Μια Γλυκιά Αλανιάρικη Νότα

Share

Ταξίδι χωρίς πισωγύρισμα
σ’ αχαρτογράφητες κακοτοπιές,
καρδιά μου πώς ταλαντώνεσαι
σε ουτοπίες καί σε λειψά
φεγγάρια,σ’αδιάφορες καί
παγερές ματιές
ακροβατώντας επικίνδυνα
στού ανεκπλήρωτου την κόψη.
Τυφλός τιμονιέρης τ’ όνειρο
πού σε ταξιδεύει στίς χίμαιρες
γαντζωμένο σε σανίδα ναυαγού,
σα φάλτσα ψηλομύτα συγχορδία
πού κατρακυλά καί ξεψυχά
στό πεντάγραμμο.
Μα πώς εξηγείται πάλι σαν βραδιάζει
μια γλυκιά αλανιάρικη νότα
πού αναβλύζει θαρρείς
από γιουκαλίλι μεθυσμένο
να σού ξαναγεννά τ’ όνειρο…

Continue Reading →

Τα ιδανικά μας

Share

– Ήρθαν οι χρόνοι,
κι είπαμε να δούμε
τα ιδανικά της φλογερής
της νιότης μας,
να γίνονται αλήθειες.

– Φθάσαν οι χρόνοι,
μα ήλθαν σιγά σιγά
και έγιναν τα ιδανικά
κρεμούλες και τυρόγαλα,
σαν ανιαρές συνήθειες.

Continue Reading →

Με το κρασί της πίστης

Share

Με κόκκινο κρασί
έβαψαν τις ψυχές τους,
βάλαν στα όνειρα φωτιές
άναψαν τα φυτίλια.
Σώμα και πνεύμα σε τροχιά
στα κεραμίδια τ’ ουρανού
χορεύουνε στ’ αστέρια,
πλανήτες χαίρουν και γελούν
φεγγάρια τραγουδάνε.

Δεμένοι στο πόδι τού Θεού
με βήματα πελώρια
διαβήκανε τα απέραστα
και φθάσαν παραπέρα.
Νικήσανε τη λογική
αδράξανε την πλάση,
απάτητες βουνοκορφές
θανατηφόρες παγανιές
διλήμματα μεγάλα.

Continue Reading →

Το βιβλίο της ζωής

Share

Ένα δάκρυ κύλησε αργά
και σφράγισε την ελπίδα
πού ξεψύχησε πάλι στά σωθικά μου.
Η ματιά πού φτερούγησε ολούθε
κυοφόρησε ονείρατα καινούργια
κι είπε να κάνω λίγο κουράγιο ακόμη
γιατί οι ελπίδες είναι επτάψυχες,
κι υπάρχουνε μέχρι να πέσει η αυλαία.

Continue Reading →

Πέταγες

Share

Πέταγες κι είχες εμπρός σου ουρανούς
κι ο νους ο ονειράρης
σκόπευε προς την αθανασία.
Οι ελπίδες οι δειλές γενήκανε κολώνες,
δαυλοί βάψαν με φως τις σκοτεινιές,
δεν σκούζεις πια σ’ ανηφοριές
ζωγράφισες χαμόγελο στα χείλη.
Στην γλάστρα ανθεί ο βασιλικός
κι ο Αύγουστος βάζει φωτιά στ’αμπέλια,
γλυκό κρασί στα σωθικά
και περισσά τα μέλια.

Continue Reading →

Ήσουν εσύ φίλε

Share

Ήσουν εσύ φίλε.
Ήπιες τις λίμνες,
έπιασες τον σφυγμό του ποταμού,
έκλαψες για το ρυάκι πού στέρεψε
για το αστάχι πού τσάκισε
για το χορτάρι πού άδικα περίμενε
κάποιο σύννεφο ζωή για να του δώσει.

Ήσουν εσύ φίλε.
Γλυκάκουστος λυράρης,
τραγούδησες τις θάλασσες
νάναι γλυκές και ήρεμες,
να τις χαϊδεύουν αύρες
νάναι γοργός ο γυρισμός
για τους αγαπημένους.

Continue Reading →

Ήλιος της γης, Ήλιος ψυχής

Share

Ρίζωσε ο ήλιος στη μέση τ’ ουρανού
μέστωσαν τα αιθέρια αμπέλια
κι οι ηλιαχτίδες γλυκόπιοτο κρασί
περιέχυσαν τα σωθικά της φύσης
κι έγινε του Διόνυσου τρελός χορός
μεθύσανε οι μοίρες
και η πλανεύτρα μάγισσα
λάγνα μορφή επήρε.

Μέσα στης δύνης την ξέφρενη τη ζάλη
της αίσθησης ανάδευση χρωμάτων,
σαν από ελιξίριο μαγικό
σαν από παραμύθι παιδικό,
τα κάτω κύλησαν απάνω
γυρίσανε τ’ αγύριστα
κι έλαμψαν τα σκοτάδια.

Continue Reading →

Νοσταλγία

Share

Χελιδόνι ήσουν και κίνησες για να ‘βρεις άλλα μέρη
καινούργιες θάλασσες ν’ αγναντέψεις
καινούργιος αγέρας να σού χαϊδέψη τό δέρμα,
της μίζερης ζωής σου ν’ αλλάξεις την συνήθεια
να ξαναγεννηθείς πάλι στ’ αλήθεια.

Κι έφυγες, πήγες μακριά, κει πού τ’ όνειρο ξέρει
σαν τον νου χαϊδεύει πλανεύτρα σειρήνα,
σ’ ιδανικές πολιτείες δίχως γεύση από πίκρα
κει πού δέντρα σκιάζουν τά χλοερά λιβάδια
κει πού ό αγέρας μυρίζει τού πλούτου τό μύρος.

Continue Reading →

Θρήνος του Νοέμβρη

Share

Άμοιρη καρδούλα που ‘σβησες
πριν την ανάσταση σαν το κερί
απ άδικο και μολυσμένο αγέρα
άγια της μοίρας μου γραμμένη μέρα
του άδικου χαμού σου πόνο
με τι καρδιά να τραγουδήσω
νεκρό μονάκριβο μου αηδόνι.
Άγρια θεριά φαρμακερά
σφάλισαν τα χειλάκια σου
σφράγισαν την πνοή σου
έσβησαν της καρδούλας σου
τους λατρευτούς της χτύπους.

Continue Reading →

Πατρίδα μου

Share

Κοντα σου δεν αχει αγρια ο αγερας
ειναι η θαλασσα ρηχη και ηρεμη.

Κοντα σου ειναι η γαληνη ειναι το φως
αγνη ευωδια ψυχης αγαπημενη.

Κοντα σου η σιγαλια γαργαρο νερο
σαν γελιο μοιαζει σαν μουσικη ονειρεμενη.

Continue Reading →