The Nails

Share

http://zaphiro.ch/wp-content/uploads/2017/09/pascal-dutheil.jpg Tasos Livaditis-Selected Poems
Translated by Order Valium Australia Manolis Aligizakis

[tabgroup]

[tab title=”English”]

Sometimes, that special hour, I think of narrating all the details:
how, for example, this incurable disease started on the opposite wall
or about that woman in the park, whose body was nailed on the bench,
and I say this without exaggeration, the nails protruded from her cloths
like small buttons, while her purse with her identity card floated down
the creek, that we couldn’t find out anything about her, and as I
went up to the loft they allotted to me for the night, I discovered they
had moved and only hay was left behind, because they always had
the fear of comedown, and there were moments when everyone
anticipated the inescapable and when the night fell serenely, they
quietened down, because the others weren’t going back and forth
in the hallway to look behind the door at the far end.
For this I’ve stayed on the sidelines, with the hope of rediscovering
that lost soul.

Tasos Livaditis-Selected Poems
Translated by Manolis Aligizakis

[/tab]

[tab title=”Ελληνικά”]

ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ

Σκέφτομαι, κάποτε, σέ μιά ιδιαίτερη ώρα, νά διηγηθώ όλες τίς
λεπτομέρειες, πώς, λόγου χάρη, άρχισε αυτή η αθεράπευτη αρρώ-
στια στόν απέναντι τοίχο ή γιά εκείνη τή γυναίκα στό πάρκο, πού
ήταν ολόκληρη καρφωμένη πάνω στό παγκάκι, καί λέω καρφωμένη
χωρίς ίχνος υπερβολής, τά καρφιά εξείχαν σάν μικρά κουμπιά πάνω
απ’ τά ρούχα της, ενώ η τσάντα μέ την ταυτότητά της κυλούσε
μές στό ρυάκι, γιά νά μήν ξέρουμε τίποτα γι αυτήν, κι όπως ανέ-
βηκα στή σοφίτα πού μού `χαν παραχωρήσει γιά τή νύχτα, είδα
πώς είχαν μετακομίσει, καί δέν έμενε παρά λίγο άχυρο, επειδή
είχαν πάντα τό φόβο τού ξεπεσμού, κι ήταν στιγμές πού όλοι περί-
μεναν τό αναπόφευκτο, κι όταν νύχτωνε ήρεμα, ησύχαζαν, γιατί
εκείνοι δέν πηγαινοέρχονταν στό διάδρομο, νά δούν ακριβώς πίσω
απ’ τήν πόρτα τού βάθους.
Γι’ αυτό κι εγώ κρατιέμαι παράμερα, μέ τήν ελπίδα να ξαναβρώ
εκείνη τή χαμένη ψυχή.

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

[/tab]

[/tabgroup]

The Visitor’s Letter

Share

by Tasos Livaditis
translated by Manolis Aligizakis

[tabgroup]
[tab title=”English”]

Suddenly on an autumn day he left, on the table he left a letter
“don’t send me away” it read and spoke of a deep inhabitable
emotion; in the house all the lights were turned on that I wouldn’t
understand, that perhaps, he had never come, while next to the letter
he had left the mystery of his death, already covered by cobwebs,
“how you found me?” he says to me, “I never existed”, “for this”
I said and it was as if we were born and raised in a carriage that run
into the shivering roads,
yet I still couldn’t fight against this facial of the house,
its walls, ravaged, dived deeper than my blood in the darkness
of the night.

Tasos Livaditis-Selected Poems
Translated by Manolis Aligizakis

[/tab]
[tab title=”Ελληνικά”]

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ

Έφυγε ξαφνικά μιά μέρα τού φθινοπώρου, πάνω στό τραπέζι
είχε αφήσει ένα γράμμα, “μή μέ διώξεις” έγραφε, καί μιλούσε γιά
ένα μακρύ ακατοίκητο προαίσθημα, τά φώτα ήταν όλα αναμμένα
στό σπιτι, γιά νά μήν καταλάβω πώς, ίσως, δέν είχε έρθει ποτέ,
ενώ πλάι στό γράμμα είχε ακουμπήσει τό μυστήριο τού θανάτου
του, πού οι αράχνες τό `χαν κιόλας σκεπάσει, “πώς μέ βρήκες, μού
λέει, εγώ δέν υπήρξα”, “γι’ αυτό” τού λέω, κι ήταν σάν νά `χαμε
γεννηθεί καί μεγαλώσει σ’ ένα αμάξι, πού έτρεχε μές στό ανατρί-
χιασμα τών δρόμων,
μά ούτε καί μπορούσα νά παλέψω μ’ αυτήν τήν προσοψη, τού
σπιτιού, πού οι τοίχοι του φαγωμένοι κατέβαιναν βαθύτερα απ’ τό
αίμα μου, μές στό σκοτάδι τής νύχτας.

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα/Tasos Livaditis-Selected Poems
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη/Translated by Manolis Aligizakis
www.libroslibertad.ca

[/tab]

[/tabgroup]

The Third Man

Share

[tabgroup]
[tab title=”English”]

translation by Manolis Aligizakis

____Then the other one came, he carried an old ravished valise,
in which he hid all the ghosts of his life, that they never needed
chase after him,
____we were in the same stuffy room and the large animal sawn
on the carpet was already biting our knees,
____“mother”, I asked at some-time, “where can we find some water for
my horse?”, “but I don’t see any horse”, “you too, mother!”,
____a line of candles was on both sides of the hallway and at
the far end the store that sold old music instruments hanging
from the ceiling like the destitute, and in the middle the merchant,

The Carriage

Share

[tabgroup]
[tab title=”English”]
The foreigner chatted with the woman in a low tone, of course,
the woman was dead and he stared at his destiny, that useless outline
the dead leave on the chair,
birds struck the ceiling and fell into the dirty sink where all
the stories ended, embalmed old men sat behind the window glass
the stoa was dark, the stores wet where they sold tripods for caskets
and wreaths for glory we had once dreamed off,

The Empty Coat

Share

[tabgroup]

[tab title=”English”]

Translation by Manolis Aligizakis
of Tasos Livaditis-Selected Poems

Night fell and in the old house only the shadows remained, “aunt
Eudokia”, I said to her, “be serious, you are dead now”
but she retained the same awkward smile, like back then when she hid
something which I wasn’t allowed to know as yet
the foreigner narrated stories of signs and wonders, ancient old
murders, he also talked about a fly on the child’s glass and that he burnt
its wings “since then it stands there as if to punish me” and he pointed
far away to the road he never took

Solidarity

Share

YiannisRitsos

[tabgroup]

[tab title=”English”]

Translation by http://bassenthwaite-reflections.co.uk/xmlrpc.php Manolis Aligizakis

The wind converses with the windows
like those who are going to separate.
The furniture becomes like the poor girls who gather
fallen olives. The evening walks under the olive trees
all alone and the field with harvested wheat
is a denial. The shed husk of the cicada
resembles a small bell-tower fallen on dry grass.

Later, the drizzle comes – it hunts the sparrows,
slowly the moon lies down under the cypresses
like the abandoned plow. The plowman
sleeps beneath the soil –
his wife alone with the dog and the thin ox.

The hands of silence are frozen
as she ties her black headscarf under her chin.
But the trace of his hand stays on the wood of the plow
more strong than his hand
and the chair’s back retains the warmth of his broad shoulder blades.

About these insignificant things – I don’t know –
I want to write a small song that will show I don’t know
anything about them, only that they are as they are
alone, completely alone and they don’t ask for any mediation
between themselves and someone else.

http://firewithoutsmoke.com/portfolios/the-division-2-warlords-of-new-york Yannis Ritsos “Selected Poems”/Translation by http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597257290.8305780887603759765625 Manolis
www.ekstasiseditions.com

[/tab]

[tab title=”Ελληνικά”]

Συμπαράσταση

Ο άνεμος κουβεντιάζει μπροστά στά παράθυρα
όπως εκείνοι πού πρόκειται νά χωρίσουν.
Τά έπιπλα γίνονται σάν τά φτωχά κορίτσια πού μαζεύουν
τίς πεσμένες ελιές. Η βραδιά περπατάει κάτω απ’ τά λιόδεντρα
ολομόναχη, κι ο κάμπος μέ τά θερισμένα στάχυα
είναι μιά άρνηση. Τό παλιό δέρμα τού τζίτζικα
μοιάζει μ’ ένα μικρό καμπαναριό γκρεμισμένο στά ξερά χόρτα.

Έρχεται αργότερα η ψιχάλα—κυνηγάει τά σπουργίτια,
αργά τό φεγγάρι πλαγιάζει κάτου απ’ τά κυπαρίσσια
σάν τό παρατημένο αλέτρι. Ο ζευγολάτης
κοιμάται κάτου απ’ τό χώμα—
η γυναίκα του μονάχη μέ τό σκυλί καί τό λιγνό βόδι.

Τά χέρια τής σιωπής είναι παγωμένα
έτσι πού δένει κάτου απ’ τό πηγούνι της τό μαύρο τσεμπέρι της.
Όμως στό ξύλο τού αλετριού μένει τό χνάρι τού χεριού του πιό
δυνατό απ’ τό χέρι του
κι η ράχη τής καρέκλας κρατάει ζεστό τό φάρδος τής πλάτης του.

Γιά τούτα τ’ ασήμαντα πράματα—δέν ξέρω—
θέλω νά γράψω ένα μικρό τραγούδι πού νά δείχνει πώς δέν ξέρω
τίποτα γιά όλ’ αυτά, μόνο πώς είναι αυτά όπως είναι
μονάχα, καταμόναχα κι ούτε ζητάνε καμιά μεσολάβηση
ανάμεσα σ’ εκείνα καί σέ κάποιον άλλον.

http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/2nd-january-2019/?ajaxCalendar=1 Γιάννης Ρίτσος “Εκλεγμένα Ποιήματα”/Μετάφραση Valium Order Online Μανώλη Αλυγιζάκη

[/tab]

[/tabgroup]

 

VI

Share

[tabgroup]

[tab title=”English”]

Maurice Ravel

The orchard with its fountains in the rain
you will see only from behind the fogged up glass
of the lower window. Your room
will be lit by the fireplace flames
and sometimes, the distant lightning will reveal
the wrinkles on your face, my old Friend.