Αγάπη η κορωνίδα του κορωνοϊού

Share

Αγάπη η κορωνίδα του κορωνοϊού (Νοέμβριος 2020)

Μες στη γαλήνη της απομόνωσης και στη σιωπή
βλέπω την αγάπη να ξαναγεννιέται.
Τη βλέπω να βγαίνει δειλά μέσα από το φόβο της πανδημίας.
Η αγάπη ξαναγεννιέται κάθε στιγμή, κάθε ώρα.
Η αγάπη αρχίζει να κατευθύνει την καθημερινότητα.
Την ακούω στην ησυχία των δρόμων,
την ακούω στα χτυποκάρδια των πουλιών
που πλησιάζουν στο παράθυρό μου,
την ακούω στην ηρεμία της ημέρας και της νύχτας,
στον  παραπονεμένο χτύπο του ρολογιού.
Τη βλέπω να ξεπροβάλλει δειλά στο χαμόγελο των άγνωστων
που ανταμώνονται στους αραιούς περίπατους.
Βλέπω την αγάπη σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού
που γίνεται δικό μου ξεχωριστό αγαπημένο κομμάτι της ζωής μου.
Στο κάθε πράσινο και λουλούδι στο μπαλκόνι μου
νιώθω κι ένα αδιόρατο χαμόγελο,
ίσως γιατί πρώτη φορά βλέπω τη γέννησή τους
και το μεγάλωμά τους νεύρο νεύρο,
ίσως γιατί πρώτη φορά είμαστε τόσο κοντά,
πρώτη φορά νιώθσυμε o ένας την ανάγκη του άλλου,
την φροντίδα, το άγγιγμα και την απαλοσύνη,
το μεγάλωμα και το ξεπετάρισμα κάθε φύλλου και κάθε πέταλου,
κάθε φόβου και κάθε ελπίδας.
Νιώθω την αγάπη στον κρύο φόβο που μ’ αναγκάζει
να κουκουλωθώ με την ψυχή μου για να τη ζεστάνω
και να μου αφεθεί απέριττη κι όμορφη.
Τη βλέπω στο νοιάξιμο όλων μας για όλους μας
καθώς η επαφή γίνεται ανέφικτη
και τα δηλητηριώδη αγγίγματα της καθημερινής πάλης
χάνονται στην ανάδυση της ματαιότητας.
Βλέπω την αγάπη στην απλότητα της ρόμπας και της φόρμας,
της λιτότητας και της αφαίρεσης.
Τη νιώθω στην ξεχασμένη αγριότητα του  «βιάσου»,
του ανελέητου «τρέχα»,
του βάναυσου «ξύπνα»,
των άπειρων ατσαλάκωτων «πρέπει» και «δεν».
Και να αίφνης μέσα από ένα επικίνδυνο σύννεφο φόβου
και αυτοπροστασίας
πέσαμε σε μια αλλιώτικη καθημερινή απλότητα
που άλλαξε τα φορτισμένα σκαμπανεβασμένα συναισθήματα
σε μια αναγεννημένη αγαπητική αγάπη.
Αυτές τις μέρες λοιπόν γιορτάζουμε την αγάπη!
Βρισκόμαστε σε διακοπές!
Κάνουμε διακοπές από τον πεζό, αχόρταγο αγώνα του «ευ ζην»,
από τις στριμωγμένες ώρες μας που τις  έχουμε φορτώσει με το άγχος μας,
από τον αγώνα που αναλώνουμε στα αναλώσιμα «κακά» αγαθά.
Κάνουμε διακοπές στη χώρα της αγάπης!!!

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ανοιχτή επιστολή προς τον Ρετζέπ

Share

Ανοιχτή επιστολή προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. (μετά την απόφασή του να μετατραπεί σε τζαμί η Αγια-Σοφιά)

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ξημέρωσες μια αποφράδα ημέρα για το καθολικό θρησκευτικό αίσθημα γενικά. Αλλά ξημέρωσες και μια αποφράδα ημέρα για σένα, που το παίζεις «ηγέτης».
Έχεις δει όμως τη μάσκα που φοράς; Λες και η ψυχή σου έγινε προσωπείο μίσους, ανευθυνότητας, απελπισίας. Ένα προσωπείο γεμάτο αγωνία για το ζοφερό μέλλον που έρχεται, που συ ο ίδιος δημιούργησες στη χώρα σου με τις λαϊκιστικές πολιτικές σου εκρήξεις και ενέργειες. Χάθηκε ο «ηγέτης» που νομίζεις ότι είσαι.
Ο αληθινός ηγέτης έχει αξιοπρέπεια, Ταγίπ Ερντογάν.

Μακεδονία

Share

Χαίρετε, λάβαρα όρκου ιερού
που κρατήσατε τους Αγωνιστές ενωμένους
κάτω απ’ τα ιδεώδη του Έλληνος Γένους.
Όμοια σαν πελαργοί επάνω στα καμπαναριά,
που σκέπουν τους νεοσσούς μέχρι να πετάξουν
δυνατοί και ελεύθεροι.
Λάβαρα Άγια, που υψώθηκαν
σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας
που απόμειναν σκλαβωμένες.

Κι εκείνη έμεινε με τα μάτια στραμμένα
σε όλα τούτα τα παιδιά της
που ξεχειμώνιαζαν απροστάτευτα
ανάμεσα σε λύκους και σε χιόνια.
Χαίρετε, Εμμανουήλ Παππά και Ζαφειράκη Θεοδοσίου,
τέκνα λιονταρόψυχα της Μακεδονίας,
που πρωτανάψατε τις δάδες του αγώνα.
Κι αν η φωτιά δεν άναψε έμεινε η χόβολη να καρτερεί.

Ελλάδα

Share

Χαίρε, Γη του Θεού, δώρο στους Έλληνες,
ποτήρι της γης γιομάτο θάλασσα,
ανθόκηπε που βρίθεις από χρώματα και σχήματα,
από γιούλια και γιασεμιά, από βασιλικό και θυμάρι.
Χαίρε μελίρρυτη γη, μελίρρυτης ιστορίας.
Μητέρα των Μουσών και της Τέχνης.
Γενεών που όρμησαν κόντρα στα ξίφη και στα βόλια
για να φυλάξουν τ’ αρώματα των προσευχών σου,
να προστατέψουν τους σπόρους των μελλόντων γενεών.

Published
Categorized as Greek

Πώς έγινε…

Share

Πώς έγινε Ναι
Τόσο μεγάλο Όχι
Μ’ αμνημοσύνη !
 
Πηγές των Πρεσπών
Άνανδροι και μωροί
Σας ονείδισαν.

Η αδελφή σου
Στοιχειώθηκε στις Πρέσπες
Μεγαλέξανδρε.

Επιχρύσωσαν
Την κορδέλλα πού ’κοψαν
Με χειραψίες.

Χορηγοί δεσμών
Της Ελλάδας ηγέτες
Δέσμιοι κι εσείς.

Μαύρη μελάνη
Στη λεβεντιά της ψυχής
Οι υπογραφές.
 
Ίκαροι μωροί!
Βουλιάξατε στις Πρέσπες
Φτερά κι αστέρια.
 
Μας κηλιδώνουν
Ιστοριοκάπηλοι
Χωρίς παρελθόν.
 
Κόψτε τις πηγές
Γίντε κυματοθραύστες.
Πρέσπες στεγνώστε.
 
Δίνεις τα χέρια
Διπλωματικά τάχα
Κόβεις τα πόδια.
 
Παραμονεύουν
Δυνατοί κι αθόρυβοι
Σαν κροκόδειλοι.
 
Ποτάμ’ η μνήμη
Αρδεύει τις πληγές μας
Άϋπνο Γένος.

Ξεριζωμός

Share

Τρία από τα δεκαοκτώ κομμάτια βασισμένα στο βιβλίο της Ευαγγελίας Πεχλιβανίδου “Προσφυγιά – Αρμονίας Κατάλυση” τα οποία παρουσιάστηκαν σε συναυλία στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ω! Τρακόσοι!

Share

Ω! Τρακόσιοι! Σηκωθείτε,
μπείτε μέσα στη Βουλή
Τα σπαθιά σας θε να δείτε
σκουριασμένα στο χαλί.

Να προλάβετε, βιαστείτε,
με τη σπάθα, το μπαλτά,
τους τριακόσιους μας σα δείτε
πως μασάνε τον παρά.

Το μαργαριταρένιο δάκρυ

Share

Αγαπητοί μου φίλοι Καλή Ανάσταση
Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Μου ’πε ο παππούλης για να πάψω να πονώ
και η καρδιά να φτερουγά απ’ άκρη σ’ άκρη,
μες τις παλάμες μου να δει να το κρατώ
το σπάνιο μαργαριταρένιο δάκρυ.

Και γω χωμένος μες στους γήινους θησαυρούς
που μ’ αίμα πλήρωσα, μ’ απάτες και με ψέμα,
μ’ ανάστατη ψυχή και με παλμούς,
άνοιγα τις ντροπές μου δέμα δέμα.