Η Παρέα

Share

Τη μοναξιά την έπιασα παρέα
μιλήσαμε για τα παλιά και τα ωραία
για τη ζωή που πολεμάμε και
για τους σταυρούς που κουβαλάμε

Της χάιδεψα λιγάκι τα μαλλιά
κι αυτή με κοίταξε με μάτια λαμπερά
με τράβηξε απ’ το χέρι ..
“μείνε κοντά μου εσύ, κανένας δεν με θέλει”

Σε ύψη ανεβήκαμε αντάμα
σε τόπους που για χρόνια έκανα τάμα
μαζί τραβήξαμε χωρίς μιλιά
επάνω στο χαρτί μια πινελιά

Μαζί διαβήκαμε τ’ ονείρου τη σπηλιά
για να μας πάει σε πελάγη μακρυνά
“έλα παρέα έλα…..
γέλα γλυκειά μου, γέλα…”

Τη μοναξιά την πότισα το νέκταρ των Θεών
γουλιά, γουλιά και ύμνο στο Δημιουργό
και στου Νταλάρα το ρεμπέτικο
ρίξαμε και δυό στροφές απο ζεϊμπέκικο!

Χορός

Share

Τα όνειρα στήσανε τρελλό χορό
στο ξεραμένο περιβόλι
κι οι πεταλούδες  κούνησαν
τα τσαλακωμένα φτερά τους

Τραγούδι τρελλό ακούστηκε
ξεφάντωμα παντού
χέρι-χέρι φέρνουν κύκλους
στην κοιμισμένη ψυχή

Με χίλια χρώματα στα φτερά
κόκκινα, κίτρινα, πράσινα
κι άλλα… κι άλλα…
δραπετεύουν απ τη φυλακή

Άνοιξαν οι πόρτες της ψυχής
φάνηκε ήλιος φωτεινός
το φως δυνατό στα μάτια τους
κρυώνουν ακόμα…

Μα ατενίζουν με πίστη το Αύριο!