Καλαμοκαβαλάρισσα

Share

Καλαμοκαβαλάρισσα, ξανθιά, κοκκινομάλα
Τη μια βραδιά εβένινη, την άλλη μωβ ή άλλα.
Χθες ήσουν μαυρομάτισσα, τώρα γαλανομάτα
Και χάριν του φορέματος, να ’σαι, πρασινομάτα.
Πρωί σε βλέπω και φοράς φούστα στενή και μίνι
το βράδυ όλα τα πετάς ή λες λιγάκι ας μείνει.
Ξάφνου φυτρώνει ένα τατού στα λαξευτά σου σκέλη
κι έπειτα εδώ και κει , παντού, σε όλα σου τα μέλη.

Continue Reading →

Αύριο… (12-02-2012, 2.00” ώρα Ελλάδος)

Share

Αύριο θα ξημερώσει μια άλλη γεωγραφική απεικόνιση της ζωής μας.
Αύριο τα μάτια μας δε θα βλέπουν ίσια
Θα έχει χαθεί ο ορίζοντας.
Αύριο θα αποθηκεύσουμε τα φτερά μας σ’ ένα μπαούλο του παρελθόντοςφυλάσσοντας το κλειδί από τους “βάρβαρους καιρούς”

Continue Reading →

Φιλοσοφούμε…

Share

Φιλοσοφούμε…
Κι η σταθερότητα σκαμπανεβάζεται
στα αλώνια της προσδοκίας του απώτερου.

Μα ελπίζουμε…
Η μακρινή μας ευτυχία παραμένει κουκουλωμένη
στα μετάξια της καρδιάς.
Καλύτερο απ’ το τίποτα το Ονειρεύομαι
Καλύτερο απ’ την άρνηση το Θέλω.

Continue Reading →

Ο κόκκινος σκούφος κι ο λύκος

Share

Ήρθε στην αυλή μου η Κοκκινοσκουφίτσα
ψάχνοντας το δρόμο για το παρελθόν,
ανάμεσα σε μονοπάτια επικίνδυνα,
ακολουθώντας τα «Ανθρώπινα» ίχνη
και ντυμένη με το κόκκινο παλτό της παιδικότητας.

Ήρθε κρατώντας πρόσφορο ζωής κι ελπίδας
για ξεχασμένους ταξιδευτές.

Continue Reading →

Δέηση στον Άγιο Βασίλη

Share

Χαίρομαι που θα ’ρθεις και φέτος πάλι
Θέλω να ξέρεις πως πολύ το λαχταράω
Δώρα σακούλια να γεμίσεις τη μασxάλη
Όμως να ξέρεις, Άη- Βασίλη μου, πονάω.

Πονώ για τα παιδάκια που πεινούνε
Που μες στους δρόμους τριγυρνούν και ζητιανεύουν
Πονώ για τους τρανούς που δεν πονούνε
Και τι θα πει αγάπη δε μαντεύουν.

Για τους ανθρώπους που σκοτώνονται στους δρόμους
Κι αφήνουν πίσω ορφανά, μάνες και χρέη
Για τους χαμένους μας πικρούς και άδειους χρόνους
Από αγάπη, προσφορά, δόσιμο, ελέη.

Continue Reading →

Κωλοφωτιές* (πυγολαμπίδες)

Share

Ομορφύναμε τις λέξεις
και τις πράξεις και τις σκέψεις
και αντί “κωλοφωτιά”
λέμε η «πυγολαμπίδα»!

Ίδιες λέξεις γενικά
που μας ρίχνουν στην παγίδα.
Πεταχτές με αρχαία χάρη
και ποιητικό καμάρι.

Continue Reading →

Σ’ ένα μικρούλη τόμο!

Share

« Ευήκοα ώτα » αναζητώντας
πήρα τις σκέψεις μου στον ώμο.
Ωκύπους κι αγλαός μα κατηφής,

στο χέρι τα κλειδιά της φυλακής,
ειρήνη και αγάπη ακολουθώντας
μες στους τρελούς για να ’βρω δρόμο!

Continue Reading →

στα μαρμαρένια αλώνια (στοχασμοί)

Share

                            Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Μας χρησιμοποιούν και νιώθουμε ασήμαντοι Γινόμαστε μικροί και αδύναμοι όταν μας περιπαίζουν Συρρικνώνουν το εγώ…

Continue Reading →