Author: Τζένη Κουφοπούλου

ΑΠΟΠΕΙΡΑ… ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ

Γεννήθηκα στην αγκαλιά

των πεύκων, στην Αγία Παρασκευή,

την εποχή που οι κάμπιες, έσερναν

τρενάκι-μαγικό τα όνειρά μου…

Όταν “σουσάμι-σουσάμι’’… “άνοιξε’’

εμπρός μου η ζωή,

οι εκθέσεις ιδεών της εφηβείας μου,

έγιναν “συζυγικοί καυγάδες άφθαρτοι’’

στης απορίας μου

τα ερωτευμένα ίχνη…

Σπουδή μου όλη, το μέγα ερωτηματικό

της ύπαρξης, στις ανάσες των παιδιών μου!

Περγαμηνές μου, τα χαμόγελά τους,

υπογράφουν εντός μου τη ζωή τους…

και υπάρχω.

Όσο για την ημερομηνία γέννησης….

είμαι εκατομυρίων δευτερολέπτων,

απείρων στιγμών και….μιας αιωνιότητας αγάπη.

Παλιός κόσμος…

June 24, 2019 By Τζένη Κουφοπούλου
Share

Παλιός κόσμος…
κλεισμένος ερμητικά στο βινύλιο της ψυχής.
Στροφάρει με την μικρή δισκογραφική του φόρμα,
βουΐζει στα ντεσιμπέλ της κλειστής καθημερινότητας.
“Διαβάζω” την άσφαλτο κάτω απ’ τα βήματα
και νιώθω να έρχεται μια τρομερή αλήθεια,
εκκωφαντική, μ’ ένα Τίποτα να κατακλύζει
τους τόπους, τις σχέσεις, το Αύριο!

Ανέσπερο Φως

April 28, 2019 By Τζένη Κουφοπούλου
Share

Στην αχλή των κεριών, στης άνοιξης τη λιτανεία,
η μοναξιά ρούχο βυζαντινό, 
ντύνει ευλαβικά της προσευχής την προσδοκία. 

Προσέρχονται τότε οι ευχές, κυράδες της ψυχής, 
με μυρωμένη βιολέτα και θυμιατό,

Αλληλογραφία των…μολυβιών!

April 3, 2019 By Τζένη Κουφοπούλου
Share

Μου λείπουν τα παλιά επιστολόχαρτα…
Διάφανα, λεπταίσθητα, κάτω απο στρογγυλά γράμματα ψυχής.
Μελάνια σε καλλίγραμμες πένες, να χαράζουν απαλά τη σκέψη, το όνειρο,
τις κυράδες λέξεις, πάνω στο σώμα του χαρτιού, να λικνίζεται η αφή πάνω στα γράμματα,
στην μυρωδιά που λεξιπλάθει ,μεταφέροντας κρυφές αισθήσεις !
Γυρεύω να φιλήσω τρυφερά, το χέρι που γράφει με το βλέμμα ριγμένο πάνω στις συλλαβές,
να φωλιάσει εντός μου όλη η παρουσία, που κατέχει τούτη η γραμματοσειρά, τούτη η ύπαρξη.