Στη ρίμα του Αιγαίου

Share

Ψίθυρος πρωινός, οι ακρογιαλιές,
λέξεις που απλώθηκαν στο μπλε,
σαν παραμύθια!
Κορμιά σμιλεύτηκαν νησιά,
στην αύρα του νερού,
μίλησαν την ελληνική φωνή
τραγούδησαν το κύμα,
απαγγελία της θάλασσας
στου Αιγαίου τη γιορτή!

Τζένη Κουφοπούλου

2 thoughts on “Στη ρίμα του Αιγαίου”

  1. Τζένη, όλο το ποίημά σου μια μεταφορά.
    Έτσι θα ήθελα να είναι οι άνθρωποι και αυτό δεν γίνεται.
    Ευτυχώς που ζούμε τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας μέσα από τους στίχους σου.
    Είναι πραγματική ευτυχία, και δεν υπερβάλλω στο ελάχιστο.
    Αυτή είναι η ομορφιά της ποίησης.
    Ο ποιητής, όταν του λείπει η πανσέληνος, τη φτειάχνει μόνος του. Τυχεροί όσοι μπορούν να τη δουν.
    Εγκάρδιος χαιρετισμός
    Άρις

  2. Σ’ευχαριστώ πολύ καλέ μου ποιητή, νομίζω πως σ’αυτη τη μαγική σελίδα της Διασπορικής, αυτό κάνουμε όλοι ,οι συνοδοιπόροι της γραφής…φτιάχνουμε την Πανσέληνο και μοιραζόμαστε το Φως της!

Comments are closed.