Επί τον τύπον των ήλων

Share

Το αγιάζι στην Ομόνοια ξυράφι
μα πιότερο κόβει η ερημιά του τοπίου
το άδειο που χάσκει πεινασμένο
η ενεδρεύουσα παντού απειλή.
Το ικρίωμα στημένο από νωρίς
καθώς το σούρουπο φάνηκε δειλά
με τους χαλκιάδες ν’ ακονίζουν τα μαχαίρια
σε κάθε απόμερη γωνιά.

Continue Reading →

Θυσία Κωνσταντίνου Κουκίδη*

Share

Άργησε η Άνοιξη να ’ρθει εκείνον τον Απρίλη.
Παράπονα ο ουρανός έβρεχε κάθε δείλι.

Το γιασεμί ολάνθιστο μαράθηκε στην πάχνη,
θρυμματισμένα πέταλα έμειναν, μόνο, κι άχνη.

Άνοιξε τις φτερούγες του τ’ αγριοπεριστέρι,
πέταξε σ’ άλλους ουρανούς να βρει το Καλοκαίρι.

Continue Reading →

Όνειρο

Share

Κάθε βράδυ
στο ρημαγμένο σπιτικό μου
αγγέλου φτερά βάζω στους ώμους
και κινώ για τον άγνωστο πλανήτη «όνειρο»
με την ελπίδα να σε βρω κάποτε
στον απέραντο γαλαξία του ύπνου.

Πέταξα ως την άκρη των αστεριών
ακολουθώντας τα χνάρια σου.

Continue Reading →

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Share

Στις 21 Μαρτίου, ημέρα της εαρινής Ισημερίας και πρώτης ημέρας της άνοιξης, γιορτάζεται, κάθε χρόνο, η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Την ημερομηνία αυτή το φως αρχίζει, μέρα με τη μέρα, να μεγαλώνει κι άλλο, ώσπου να επικρατήσει του σκότους, όπως προσδοκούμε να κάνει και η Ποίηση στη ζωή μας, καθώς αυτή, αιχμή της Λογοτεχνίας, αποτελεί καταφύγιο της ψυχής των ανθρώπων, ελπίδα και τραγούδι του νου.

Continue Reading →

Θυσία Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Share

Φορώντας τ’ άρματα του Δίκιου
πάλεψες για τη Λευτεριά.
Με τα τσαπράζια των Ιδανικών σου πολέμησες.
Ξυπόλυτα όνειρα
-μικρά, αθώα παιδιά, μόρτες του “ανέφικτου”-

Continue Reading →

Έλληνες – Ξενιτιά

Share

Από την αρχαιότητα, οι Έλληνες ξενιτεύονταν για διάφορους λόγους: Οι πόλεμοι, το άγονο έδαφος και η οικονομική δυσπραγία ορισμένων περιοχών, με πρώτη την εγκαταλειμμένη ελληνική επαρχία, οι κατακτητές, κυρίως η Τουρκοκρατία, ακόμη και τα πολιτικά πάθη, ανάγκασαν πολλούς να φύγουν από τη χώρα μας.

Continue Reading →