Author: Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη

Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο . Είναι  Διευθύντρια Δημοτικής Εκπαίδευσης και έχει κάνει  μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στον κλάδο της Εκπαιδευτικής Διοίκησης.

Ασχολείται  με τη λογοτεχνία καθώς και με το  ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σενάριο . Το 2000 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο για παιδιά με τίτλο «Χρόνος είναι και γυρίζει». Το 2002 κέρδισε το βραβείο του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου για έργο παιδικής σκηνής με το θεατρικό «Το γαλάζιο διαμάντι».  Το βιβλίο της «Στη Λιακαδοχώρα» απέσπασε το 2005 το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας . ΄Εχει διακριθεί σε διάφορους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς,  τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

Ποιήματά της έχουν βραβευτεί από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού Νεανικού Βιβλίου, από την Πανελλήνια ΄Ενωση Λογοτεχνών, από την ΄Ενωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, από την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου, από τον Ελληνικό Πνευματικό ΄Ομιλο Κυπρίων, από το περιοδικό Κελαινώ και από το Σύλλογο Λόγου Τέχνης και Ελληνικού Πολιτισμού Γερμανίας.

Το 2007 εξέδωσε την ποιητική σύνθεση «Το ταξίδι του ΄Ηλιου στο Φεγγάρι», ενώ το 2010 εξέδωσε την ποιητική σύνθεση «Αλεξ-ήνεμος» και την ποιητική συλλογή «Οι διαδρομές του Αδάμ».

΄Εχει εκδώσει επίσης τα παιδικά βιβλία: «Ο Μπαμπακένιος» , «Ο Πρωταθλητής» και «΄Αρης ο Φεγγάρης».

Μονίμως με Ταγιέρ

June 29, 2018 By Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη
Share

Αυτό το πιάτο από παλιά πορσελάνη
ήτανε κάποτε του παππού
Το τοποθετούσαμε στην κεφαλή του τραπεζιού
Έτρεχε η γιαγιά με τεμενάδες
να προσκυνήσει τα πενήντα χρόνια γάμου
αφήνοντας κάθε φορά τον ασπασμό της σε σχήμα κουταλιού
γλυκό να εφάπτεται στην πορσελάνη
Ο παππούς άγγιζε πάντα με την άκρη του δακτύλου του το πιάτο
Κίνηση κτητική
Προληπτική

Συνεχώς

February 13, 2018 By Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη
Share

Συνεχώς κάπου νυχτώνει
Και τότε
κλείνουν απότομα οι κουρτίνες
Παύει η κίνηση στα μάτια
Βαθιά μεσάνυχτα κι ο κόσμος δεν μεταμφιέζεται
΄Εχει τελειώσει άλλωστε κι η τελευταία πράξη
κάποιας μοίρας
Τότε αφαιρεί το μακιγιάζ
απομένοντας μπροστά στον καθρέφτη
ντυμένος μόνο με το επόμενο κενό

Νομάδες

January 15, 2018 By Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη
Share

Πρωτόγονοι είμαστε ακόμα, λες
Κοιμόμαστε στις ευκαιριακές σπηλιές μας
σαν νομάδες που φοβούνται να κατοικήσουν
ένα δυνατό συναίσθημα
Τις νύχτες
ζωγραφίζουμε επάνω στα τοιχώματα της σκέψης
ένα μικρό ελαφίσιο όνειρο
να τρέχει ανυπεράσπιστο στη σαβάνα του κόσμου μας

Θαλασσινό παράθυρο

April 25, 2017 By Αρτεμίου-Φωτιάδου Ελένη
Share

Πες μου για το παράθυρο εκείνο
που άνοιγε πάντα μέσα μας
γεμίζοντάς μας με θαλασσινό αγέρι
ορίζοντες, γλάρους, πανιά
Πες μου για τα πρωινά
που μας κρατούσε τη σκέψη αιχμάλωτη
στα γαλάζια παντζούρια του επάνω
καθώς τα ανοιγόκλεινε μια υποψία ταξιδιού
Κι όσο να πέσει το δείλι