Νέρεμα

Share

Το μαγικό τοπίο του Στάνλεϋβιλλ θα το βρω κάποια μέρα στον ύπνο μου, ή ακόμα σε μια άλλη ζωή που ονειρεύομαι ακόμα. Από κάτω ένα μεγάλο πλατύ, κόκκινο ποτάμι. Ο Κόνγκος! Αυτοκρατορικός όπως τον γνώρισα κι αργότερα. Ήμουν στη χώρα των υδάτων! Η σκηνή αιχμαλώτιζε για χρόνια το μυαλό μου. Τίποτε, πουθενά σαν το Σταν. Τίποτε πουθενά δεν θα υπήρχε για μένα πιο επιβλητικό, στη φυσική του κατάσταση. Σε τίποτε, πιστεύω, δεν ανήκω περισσότερο απ’ ό,τι στη μαγεία αυτού του ποταμού.

Continue Reading →

Ηλιάνα Βολονάκη

Share

Μια αποκλειστική συνέντευξη και ψηφιακή συνεύρεση με τη συγγραφέα Ηλιάνα Βολονάκη για τη Διασπορική Λογοτεχνική Στοά. Είκοσι ερωτήσεις που αποκαλύπτουν άγνωστα στοιχεία της ζωής και της δημιουργίας της.
Τρόπος ζωής η συγγραφή έργων για την Ηλιάνα. Πάντα δραστήρια και δημιουργική.

Continue Reading →

Ο Καποδίστριας στον Πόρο

Share

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν από τους κορυφαίους Ευρωπαίους πολιτικούς και διπλωμάτες της εποχής του. Μέσα σε σύντομο για τα δεδομένα της εποχής του διάστημα και με δυσμενή διεθνή ορίζοντα, κατάφερε να εδραιώσει την ανεξαρτησία, να κατοχυρώσει τα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους, και να θέσει μέσα από ερείπια τις βάσεις για μία ευνομούμενη πολιτεία. Ως δημόσιος άνδρας και πολιτικός, ήταν προικισμένος με πολλές αρετές, βρίσκω όμως εξαιρετικά επίκαιρο να σημειώσω κάτι για την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια, τη σύνεση και την αφιλοκέρδειά του στη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων.

Continue Reading →

“Όνειρο Καλοκαιρινού Μεσημεριού”

Share

Είμαστε τελικά πολύ ρομαντικοί, και το χειρότερο αδιόρθωτοι με την τέχνη. Μπορεί να σπαταλούμε ώρες, μέρες, μήνες και χρόνια σ’ ένα μας καπρίτσιο κατασκευής ενός δημιουργήματος με απώτερο σκοπό να το δούμε κάποια στιγμή ολοκληρωμένο

Continue Reading →

Ο Μπάρμπα$ ο Αμερικάνο$

Share

Πρόκειται για μια συνταρακτική και άκρως αληθινή ιστορία, η περίληψη της οποίας τιμήθηκε με το 1ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό βραβείο διηγήματος, που συνδιοργανώνει ο Πολιτιστικός Όμιλος “Καφενείο των Ιδεών” και ο Δήμος Σαλαμίνας υπό την αιγίδα του Ομίλου UNESCO Πειραιώς και Νήσων (2010).

Continue Reading →

Κάποια στιγμή

Share

μια χαραμάδα θα προσπαθήσει
να γεμίσει με φως
στη χαλκομανία φαίνεται
πως έβγαλε σπίθες
ένα αγκάθι καρφωμένο στο κρίνο
στην πόλη έλειψαν οι γέφυρες
και τη νύχτα γυρίζουν
νυσταγμένες από κάματο
κτίζουν και βάφουν

Continue Reading →

Diachronic Contribution of Greek to other Languages

Share

The Diachronic Contribution of Greek to Other Languages is the new volume compiled and edited by Dr George Kanarakis and published a few months ago in Athens by Papazissis Publications. Dr Kanarakis, Professor of the School of Humanities and Social Sciences at Charles Sturt University, is a well-known linguist and hellenist.

Continue Reading →

8 Μαρτίου_

Share

Για τη γυναίκα στη ζωή μας. Τη μητέρα, τη σύζυγο, την αδερφή, την ξαδέρφη, την κόρη, τη γιαγιά. Αυτή που έχει προσφέρει τα πάντα στην ιερή της οικογένεια, στο ένδοξό μας έθνος, στην ύπαρξή και στο αδιαίρετο του συνόλου μας.

Continue Reading →

Φιλί του Φλεβάρη

Share

Ως άνθρωποι του γραπτού λόγου θέλουμε να πιστεύουμε ότι μας διέπει η λογική. Η λογική αυτή προστάζει να μην πιστεύουμε σε ψήγματα της φαντασίας, της προκατάληψης, της μαντείας ή του αορίστου. Είναι όμως ευχής έργο το ότι καταφέραμε να συνδράμουμε σε μια προσπάθεια επίκλησης ενδιαφερόντων που μας αντιπροσωπεύει, εφόσον όλοι αγαπήσαμε και όλοι αγαπηθήκαμε κάποτε.

Continue Reading →

Για ένα πιάτο χόρτα

Share

Γράφει από το πρωί
μεταφράζει
μετά γυρίζει πάλι στα δικά του
γέρνει πάνω στο χαρτί
όλος μια δύναμη αφανέρωτη
ξέρει ότι ο καλύτερος βιογράφος είναι ο θάνατος
αλλά δεν υποχωρεί, ψέλνει ευωδία
άνω βυθός των ακατάληπτων πραγμάτων

Continue Reading →

Απόμακρα

Share

Στέκεσαι θάλασσα απέναντί μου
στου ανοιχτού παραθύρου το φόντο.
Πότε θα’ ρθεις , με ρωτάς, Κωνσταντή μου
να ξανοιχτούμε παρέα στον Πόντο;

Στέλνεις αδιάκοπα κάτασπρα πλοία,
λάγνες σειρήνες στο παράθυρό μου.
Κρύβομαι πίσ’ απ’ ωραία βιβλία
και αντιστέκομαι στο οχυρό μου.

Continue Reading →

Η ιστορία μιας Εβραίας

Share

Ήρθε στον χώρο που μαζεύαμε φάρμακα κι έφερε την μεγαλύτερη σακούλα. Κάθισε αντίκρυ κι άναψε τσιγάρο. ΄Άσσο πλακέ Παπαστράτο, ο παππούς καπνεργάτης το 36, ήξερε τα μέσα και τα έξω του καπνού. Σηκώθηκαν τα δακτυλίδια του καπνού, φανήκαν αμήχανες από πίσω οι δεκαετίες. Μιλήσαμε για πολλά. Καλλιτέχνης εμπλεκόμενη με τα εικαστικά και το θέατρο, χρόνια στο ΚΚΕ εσ. (πόσο άκομψο αυτό το εσ. όταν κι εσύ στηριζόσουν οικονομικά στον Τσαουσέσκου, Αμερικανοί ή Ανατολικοί ή Έλληνες, δύσκολα ανεξάρτητη από τοπικά ή υπερτοπικά συμφέροντα η πολιτική σκηνή…

Continue Reading →

Η ποιητική συλλογή «Βλέπω»

Share

Πρώτη φορά διάβαζα ποίηση του Γιώργου Βέη και ομολογώ ότι με δυσκόλεψε πολύ. Βρέθηκα να περιφέρομαι ανάμεσα σε στίχους ρεαλιστικής δυνάμεως αλλά και σε στίχους υπαρξιακούς και μεταφυσικούς, κινούμενους μέσα σε καθαρά ιδεαλιστική αντίληψη πάσης εκφραζομένης πρακτικής δραστηριότητας. Βέβαια, αυτό συναντάται στην πορεία πολλών ποιητών, σπάνια όμως στην ίδια συλλογή. Σκέπτομαι αν ο Γιώργος Βέης είναι δισυπόστατος, έχει δηλαδή στιγμές συναισθηματικής και ιδεολογικής δισυποστασίας (ίσταται μετέωρος, όπως π.χ. ο γράφων), ή εάν πειραματίζεται συνειδητά επάνω στη μανιέρα του,

Continue Reading →

Φύλλα Καπνού

Share

Νοτισμένο το χώμα
απ’ του Οκτώβρη τις πρώτες βροχές.
Το τοπίο έκλεινε
σε κύκλο του χρόνου
την όλβια συγκομιδή.
Κείνες
μυσταγωγοί των μικρών ωρών
έστεργαν σιωπηλές
καθισμένες σιμά
στων καπνών τις χλωρές αρμαθιές.
Απέριττα δοσμένες
στο κέντρισμα των φύλλων

Continue Reading →

“Εκόμισα εις την Τέχνη”

Share

Όταν ξεκίνησα αυτή την πορεία της “Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς”, με γνώμονα πάντα τη σωστή αντιπροσώπευση και το σεβασμό της τέχνης, δεν γνώριζα ποια άτομα θα συναντούσα. Δεν ήξερα ποιους ο χρόνος θα φέρει στην πορεία μας.

Μερικοί ήρθαν και απήλθαν, καλή τους ώρα. Μερικοί έδωσαν και πήραν και μετά σίγησαν, τους ευχαριστώ. Μερικοί όμως έμειναν κοντά στην προσπάθεια, πίστεψαν ότι κάτι εδώ συμβαίνει που ίσως αξίζει ν’ αφιερώσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους γι’ αυτό.

Continue Reading →

Υπεράνθρωπος

Share

Ο «Υπεράνθρωπος» του Μανώλη Αλυγιζάκη είναι από τα πιο δύσκολα και φιλοσοφημένα έργα που έχω συναντήσει. Και πώς να μην είναι άλλωστε, εφόσον ταυτίζεται με τον Υπεράνθρωπο του Νίτσε, τόσο σε πλοκή όσο και σε νοήματα. Ο ποιητής «παίζει» με τις συμβάσεις καθώς σχετίζει τον Υπεράνθρωπο, αφενός μεν με την πραγματική διάσταση που του δίνει ο Γερμανός φιλόσοφος, αφετέρου δε με την παρερμηνεία που του έδωσαν οι Γερμανοί εθνοσοσιαλιστές, με τα τραγικά αποτελέσματα που ακολούθησαν για όλη την ανθρωπότητα.

Continue Reading →

“Αντίποδες” τεύχος 59

Share

Το τεύχος είναι αφιερωμένο στην ακαδημαϊκό και Συντονίστρια του Τμήματος Ελληνικών του Πανεπιστημίου La Trobe Δρα Μαρία Ηροδότου. Την εκδήλωση παρακολούθησαν αρκετά μέλη του Συνδέσμου, η Πρόξενος της Ελλάδας κ. Ελένη Λιανίδου, προηγούμενοι Πρόεδροι, ιδρυτικά μέλη και ακαδημαϊκοί που συνεργάστηκαν στο παρελθόν με το Σύνδεσμο και τη Μαρία Ηροδότου.

Continue Reading →

Γράμματα στη Νόρα

Share

Η επικράτεια του ερωτικού λόγου δεν είναι μόνον αχανής, αλλά και δύσβατη. Πίσω από τη λέξη υπάρχει ενίοτε ο γκρεμός του Ετέρου – Εταίρου. Ας σκύψουμε μήπως και διακρίνουμε κάτι: «Σε παρακαλώ, μην ξαναφορέσεις αυτόν το θώρακα στο στήθος, δεν μου αρέσει να αγκαλιάζω ένα γραμματοκιβώτιο […] Γιατί στο καλό σου γράφω αυτό το ανόητο γράμμα; Απλώς γιατί θέλω να είμαι κοντά σου».

Continue Reading →

Ο Γιος του Ακορντεονίστα

Share

Ο Χοσέμπα, ένα τυπικό τέκνο του 20ου αιώνα, αποφασίζει να οικοδομήσει φιλοτίμως ένα ολόκληρο σύμπαν ιδεών στα θεμέλια ενός πυκνογραμμένου κειμένου, διακοσίων περίπου σελίδων, στα βασκικά, το οποίο βρέθηκε στο σπίτι του φίλου των παιδικών χρόνων, του Δαβίδ.

Continue Reading →

Στους τροπικούς, θητεία και γραφή

Share

Σπάνια με συντροφεύουν περισσότερα από δύο βιβλία στα ταξίδια μου. Αυτά της μιας βδομάδας, εννοώ. Των δέκα ημερών το πολύ. Το υπερσύγχρονο βαλιτσάκι μου μόλις που αφήνει λίγο χώρο για τα βαρίδια των ζωηρών, των αλλεπάλληλων μετακινήσεων. Αλλά κι η Σιγκαπούρη δε συγχωρεί εύκολα άλλη ερωμένη. Κειμενική και μη. Είναι από μόνη της μια σπουδαία συλλογή διηγημάτων. Απαιτητική και πεισματάρα. Από το ένα άκρο της έως το άλλο, από το κάθε οικοδομικό της τετράγωνο, σε όλες σχεδόν τις στροφές του τοπίου της, αναφύεται το πρόσωπο, η ιδέα, η εικόνα η κυρίαρχη και η δεσμευτική μιας ολοκληρωμένης αφήγησης.

Continue Reading →

The Armenian Mother

Share

The earthquake struck Armenia quickly
And spread its devastation swiftly;
From its innards the earth rumbled
Then its outer surface crumbled
And everything standing on it tumbled.
Shocked and stunned, the Armenians ran,
Fearful and tearful and shattered,
As the ground sputtered and shuddered-
The horror and terror in their voices
Echoing nature’s destructive noises.

Continue Reading →