Γεννήθηκα για τις λέξεις

Share

Θα μπορούσα απλά να πω πως γεννήθηκα για τις λέξεις και για το θόρυβο  που κάνουν στα γλυκά στόματα των αδελφών μου, για τις εικόνες να παίζουν κρυφτό και να χορεύουν με την ηχώ και τις σημασίες  στα όμορφα μάτια τους.

Γεννήθηκα για τις λέξεις και για τη σωστή τους άρθρωση κι ερμηνεία, για το κυνηγητό των εννοιών τους στους αιώνες και την αγάπη μου για τον άνθρωπο και την επικοινωνία όλων μας με διαφορετικούς ήχους! …με την αλήθεια, την ωραιότητα, την ιστορία, την πραγματικότητα, με τις κεραίες επικοινωνίας μας έτοιμες για το ένα και μοναδικό ΟΝ που υπηρετούμε.

Και πως μέσα απ’ αυτές η ζωή η ίδια πρόσθεσε το μυστήριο και τις προφητείες της, την τέχνη της με λίγα λόγια. Η ζωή που μας διάλεξε με μεγάλη επιλογή, τoν καθένα στο δόσιμό του.

Μα και πάλι το είπα μετά από κόπο, πως στο λιτό κόσμο της ανάγκης για επικοινωνία γεννήθηκα για την ποίηση, εκεί όπου χάνεσαι στη λιτότητα. Nαι, στη λιτότητα των πολλών λέξεων… Να πεις μέσα από χίλιους λόγους με χαμηλό το πρόσωπο πως γράφεις εύκολα, πολύ εύκολα.  Κάτι που θα φαινόταν αδύνατο σε πολλούς. Όπως αδύνατα μου φαίνονται τόσα που πολλοί κατορθώνουν με τόση ευκολία, και που με παιδεύουν.


Γιατί απλά…γεννήθηκα για τις λέξεις…

Και πως τελικά η σειρά «Δεκατέσσερα» δεν μπορεί να ονομαστεί όραμα. Σεν φαίνεται πως είναι όραμα κάτι που ίσως να μη γνωρίζεις συνειδητά πως κατορθώνεις με κλειστά μάτια, αλλά με πολλή, εξονυχιστική, εξουθενωτική εργασία. Με εργασία… πολλή εργασία, με κάματο που δεν μπορεί ν’ αντέξει άλλο ο νους, και το σώμα μαζί… Γιατί κερδίζεις το δώρο περισσότερο όταν το τιμήσεις και το δώσεις ξανά ν’ αγαπηθεί, να εμπνεύσει άλλους και να δοθεί πάλι πίσω… Το δώρο της τέχνης ξέχωρα, της γλώσσας ξέχωρα και των δυο μαζί στο είναι σου, και τώρα στο είναι των πολλών.

Λιτότητα τελικά είναι η ισορροπημένη και δίκαιη εξίσωσή σου με τον άνθρωπο, και η ταπεινή αν και βασιλική προέλευση των θεμάτων σου.

 Ma poésie est une pépite, la masse extraite et inédite de mon âme (Εσγαπτή Ύλη, σειρά Δεκατέσσερα)

Η ποίησή μου είναι τα ακατέργαστα κομμάτια, η εξαγμένη ασύντακτη μάζα της ψυχής μου.

…κι όταν έχεις πει τόσα είναι πως αισθάνεσαι πως δεν είπες όσα νομίζεις  πως θα νοιάζονταν οι άλλοι ν’ ακούσουν…

Ιούλιος 2010, Πρόλογος στο τρίγλωσσο βιβλίο «Εσγαπτή Ύλη»

Έρμα Βασιλείου (2010)

Είναι μια σειρά βιβλίων που είχε σκοπό
να ολοκληρωθεί με τη συμπλήρωση δεκατεσσάρων βιβλίων,
η σειρά “Δεκατέσσερα“, το 2014.
Για πολλούς λόγους η σειρά δεν δημοσιεύτηκε,
ενώ συνεχίστηκε και συνεχίζεται ακόμα
η ολοκλήρωσή της…

Το παρόν άρθρο
γράφτηκε το 2010,
όταν μια φίλη με ρώτησε
«Λογοτεχνία ή Γλωσσολογία, ποιο περισσότερο αγαπάς;»

1 thought on “Γεννήθηκα για τις λέξεις”

  1. Η επιμέλεια των κειμένων στο diasporic.literature.spot του καλού συμπάροικου Ιάκωβου Γαριβάλδη, αφήνει και τον πιο απαιτητικό συγγραφέα απόλυτα ευχαριστημένο.
    Στις σελίδες του και πάλι πρόσφατα στάθηκα με θαυμασμό και εντυπωσιάστηκα πρωτίστως από την πειθαρχία των κατατάξεων των θεμάτων. Επίσημες οι σελίδες, όμορφα δοσμένες μέσα στην τέχνη τους.
    Για όλα τα κείμενα αναφέρομαι, μαζί μ’ αυτά και τα δικά μου που θαυμάζω πώς πειθάρχησαν σε μια σελίδα στα χέρια του δημιουργού της diasporic.
    Το κείμενο κομμένο σ’ ένα σημείο όπου γίνεται η επανάληψη βασικού μέρους του τίτλου, με τρόπο που να προκαλεί ενδιαφέρον μαζί και αίσθημα ηρεμίας και εμπιστοσύνης στον αναγνώστη. Σαν παύση, σταθμός και ανατένιση μαζί, της ρήσης πως γεννήθηκα για τις λέξεις.
    Εξαιρετικό το έργο της παρουσίασης και η δημιουργία της οπτικής απόλαυσης πως τίποτε δεν είναι πρόχειρα δοσμένο. Αντίθετα, η σελίδα άρτια δομημένη, όπως όλα εξάλλου τα lay outs των έργων που παρελαύνουν το καθένα ξέχωρα, με τη δόξα του φορτωμένο.
    Η Διασπορική, απ’ ό,τι και ρεαλιστικά αποδεικνύεται, είναι στοά φωτεινή, που αναπνέει όχι μέσα από δύο μόνο ανοίγματα, εισέρχομαι-εξέρχομαι, όπως πολλές σύγχρονες. Είναι στοά με λαμπερά και τα δοκάρια της ακόμα, μα και τα γείσα των οδών που φιλοξενούν τις εργασίες μας. Είναι μια διεξοδική προσέγγιση μιας προσφοράς που άρχισε με πολύ μεράκι πριν 10 χρόνια και συνεχίζει την ίδια πορεία με τον ίδιο ζήλο σήμερα.
    Συγχαρητήρια για το μεράκι και την τέχνη που βάζεις, Ιάκωβε, για να πλαισιώσεις τις δημιουργίες όλων μας, λογοτεχνία και ελληνική μας γλώσσα αλλά και να τιμήσεις και άλλες γλώσσες που εμείς οι Έλληνες της διασποράς μπορούμε να εκφραστούμε άνετα μέσα από αυτές.
    Πολλές ευχαριστίες και πάντα γερός,
    Έρμα Βασιλείου

    ακαδημαϊκός, συγγραφέας
    Μελβούρνη, 8 Μαϊου, 2019

Comments are closed.