Άσυλο

Share

Μην πας εκεί μαζί με όλους, τράβα μονάχος σου.
Διάλεξε την αυγινή μιας μέρας γιορτινής, την ώρα
που κοιμούνται οι χτεσινοί απ’ την υποχρεωτική
διασκέδαση. (Οι πύλες κι οι εξώπορτες δεν κλείνουν).

Από Τοσίτσα μπαίνεις και αργά θα περπατάς,
χωρίς να βιάζεσαι- μη σκιάζεσαι- μέχρι Στουρνάρη.
Στην ολιγόλεπτη διαδρομή, παρέα με το βήμα σου,
θα αισθάνεσαι το απρόσμενο, να σε παραμονεύει.

Continue Reading →

Συναυλία Κρουστών

Share

Καθισμένος πάνω σ’ ένα ξύλινο κιβώτιο που ανακάλυψε σε μια γωνιά μέσα στα παρασκήνια, περιμένει να ’ρθει η ώρα του για να βγει στη σκηνή και συλλογίζεται. Αναλογίζεται τη σύντομη ζωή του, μαζί της, το χρόνο που πέρασε. Και τα καλά και τα άσχημα. Συνήθως θυμόμαστε τα καλά.

Continue Reading →

Αλεξ-ήνεμος

Share

Μια… υποψία βιβλιοπαρουσίασης, για δύο πονήματα που μου άρεσαν πολύ – Η Ελένη Αρτεμίου- Φωτιάδου χειρίζεται το λόγο με πολύ μεγάλη ευχέρεια. Από την πρώτη αράδα προσελκύει τον αναγνώστη και τον κάνει να μη μπορεί να σταματήσει την ανάγνωση, να μη κάνει… στάση, ούτε για να επαναλάβει μια φράση, προς επιβεβαίωση της κατανόησης του νοήματος.

Continue Reading →