Προσδοκώντας

Share

σκληρές εικόνες στους δέκτες μας
εικοσιτετράωρη αναρρίχηση
στον τρόμο
τελευταία πάντα πρόσληψη
το σάλι της άνοιξης
εγκλωβισμένο στο πάνδημο πένθος

ευγενής άνεμος δεν το σηκώνει
μήτε βροχής κατάβαση
ίσως χέρια
που τα ασπάζονται ευχές
οι εκφωνητές φοράνε τα βλέμματα
αναζητήσεων της ερυθράς ζωής
αγνοούνται επί του παρόντος
κληρονόμοι φωτός
διαθήκες μιας περιφοράς
γύρω από εύρωστο ήλιο

η προσδοκία
παραμένει παιδί φόβου
και ακατάσχετης ελπίδας

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

2 thoughts on “Προσδοκώντας”

  1. Κεντίδια οι Λέξεις σου, καλή μου ποιήτρια, στο “σάλι της Άνοιξης” ,
    να μας τυλίξει, να πλέξουν ελπίδες Φωτός στη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε!
    Ας είμαστε ενωμένοι μέσα απ’την ποίηση, τις λέξεις, τις νότες ,την αγάπη που αδιάστατη μπορεί να πλανιέται…
    Όλα τούτα συνάντηση είναι!!!
    με την αγάπη μου…

  2. Aγαπητή μου Τζένη, τι βάλσαμο οι λέξεις σου και τι παρηγοριά το σχόλιό σου. Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς. Κρατιόμαστε ο ένας από τον άλλο, ενώνουμε τον ποιητικό μας στοχασμό και βαδίζουμε με ελπίδα στην κοινή μας μοίρα. Εύχομαι υγεία και δύναμη.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.