Στο κατώφλι του αύριο

Share

Όλο και λιγοστεύουν οι μέρες του χειμώνα
κι η αναμονή της άνοιξης γίνεται όλο και πιο έντονη.
Η βροχή πρασίνισε τον κάμπο της ψυχής
κι ο ήλιος πήρε θέση πίσω απ’ τα χείλη τ’ ουρανού.

Eμείς, σαν πεταλούδες πετάμε από γειτονιά σε γειτονιά
κουβαλώντας την ουσία της γονιμότητας.

Continue Reading →

Ο κύκλος των κύκνων

Share

Μάρτιος οκτώ, δύο χιλιάδες δεκατέσσερα
Κι όλα όπως πάντα περιστρέφονταν
Στην τροχιά του λευκού κύκλου των κύκνων
Κι όλα όπως πάντα αναδεύονταν μες στον αφρό των κυμάτων
Περιμένοντας τον ήλιο να χρυσώσει τ’ ανύποπτα σύννεφα στον μακρινό ορίζοντα
Η θάλασσα αμείλικτη
Οσφραινόμενη τον αέρα που έφερνε το φτερωτό άλογο
Απ΄ την ήσυχη Ασιάτικη ανατολή
Κουάλα Λάμπαρ και Πεκίνο
Δυο πόλοι, δυο προσορισμοί
Με ακριβό φορτίο διακόσιων τριάντα εννέα ψυχών.

Continue Reading →

Ανάμνηση

Share

Τούτο το δείλι το στυφό
π’ απάνεμα τα κύματα φιλούνε τ’ ακρογιάλι,
την ώρα που ’σκυψε ο ήλιος ντροπαλά
της γης τα χρυσοχρώματα ν’ ανάψει,
μιλούν του ρολογιού τα καρδιοχτύπια αργοσαλέυοντας.

Έφυγες έναν δειλινό
μιας ανθισμένης Κυριακής,
μαραζωμένο γιασεμί,
που στο καντήλι της χαράς
το λάδι είχε στερέψει.

Έφυγες σιωπηλά με τη βροχή,
ανύποπτα, καθώς το δάκρυ σου, αδύναμο,
για ύστερη φορά δρόσιζε την καρδιά.

Continue Reading →

Της Ανάστασης

Share

Και πάλι περιμένω στ’ ανοιχτό παράθυρο
να δω το πέταγμα της χελιδόνας…

Και πάλι αναζητώ το μυρωμένο αεράκι
που ’ρχεται απ’ το περβόλι το φορτωμένο μ’ ανθό και μέλισσα
να χαϊδέψει τα μάγουλα της άνοιξης
φέρνοντας την οσμή του λεμονιού
ν’ αναζωογονήσει τη γειτονιά.

Continue Reading →

Περιμένοντας για το αύριο

Share

Ότι κι αν να πούμε το κακό έγινε πριν τόσα χρόνια!

Ότι και να πούμε
το πρωτοβρόχι εξακολουθεί να πέφτει αβέβαιο για τον προορισμό του,
σ’ ένα κήπο που ποδοπατήθηκε άγρια
και σφραγίστηκε με τ’ αχνάρια ξενικών επισκέψεων.

Ότι και να πούμε
το δέντρο ακόμα περιμένει στην πλατεία να ποτιστεί απ’ το χέρι το δικό μας.

Continue Reading →