Ήσουν εσύ φίλε

Share

Ήσουν εσύ φίλε.
Ήπιες τις λίμνες,
έπιασες τον σφυγμό του ποταμού,
έκλαψες για το ρυάκι πού στέρεψε
για το αστάχι πού τσάκισε
για το χορτάρι πού άδικα περίμενε
κάποιο σύννεφο ζωή για να του δώσει.

Ήσουν εσύ φίλε.
Γλυκάκουστος λυράρης,
τραγούδησες τις θάλασσες
νάναι γλυκές και ήρεμες,
να τις χαϊδεύουν αύρες
νάναι γοργός ο γυρισμός
για τους αγαπημένους.

Continue Reading →

Ήλιος της γης, Ήλιος ψυχής

Share

Ρίζωσε ο ήλιος στη μέση τ’ ουρανού
μέστωσαν τα αιθέρια αμπέλια
κι οι ηλιαχτίδες γλυκόπιοτο κρασί
περιέχυσαν τα σωθικά της φύσης
κι έγινε του Διόνυσου τρελός χορός
μεθύσανε οι μοίρες
και η πλανεύτρα μάγισσα
λάγνα μορφή επήρε.

Μέσα στης δύνης την ξέφρενη τη ζάλη
της αίσθησης ανάδευση χρωμάτων,
σαν από ελιξίριο μαγικό
σαν από παραμύθι παιδικό,
τα κάτω κύλησαν απάνω
γυρίσανε τ’ αγύριστα
κι έλαμψαν τα σκοτάδια.

Continue Reading →

Νοσταλγία

Share

Χελιδόνι ήσουν και κίνησες για να ‘βρεις άλλα μέρη
καινούργιες θάλασσες ν’ αγναντέψεις
καινούργιος αγέρας να σού χαϊδέψη τό δέρμα,
της μίζερης ζωής σου ν’ αλλάξεις την συνήθεια
να ξαναγεννηθείς πάλι στ’ αλήθεια.

Κι έφυγες, πήγες μακριά, κει πού τ’ όνειρο ξέρει
σαν τον νου χαϊδεύει πλανεύτρα σειρήνα,
σ’ ιδανικές πολιτείες δίχως γεύση από πίκρα
κει πού δέντρα σκιάζουν τά χλοερά λιβάδια
κει πού ό αγέρας μυρίζει τού πλούτου τό μύρος.

Continue Reading →

Θρήνος του Νοέμβρη

Share

Άμοιρη καρδούλα που ‘σβησες
πριν την ανάσταση σαν το κερί
απ άδικο και μολυσμένο αγέρα
άγια της μοίρας μου γραμμένη μέρα
του άδικου χαμού σου πόνο
με τι καρδιά να τραγουδήσω
νεκρό μονάκριβο μου αηδόνι.
Άγρια θεριά φαρμακερά
σφάλισαν τα χειλάκια σου
σφράγισαν την πνοή σου
έσβησαν της καρδούλας σου
τους λατρευτούς της χτύπους.

Continue Reading →

Πατρίδα μου

Share

Κοντα σου δεν αχει αγρια ο αγερας
ειναι η θαλασσα ρηχη και ηρεμη.

Κοντα σου ειναι η γαληνη ειναι το φως
αγνη ευωδια ψυχης αγαπημενη.

Κοντα σου η σιγαλια γαργαρο νερο
σαν γελιο μοιαζει σαν μουσικη ονειρεμενη.

Continue Reading →