Χωρίς Μάσκα

Share

Ο Ευγένιος είναι ερωτευμένος με τη Νεφέλη, την καλή συνάδελφο. Αλλά αυτή… πέρα βρέχει. Και μη νομίσεις πώς δεν έχει προσπαθήσει να της δώσει να το καταλάβει. Εμμέσως πλην σαφώς. Πολλές φορές, μάλιστα. Της έχει ζητήσει να βγούνε για καφέ. Της έχει προτείνει να πάνε για φαγητό και θέατρο και σινεμαδάκι, κάποια συναυλία. (Εντάξει, για … σκυλάδικα δεν της είπε ποτέ. Δεν θα πήγαινε ούτε με τη Σκάρλετ Γιόχανσον, τη μεγάλη φαντασίωση του Τσακαλώτου). Αλλά η απάντηση της Νεφέλης ήταν πάντα η ίδια. Η Νεφέλη ήταν διαρκώς απασχολημένη. Έτσι του έλεγε. Δεν προλάβαινε τη… ζωή της.

Continue Reading →

Όταν φτάνει καλοκαίρι

Share

Καλοκαίρι, κι η ζωή ομορφαίνει
όλα γύρω, μοιάζουνε χαρωπά,
ο ήλιος την καρδιά σου ζεσταίνει
κι ο Έρωτας θεός, τα βέλη του σκορπά.

Μοίρα καλή, τόσα σου έχει χαρίσει,
συμπόνια, αγάπη κι ομορφιά
με καλοσύνη, η φύση σ’ έχει προικίσει
και σ’ έχει ντύσει μ’ αστέρια χρυσαφιά.

Continue Reading →

Ειμαρμένη

Share

Εξακολουθείς να υπάρχεις μέσα μου,
πλατωνικός στην εγκάρδια αγάπη
θρυμμάτισμα κάθε ονείρου,
στρίμωγμα της ψυχής ως ενοχή,
κλείσιμο και στην έξοδο κινδύνου.
Συνεχίζεις να είσαι εντός μου
ως ιδέα, ως κτίσμα, ως μπιενάλε,

Continue Reading →

Εξ ευωνύμων

Share

Το χωριό μου ειν’ ολόκληρο δικό μου,
γιατί δεν έχω σπιθαμή στο μερτικό μου.
Όλος ο τόπος κι όλη η γης αλλού ανήκει,
μα το τοπίο είναι δικό μου, δίχως νοίκι.

Γιομάτη από πίκρες και από γλύκες,
ζωή μου, εσύ ήρθες ξάφνου και με βρήκες
και παρόλο που δραχμή δεν σου χρωστάω,
από τα βάθη της καρδιάς σ’ ευχαριστάω.

Continue Reading →

“Αγαπάτε αλλήλους!…”

Share

Κυρίες και Κύριοι, εξομολογούμαι το κρίμα μου.
Σας δηλώνω επισήμως ότι αμάρτησα.
Παρερμήνευσα την εντολή Του.
Και Τον παράκουσα…

Κυρίες και Κύριοι, απολογούμαι ενώπιόν σας.
Θέτω τον εαυτό μου υπό την κρίση σας.
«Αγαπάτε…αλλήλους», Εκείνος είχε πει.
Και δεν το τήρησα.

Continue Reading →

Ισκαριώτης…

Share

Τι τάχα, αν όλοι σε είπαν, μια φορά, προδότη
και τ’ όνομά σου ανατριχίλες φοβερές
και σιχασιά σκορπάει ολόγυρα, Ισκαριώτη,
εγώ, προδότη, σε φωνάζω, δυό φορές.

Τη μια, γιατί στων άδικων το γλιδερό σινάφι
με ατιμία παράδωσες τον ώριο αγωνιστή,
με ψεύτικο φιλί, για μια αδραξιά χρυσάφι,
σαν κάποιον κλέφτη, σαν φονιά και σαν ληστή.

Continue Reading →