντλώ την ευκαιρία από μια απαραίτητη διευκρίνηση, που πρέπει να κάνω σχετικά με το τραγούδι που συνοδεύει το στίχο μου “Φύγε”, για να προσθέσω κάποιες θετικές παρατηρήσεις, σχετικά με τη Διασπορική μας.
    Πρώτα η διευκρίνηση:
    Το τραγούδι έχει τίτλο “Φεύγα”, και είναι μια υπέροχη σύνθεση του πασίγνωστου Μουσικοσυνθέτη μας Δημήτρη Παπαδημητρίου σε στίχο ονειρικό του στιχουργού Γιώργου Κορδέλλα.
    Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε από την εξαίρετη αοιδό Φωτεινή Δάρρα. Η δική μου θρασύτατη διασκευή είναι μιας άλλης μορφής …”εκτέλεση” (στα έξι μέτρα, όπως συνηθίζεται να λέγεται η όποια κακοφωνία).
    Οι παρατηρήσεις:
    Η Διασπορική, με την επιμέλεια του Κου Ιάκωβου Γαριβάλδη, συνεχίζει ακάθεκτη την ποιοτική της πορεία στα γράμματα, και τη διάδοση της γλώσσας όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο και όπου διαπρέπουν Έλληνες. Τελευταία , από ό,τι έχω πληροφορηθεί πολλά από τα νέα παιδιά που εργαζόνται σε άλλες χώρες μετά από το υποχρεωτικό ‘brain drain’, έχουν βρει όαση επικοινωνίας με την πατρίδα μέσα από τα κείμενα που αναρτώνται στη Διασπορική. Το ότι δεν σχολιάζουν δημόσια δεν σημαίνει ότι δεν επισκέπτονται την ιστοσελίδα, από την οποία αντλούν ενέργεια και επαφή με την Ελλάδα.
    Μια ακόμα παρατήρηση -δεν θέλω να κουράσω- αφορά τα πεζογραφήματα, που έχουν αυξηθεί τελευταία και δίνουν μια ιδιαίτερη νότα και προσοχή και ενδιαφέρον, διότι λογοτεχνία δεν είναι μόνο η ποίηση και η στιχουργική, φυσικά. Λογοτεχνικά κείμενα όπως του Κου Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, της Κας Πιπίνας Έλλη, της Κυρίας Έρμας Βασιλείου, του Κου Φίφη κ.ά. αποτελούν εξαιρετικά συγγραφικά επιτεύγματα και πραγματικά δείγματα ροής του λόγου.
    Τέλος πρόσεξα ότι τόσο ο Ιάκωβος όσο και η Άντρια Γαριβάλδη, θα παρουσιάσουν το Σεπτέμβριο 2019 στη Θεσσαλονίκη, βιβλία δικά τους και άλλων συγγραφέων. Αυτό δίνει σε όλους μας κουράγιο να συνεχίσουμε την πορεία μας παρά τις αντιξοότητες, με στόχο, τη συμμετοχή του κάθε μέλους μας στον πολιτισμό, που για τον Έλληνα αποτελεί ευλογία αλλά και μεγάλο βάρος συνέχισης της κληρονομιάς του.( Ο καθείς εφ ω ετάχθη).
    Άρις Αντάνης
    arimari@otenet.gr

  2. Έγραψες πάλι καλέ μου Άρι, με την φωνή σου! Αλλά και με τις παραπάνω ποιητικές σου σκέψεις!
    Χαίρομαι που ο καλός μας Ιάκωβος φροντίζει να εμπλουτίζει τις σελίδες της Διασπορικής, με λογοτεχνικά κείμενα τόσο ξεχωριστά!
    Και βέβαια η λογοτεχνία “είναι η ροή του λόγου” μέσα απ’την γραμματική της φαντασίας , τα μαθηματικά των εννοιών και την ποιητική της ψυχής, που ξεδιπλώνεται στις όλβιες σελίδες. Είμαστε τυχεροί, θαρρώ, όλοι εμεις, που, ενώ δεν γνωριζόμαστε, προσωπικά, αναγνωριζόμαστε, ποιητικά μέσα απο τις γραμματοσειρές , τις αγαπητικές συλλαβές, τα πολυσήμαντα νοήματα , που καθένας μεταγγίζει στον άλλον μεσω της τέχνης!
    Ένα γιοφύρι ,η Τέχνη,
    ενώνει ερημιές,
    τόπους.
    ανθρώπους!
    Αισθάνομαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω!
    τζ

Comments are closed.