Επί τον τύπον των ήλων

Share

Το αγιάζι στην Ομόνοια ξυράφι
μα πιότερο κόβει η ερημιά του τοπίου
το άδειο που χάσκει πεινασμένο
η ενεδρεύουσα παντού απειλή.
Το ικρίωμα στημένο από νωρίς
καθώς το σούρουπο φάνηκε δειλά
με τους χαλκιάδες ν’ ακονίζουν τα μαχαίρια
σε κάθε απόμερη γωνιά.

Continue Reading →

Θυσία Κωνσταντίνου Κουκίδη*

Share

Άργησε η Άνοιξη να ’ρθει εκείνον τον Απρίλη.
Παράπονα ο ουρανός έβρεχε κάθε δείλι.

Το γιασεμί ολάνθιστο μαράθηκε στην πάχνη,
θρυμματισμένα πέταλα έμειναν, μόνο, κι άχνη.

Άνοιξε τις φτερούγες του τ’ αγριοπεριστέρι,
πέταξε σ’ άλλους ουρανούς να βρει το Καλοκαίρι.

Continue Reading →

Όνειρο

Share

Κάθε βράδυ
στο ρημαγμένο σπιτικό μου
αγγέλου φτερά βάζω στους ώμους
και κινώ για τον άγνωστο πλανήτη «όνειρο»
με την ελπίδα να σε βρω κάποτε
στον απέραντο γαλαξία του ύπνου.

Πέταξα ως την άκρη των αστεριών
ακολουθώντας τα χνάρια σου.

Continue Reading →