slide

ΑΕΡΑ

Share

Ήμουν πρωτοετής στο σχολείο, δηλαδή στην πρώτη τάξη. Μας είχαν ντύσει με μπλε στολή δίκοχο και το στέμμα, ΕΟΝ  κάναμε παρελάσεις σηκώναμε το δεξί χέρι ψηλά χαιρετώντας φασιστικά. Aν θυμάμαι καλά μας ονόμαζαν σκαπανείς… Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι με μεγάλες φωτογραφίες του τότε Κυβερνήτη Ι. Μεταξά να παροτρύνει τους αγρότες […]

slide

Το Δάκρυ

Share

Ένα δάκρυ κύλησε, έπεσε χάμω,  ανοίχτηκε σα σε στυπόχαρτο, λέρωσε τη μνήμη, τότε αυτή ξαναζωντάνεψε. Αν  προλάβαινε η μάνα της Αγγελικής να πήγαινε στο Αργοστόλι με τα πόδια μια απόσταση 35 χιλιομέτρων να φέρει το φάρμακο ίσως να γλύτωνε, ήταν μόλις 7 χρονών κοριτσάκι, δεν πρόλαβε όμως. Στο χωριό είχε […]

slide

Του Πατέρα το όνειρο

Share

Από το λιμάνι του νησιού ξεκινούσαν δυο δρόμοι, ο ένας έσκιζε κατ’ ευθεία τον κάμπο στα δυο πήγαινε για την πρωτεύουσα, ο άλλος πήγαινε για το βουνό. Πήρα το δρόμο που ήταν ανήφορος. Ήταν Μάης, εποχή που ανθίζουν οι παπαρούνες, ένα κόκκινο θέαμα ξεπετιόταν από   τους βράχους σαν αίμα από […]

Η Λαμπρή, το Πάσχα, η Κοινωνία

Share

Η μάνα  μας είχε μάθει, τη μεγάλη εβδομάδα θα πηγαίναμε στην εκκλησία, την μεγάλη Πέμπτη θα ακούγαμε τα 12 ευαγγέλια,   από νωρίς μαζεύαμε κληματόβεργες, ολόκληρα δεμάτια, τα στήναμε σαν πυραμίδα,  στην κορυφή βάζαμε το ομοίωμα του Ιούδα, τη νύχτα βάζαμε φωτιά «καίγαμε τον Ιούδα» έξω από την εκκλησία. Την μεγάλη […]

slide

Αααχ!!! Μισή ώρα ανάσα.

Share

Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York,  10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου,  μισή  ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό,  μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό αέρα ή ας πούμε να μου φύγει από πάνω μου […]

slide

Ανταλλαγή

Share

Η ανάσα της φάλαινας ακουγόταν σαν τη βουτιά της πλώρης σε φουσκοθαλασσιά. * Τα χελιδονόψαρα πετούσαν στην κουβέρτα ξεψυχούσαν Τα δελφίνια τούμπες κάναν Απ την πλώρη μας περνούσαν. *

slide

Απόμαχος Ναυτικός

Share

Κάθε δάκρυ του γέρου που πέφτει, ένα μπλε τριαντάφυλλο ανοίγει, κάθε του ροδοπέταλο ένας καθρέφτης, π’ αντανακλά μια ναυτική ιστορία. Σκύβει ο γέρος  να μαζέψει δάκρυα με αρώματα της νιότης ποτισμένα, φουρτούνες, αγάπες, αναμνήσεις, σε ροδοπέταλα τυλιγμένα.

slide

Ο Νοσταλγός, γιος της Γης

Share

Ο  άνθρωπος όταν έρχεται στον κόσμο δεν έχει  επιλογή, γεννιέται γυμνός, με ένα μόνο φύλο, ανήκει  σε μια φυλή, σε μια εποχή που ο ίδιος δεν διάλεξε.  Απ’  την στιγμή που γεννήθηκε το σώμα  αρχίζει  να  φθείρετε, ο νους παρθένος, άγουρος, σα σφουγγάρι απορροφά   ότι  είναι γύρω του, ότι τον […]