Πάει ο …Κακός ο Χρόνος….

Share

Μετράω τη μοναξιά με μίλια παλιών χωματόδρομων
φιγούρα άκομψη μισοσβησμένων σελίδων.
Γυρεύω ιστορίες Χριστουγέννων, αφορμή για χαρά.
Φαντάζομαι χιονάνθρωπους που λάθεψαν
και κατέβηκαν στην έρημο ψάχνοντας την καλή τους,
λιώνοντας κάθε φορά κι ένα κομμάτι τους απ’την έλλειψη.
Ψάχνω στο έλκηθρο του Αη Βασίλη, κρυμμένα δώρα
από παιδικά χαμόγελα, ακούω φωνές που υμνολογούν
τα κάλαντα στην ξώπορτα του χθες….
Όλα είναι στις διαβασμένες σελίδες των χρόνων,
όπου γράφτηκαν τα παραμύθια που ζήσαμε,
στα κλαδάκια του έλατου, που τρυπώνουν στις μνήμες.

Τρομάζω, καθώς βλέπω τα χέρια μου άδεια απ’ τις χειρονομίες
την αγκαλιά μου θεόρατη να προσμένει πάντα,
τα χείλη στο κόκκινο να θυμίζουν φωτιά, το βλέμμα να χάνεται
στα μίλια με αγάπη!
Μα επιμένω …με τα χέρια ολάνοιχτα, την ψυχή άχνη ζάχαρη,
τα λόγια βουτηγμένα σε μέλι καρδιάς,
να προσφέρουν στο Χρόνο,που θα’ρθει,
προσευχή απ’ τη μέσα μας χώρα,
ναν’ Καλός, Τρυφερός, με Ελπίδες και Όνειρα
με το Φως που μας στέρησε,
με πολύτιμο δώρο την Υγεία του Αύριο!

Τζένη Κουφοπούλου

Jenny Koufopoulou

By Jenny Koufopoulou

ΑΠΟΠΕΙΡΑ… ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥΓεννήθηκα στην αγκαλιάτων πεύκων, στην Αγία Παρασκευή,την εποχή που οι κάμπιες, έσερναντρενάκι-μαγικό τα όνειρά μου…Όταν “σουσάμι-σουσάμι’’… “άνοιξε’’εμπρός μου η ζωή,οι εκθέσεις ιδεών της εφηβείας μου,έγιναν “συζυγικοί καυγάδες άφθαρτοι’’στης απορίας μουτα ερωτευμένα ίχνη…Σπουδή μου όλη, το μέγα ερωτηματικότης ύπαρξης, στις ανάσες των παιδιών μου!Περγαμηνές μου, τα χαμόγελά τους,υπογράφουν εντός μου τη ζωή τους…και υπάρχω.Όσο για την ημερομηνία γέννησης….είμαι εκατομυρίων δευτερολέπτων,απείρων στιγμών και….μιας αιωνιότητας αγάπη.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *