άνεμος Ιούλη μήνα

Share

http://sandshade.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597263099.2244880199432373046875 το ίδιο σπίτι κάθε βράδυ
μα όλο του λείπει ένα παράθυρο
ένα κατώφλι
ή φτερό περιστεριού
από την κιβωτό που δεν μας έσωσε
ψες έλειπε το μεγαλύτερο ψέμα
με τα φτηνά παντζούρια του άνοιγε απότομα
γινότανε κερκόπορτα για την επέλαση του εφησυχασμού
έτσι κοιμήθηκε σιγά σιγά η ανησυχία
και λίγο λίγο ξυπνούσε η μυρωδιά ευημερίας

http://bassenthwaite-reflections.co.uk/wp1/ μια τριανταφυλλιά πλανεύτρα πλάι στο σκυλί
που μυριζότανε Βορρά και αλυχτούσε
αν μες στην αφεγγιά της νύχτας
με επιλέξει ο αιώνιος ύπνος
θα΄ναι γιατί ο άνεμος θα έχει πάρει αποβραδίς
τ’ αστέρια όλα που έπεφταν τα πρωινά σαν ροδοπέταλα
αποθέτοντας ευχές και προσευχές στο νιοσκαμμένο μέλλον
τόσος αγέρας να στριφογυρνάει στη μνήμη
και να ΄ναι Ιούλης μήνας και ώρες της ραστώνης
πρώτα σηκώθη το σανδάλι της μάνας
γαντζώθηκε στο τελευταίο σκαλοπάτι
ώρες που μας τύλιγε σε ένα σύννεφο αγωνίας
παρακαλώντας κατακαλόκαιρα να γίνουμε βροχή
να στάξουμε σε άλλη πίστη
ύστερα χάθηκε η οικογενειακή φωτογραφία στο σαλόνι
πλαίσιο ξύλινο, χέρια πέτρινα στη μέση και τους ώμους
εποχή του λίθου και της άγνοιας
το άλλο βράδυ ή βράδια μετά πολλά
-αγνώριστος ο χρόνος όταν κανείς δεν μεγαλώνει-
έπεσε απ΄την τριανταφυλλιά το χάδι της επόμενης άνοιξης
μαδούσε ανελέητα όλο το σπίτι
«το αγαπάει ο καιρός
δεν το αγαπά …
αχ! δεν το αγαπά…»
απέμεινε ένας οδυρμός να κουνάει στον άνεμο το δάχτυλο
απαγορεύοντάς μας την απομάκρυνση
το στερνό γκρέμισμα ήτανε
από το παντζούρι στο παράθυρό μου
με τις κούκλες απλωμένες στον ήλιο
την αμμόχωστη περιπλάνηση στο κάλεσμα οριζόντων
ανάποδα μπαίνει πια ο ήλιος
πισωπατά μέχρι να σκοντάψει στα ίχνη της αγάπης
προχωρημένη πλέον η ζωή
ένιωσα πως όλο έφευγε απ΄τα μάτια μου η ανατολή
αφήνοντας έναν σπαραγμό να κρέμεται
στην πόρτα που διπλοκλειδώθηκε
κι έτσι παρέμενε ορθάνοικτη
σε όλα τα ενδεχόμενα

Buy Diazepam Online Cheap Can You Order Valium Online Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
ποιητική συλλογή “REM”,
Eκδόσεις Μανδραγόρας 2019