Εκείνο το φεγγάρι

Share

Copyright: Πιπίνα Δ.Έλλη (Pipina D, Elles)

Το φεγγάρι!
Εκείνο το φεγγάρι
με έφερε στον δρόμο σου!
Στην άκρη της λίμνης στεκόσουν
το κοίταζες λουσμένος
στο μυστήριό του!
Ένιωσα το δόσιμό σου  στην Αριάδνη
και η απόγνωση δάγκωσε το στήθος μου!
«Ήρθα…» είπα και στην σιωπή σου
κάγχασε με το κύμα της η λίμνη!
«Κοίταξε μόνο!»  ψιθύρισες
χωρίς καν να με κοιτάξεις.
Κοίταξα εσένα και το τεράστιο
φέγγος του ουρανού!
Έμεινα έτσι καρφωμένη…
επ’ άπειρον, θαρρώ.
Σε είχε κερδίσει η άγνωστή μου
η άλλη…
Η παρουσία μου δεν ήταν διόλου
φωτεινή… τουλάχιστον,
όχι σαν το δικό σου το φεγγάρι!
«Καληνύχτα» είπα που όμως
δεν την άκουσες!
Ταξίδευες  παραδομένος στον έρωτά σου
με το «φεγγάρι…» της Παμβώτιδας!
Δεν έμαθα ποτέ πώς και γιατί
ηττήθηκα από ένα φεγγάρι….
Εκείνο το ασύγκριτο φεγγάρι!

Γυρω σου Κυπριο χωμα

Share

Αποφασίζει τις αργίες
Χαράς την να ‘χει τέτοιον όνομα
Στα δόντια φυτρωμένο
Στη γλώσσα λυτρωμένο
Στον κόρφο
Ποταμών μεριεύει
Τα λιγοστά πεζούνια* του ανεμιού
Που βίωσαν τα βλέμματα τους
Στου μύθου το ακρωτήρι
Δύο η ώρα, χωρίς αλέτρι οργώνει η φαντασία
Με χίλια όνειρα η αφή της νύχτας σε ζητά
Κοντεύουν να χαθούν
Από την άσφαλτο
Τα τελευταία αμάξια
των ανέμων
Το βράδυ αρχές του Οκτώβρη
Είναι σημάδι
Ακόμα των πιστών της Καλομοίρας

Έρμα Βασιλείου
Δωδεκάτη Συλλογή “Νέδη της Αλμύρας” – 2020

*περιστέρια

ΠΟΛΥΜΝΙΑ ΘEOΤΟΚΟΣ

Share

Παντελής Χρ. Στεφάνου

Φλοίσβοι παφλάζουνε σ’ Ιώνια ράχτα

Συνοδίτης αυλίζει ο τ’ Ομήρου αχός

Ρίμες βακχεύουνε δακρύβρεχτα μάκτρα

Ορέγεται Πίνδαρος το Θεό μοναχός

*

Τ’ άφθιτο Ρωμανού βοά τυλιγάδι

Τροχαίους απελάτες ψυχώνουν αδρούς

Νεύει Πολύμνια ανάριο μαγνάδι

Κλεφτουριάς θυσάνους αναπλέκουν αβρούς

*

Σε στίχους κουρνιάζουνε Γιαχβέδες και Δίες

Σαν η Πυθία σολοικίζει εσμούς

Ως έπη υφαίνουνε σ’ αρχαίες Ινδίες

Μάνα η ρίμα που σαρκώνει θεούς

 

XXII.IX.MMXI