Το Παράθυρο

Share

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξε το παράθυρο,

ίσως το δρασκελίσει μια αχτίδα,
τεθλασμένη, από αντανάκλαση,
ένα άστρο που υπόσχεται αλλαγή.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως κοιτάξει μέσα ένας βιαστικός,
μια ωραία που τη ραίνει η βροχή,
μια χελιδόνα που ’χασε το μικρό της.

Continue Reading →

Νέκυια, Ραψωδία λ’

Share

Έμοιαζε με χώρα των Κιμμερίων, χωρίς ηλίου φως,
κατέβαινα τα σκαλιά ως εκεί που ζουν αιώνια νύχτα,
με παρέσυρε το ρεύμα των νέων, στην πύλη του Άδη,

RHAPSODY λ’: Descending in the Hades

The place is lacking in sunlight, resembles the Cimmerians’ land;
I walked the staircase down where they live in endless night;
carried away by youngsters, I came to the gate of Hades,

Continue Reading →

Γέρων Μάντις Ολυμπίας

Share

Δεν είναι η γυμνή κραυγή της Κασάνδρας, εάλω η Τροία,
ούτε του Τειρεσία ο σπαραγμός, αλί η τύχη των Θηβών.
Ο γέρων μάντις είναι, που προλαλεί δεινά, χωρίς λαλιά,
με τα βαθιά των ρυτίδων ποτάμια, το σώμα που σκεβρώνει,
το στήθος του σαν γέρνει άπνοα και βουλιάζει στα παγίδια,
τα δάχτυλά του θρηνώντας σαν τραβούν τις παρειές του.
Τρισαλί… η απλανής ματιά του μας προμηνύει τη βροντή,
την ανυποψίαστη τρικυμία μέσα στην αχλή της νηνεμίας.

Continue Reading →

Φειδίου Ειμί

Share

Tώρα που επιστρέφεις έκθαμβος, Ροντέν, στη Γαλλία
μάθε από μένα τον ταπεινό πως η πίκρα είναι μήτρα.

Ο κρατήρ Φειδίου ειμί (1). Και θα σου αντηχώ την ηχώ του:
“Όχι, Αθηναίοι, δεν έχει ανάγκη η Τέχνη να κλέβει χρυσάφι (2).
Και το που με δικάζετε άδικα, δικάζετε μαζί την Πρόμαχο
της πόλης την Παρθένο, την Παρνόπιο και τον Λαπίθη σας”(3).

Continue Reading →

Ελθέτω Νέμεσις

Share

Όταν με νουθετούν : “Μην εκδικηθείς, άσ’ τα στο χρόνο,
γιατί η εκδίκηση στοιχίζει πιο ακριβά απ’ ό,τι έχασες,
γιατί αν μοιάσεις στον άδικο είσαι άδειος, και ανόητος
αν του γίνεις αφέντης, και άνανδρος αν τον υπηρετείς”

Continue Reading →

Σοφία

Share

Η σοφία δεν είναι μονοπώλιό σας, Αθηναίοι.

Γλαύκα έχουμε κι εμείς, άγρυπνη, με μάτι τρίτο
μαζεύει τα εφτά χρώματα και συνθέτει το Λευκό,
σαν βλέπει ανεμόμυλους στο Παραλίμνι να γυρίζουν
ασταμάτητα, διαβάζει το τραγικό μυστικό τους,
πώς το νερό μας στράγγισε και τα πηγάδια άδεια.

Continue Reading →