Πάει ο …Κακός ο Χρόνος….

Share

Μετράω τη μοναξιά με μίλια παλιών χωματόδρομων
φιγούρα άκομψη μισοσβησμένων σελίδων.
Γυρεύω ιστορίες Χριστουγέννων, αφορμή για χαρά.
Φαντάζομαι χιονάνθρωπους που λάθεψαν
και κατέβηκαν στην έρημο ψάχνοντας την καλή τους,
λιώνοντας κάθε φορά κι ένα κομμάτι τους απ’την έλλειψη.

Ο Αδάμ και το μήλο

Share

Buy Valium Roche 10Mg Γνωρίζοντας την μέχρι τώρα πορεία τού Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, και έχοντας αναλύσει πέρσι πολύ προσεκτικά, την σπαρακτική ειλικρίνεια με την οποία είχε γράψει το τελευταίο του, τότε, βιβλίο «Τα όχι τού ΝΑΙ» (εκδόσεις Οδός Πανός 2019) όπου μας μιλά για την πολύ βαθιά όσο και δύσκολη φιλία του με την Μαργαρίτα Καραπάνου, εισήλθα τώρα στον παράδεισο τού τωρινού, σπονδυλωτού, έργου του, «Ο Αδάμ και το μήλο» με ευλάβεια. Ούτε σαν φίδι, ούτε σαν Εύα, μα ούτε σαν Θεός: Μόνον σαν ένας ταξιδιώτης τής γραφής, περιπλανώμενος στη χώρα των σελίδων, έχοντας πάντα τις ίδιες εμμονές· να γυρεύω απ’ τη γραφή να καταγράφει αληθινά τις στιγμές και να δίνει ανάσα και μορφή σε ό,τι υπήρξε και φεύγει.

Όπως φαίνεται από την πρώτη κιόλας αράδα τού κειμένου, τα είκοσι τέσσερα σύντομα κεφάλαια τού μάλλον μικρού αυτού βιβλίου, καλύπτουν σχεδόν μισόν αιώνα δημιουργίας τού Αδαμόπουλου· πράγμα βέβαια που σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να υποψιαστεί ο αναγνώστης, όσο κι αν είναι διαφορετικά τα θέματα και ο τρόπος γραφής τού καθενός. Ξεδιπλώνουν όμως όλα, αμέσως, μπροστά στα μάτια μας, το  υφαντό του γράψιμο: Με τις χρυσοκλωστές των συλλαβών, τα ράμματα και τις πληγές, τα θαύματα, τις πολύ προσεκτικά επιλεγμένες Λέξεις, τα απεγνωσμένα όνειρα και τις αδικαίωτες βαθιές επιθυμίες μιας ολόκληρης γενιάς. Και αφήνουν, μόνο με την αύρα τους και με την δίχως περιστροφές ωμή αμεσότητά τους, ένα άγγιγμα από μνήμες συλλογικές· ολονών μας: Συνειρμούς, πάθη, αδιέξοδες εμμονές. Μα και νάματα προσδοκίας, μιας εντέλει αισιόδοξης γραφής· παρ’ όλο τον απέραντο ζόφο στον οποίο δεν διστάζει να μάς βυθίζει κάποιες στιγμές.

http://birmingham-dolls.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597247508.8911719322204589843750 Μέσα από τις σελίδες τού πολύτιμου αυτού βιβλίου, που χωρίς να μοιάζει με τίποτε διαβάζεται απνευστί -μα θα μπορούσε να είναι και αντικείμενο πολύ σοβαρής μελέτης- ιχνογραφούνται με τεράστια πυκνότητα αλλά και με αξιοζήλευτη λογοτεχνική μαστοριά, πράγματα υλικά και άυλα, φυσικά και μεταφυσικά, δημόσια και ιδιωτικά. Ενυπάρχουν πυκνά νοήματα και σχεδόν αδιόρατα υπονοούμενα, θύμησες, αλήθειες, πίκρες, ιστορία. Περνούν μπροστά στα μάτια μας, σαν μαγικό τρενάκι, ενδιαφέρουσες μορφές ανθρώπων, ιστορικές μορφές, πολύτιμες στιγμές, κρίσιμες καταστάσεις, άγνωστες λεπτομέρειες. Σελίδες θλίψης, χαράς, στεναγμών, λαχανιασμένες αναζητήσεις, πονεμένες ματαιώσεις, σκανταλιές, παιδικά γέλια. Όλη η ζωή περνά! Και μένει και η στυφή γεύση τού σήμερα, μ’ έναν ‘Κύκλο που δεν κλείνει’, με μιαν απογοήτευση στα χείλη των καιρών, που μας σκεπάζει όλους. Μα συνάμα -κι αυτό είναι το εξαιρετικά ενδιαφέρον- μένει και ένα βαθύ θετικό συναίσθημα τού ίδιου τού συγγραφέα· κατάδικό του, για ό,τι πιο υψηλό, όμορφο κι αληθινό, τον διακατέχει και που το μοιράζεται απλόχερα μ’ εμάς τους αναγνώστες: Ο Αδαμ(όπουλος) και το πνεύμα του, και το χιούμορ του και η αγωνία του, για την δημιουργία τού κόσμου του, στο συνταίριασμα ακόμη και των πιο μικρών λεπτομερειών· σε έναν Παράδεισο, όπου συμβιώνουν άνθρωποι, πατρίδα, έρωτες, σκέψεις, Άγιοι, ζώα, παιχνίδια, Αγάπες, παιδιά, χρόνος, Θεοί. Εύγλωττα ταξίδια· όχι τόσο προς τα έξω, μα εντός μας κυρίως: ‘Στον πάτο της Ύπαρξης’ όπως λέει ο ίδιος.

http://davidbakeronline.com/death-on-the-road/instagram.com/twitter.com/instagram.com/instagram.com/twitter.com/instagram.com/instagram.com/instagram.com/mylinkhere Δεν θέλω να πω κι άλλα· -που σίγουρα τ’ αξίζουν τα «μεγάλα, τα ελεύθερα, τα γενναία, τα δυνατά»–  γιατί κάθε πρόταση, κάθε λέξη, μέσα στα διηγήματα αυτά, αν μπορώ να τα ορίσω έτσι, είναι αρχιτεκτονημένη αριστοτεχνικά, ώστε το κείμενο να στέκει μπροστά μας σαν μια ζωντανή φέτα ζωής,  μια ολοκληρωμένη στάση ζωής των ηρώων· φανταστικών ή πραγματικών. Το κάθε διήγημα είναι κι ένα ξέφωτο! Μια στάση ζωής τού ίδιου τού συγγραφέα, εν τέλει· που μάχεται για το φως και την αλήθεια, στο μοναχικό ταξίδι των Λέξεων!

 «Βιογραφία ενός ανθρώπου, είναι ό,τι γίνεται μέσα του» έχει ειπωθεί πολύ εύστοχα. Κι όταν τούτη η βιογραφία μεταγγίζεται, έτσι απλά και άμεσα κι ευχάριστα, στον αναγνώστη, τότε μετουσιώνεται σε αξία, σε όρθρο αυγινό, σε κοινωνία τού εσώτατου κόσμου της ψυχής: Γίνεται αληθινή ‘Ξαναρχή’

Πόσο δίκιο είχε ο Stéphane Mallarmé όταν έγραψε πως «Ο κόσμος φτιάχτηκε για να κλειστεί σε ένα βιβλίο»… Το «Ο Αδάμ και το μήλο» όσο είναι ένα μικρό βιβλίο, άλλο τόσο είναι κι ένας ολόκληρος κόσμος!

Buy Diazepam 5Mg Uk ©Τζένη Κουφοπούλου
http://anitaanand.net/type/quote/page/2/ tkoufopoulou@yahoo.com

Γράμμα στα παιδιά…

Share

Γράμμα στα παιδιά, στα ξένα… σε όλα τα παιδιά και στα δικά μου!

Buy Diazepam 10Mg Bulk Ονειρεύομαι να πετάξω… να βρεθώ πάλι στη φωτεινή απλωσιά του ουρανού…
να μικρύνω, να συρρικνωθώ να εγκλωβίσω ύπαρξη και συναισθήματα σε ένα σακίδιο, μια μάσκα,
δυο γάντια, που θα φυλάνε τα χάδια!
Νέα εποχή ταξιδιών, η χαρά κλεισμένη ερμητικά στην καρδιά,
γύρω πετούν εχθροί μικροσκοπικοί,
μισούν τις αγκαλιές, τα φιλιά, έχουν ξένους, προς εμάς, κώδικες επικοινωνίας!
Ονειρεύομαι να βγάλω φτερά, να παρακάμψω οδηγίες, εξουσίες, παραινέσεις, δήθεν προστασίες
και να βουτήξω σύγκορμη… στην αγάπη που με περιμένει!
Παραμένω αμόλυντη από βλαβερές συνέπειες, απολυμαίνω καθετί, που μπαίνει στην ψυχή τοξικό,
κρατώ τα χέρια ψηλά σε στάση προσευχής, τον αυχένα όρθιο,
το βλέμμα καθαρό, την γραφή με φθόγγους ανέγγιχτους από γήινες γραμματικές,
ακολουθώντας κι αυτοί την ποιητική της πτήσης!
Έπεα πτερόεντα οι Λέξεις μου, όχι για να χαθούν,
μα να ταξιδέψουν σίγουρα με ασφάλεια ουρανών καθάριες σε πρόσωπα αγαπημένα!
Ονειρεύομαι να πετάξω, με σώμα και λέξεις, αληθινά απαλλαγμένη από φόβους,
που βιάζουν την ελευθερία της ψυχής και του νου, βγάζοντας φτερά ιδανικά,
του μετάλλου που με κάνουν να μοιάζω στα πουλιά!

Ο Θεός αγαπά τα πουλιά, διαφορετικά δεν θα τους είχε χαρίσει ένα ζευγάρι φτερά,
Where Can I Buy Valium In Canada όπως χάρισε στους αγγέλους του. Η φράση αυτή από το έργο του Άξελ Μουντέ, Χρονικό του Σαν Μικέλε.

http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597292704.4711749553680419921875  

Ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους γι’αυτό τους έχει δώσει και φτερά…αλλά δεν το γνωρίζουν!
Είναι εκείνα του πνεύματος, της σκέψης της φαντασίας…
που με σώματα ακίνητα πετούν και τριγυρίζουν παντού!
Ονειρεύομαι να πετάξω, μέσα απο χιλιάδες συλλαβές ουσιαστικών στιγμών,
που γράφονται καθημερινα στις αίσθήσεις, στα συναισθήματα
στους ρυθμούς της καρδιάς, εκει στο αίμα το κόκκινο της Αγάπης …
Είναι το μόνο με αόρατες διαδρομες, ασφαλεις προορισμους ,αμόλυντες χειρονομίες!
Θα πετάξω ασφαλής με τον μητρικο χάρτη της Αγάπης σας!
Η μητρότητα είναι μια άφθαρτη πραγματικότητα, μια αιώνια δυνατότητα υπέρβασης εμποδίων(ορίων),
ένας λώρος ελαστικός, πολλες φορές κι αόρατος ,να καλύπτει τις αποστάσεις,
να δένει τις αντοχές, να σπάει τις αιχμές, να επουλώνει πληγες να συντρίβει τα σύνορα
και τρυφερά, απαλά, να επαναφέρει τα σώματα ,τις καρδιές ,στην αλήθεια της Αγάπης!

http://vincenttechblog.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597240119.4220108985900878906250

http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597284342.2483620643615722656250 Τζένη Κουφοπούλου

http://sandshade.com/wp-content/plugins/quiz-master-next/js/qsm-admin-emails.js Αύγουστος 34 του 2020!

Μεγέθη

Share

Valium Online Store http://blog.leedsforlearning.co.uk/free-christian-dating-advice Μεγέθη…

http://blogs.keshokenya.org/wp-json/wp/v2/media?include=1844 Αυτοσυντηρείται το Μάταιο,

στην εναγώνια επιτάχυνση του Ορατού.

αυτοκαταστρέφεται το Εφήμερο,

http://zaphiro.ch/index.php/2018/04 στην αμφίβολη βεβαιότητα του Αιώνιου.

κλειδωθήκαμε έξω απ’την αλήθεια…

Share

Φιλιά ως «έπεα πτερόεντα» των χειλιών…
Είμαι θλιμμένη αλλά το κρύβω.
Φοράω τη μάσκα από χαμόγελο, τα χέρια ντύνω με γάντια,
να προστατέψω τα χάδια
κι ελευθερώνομαι σ’ ένα τετραγωνικό μέτρο της ασφάλτου,
που ορίζει το σκάκι που παίζουμε.

Γράφω…

Share

Γράφω σαν άλλοθι ενός Υπερσυντέλικου…
Παρανόησα την γραμματική τόσων χρόνων.
Αδιάστατη ορολογία μες στα λεξικά!
Γράφω, ψηλαφώ λέξεις, νοήματα, αισθήματα,
αξίες παλαιικές στα πρόσωπα των ανθρώπων,
αγκαλιές που ορφάνεψαν,
φιλιά, που… φοβήθηκαν τα χείλη!

Καλό Μάρτη

Share

http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597280560.1476418972015380859375 Τύλιξαν τα χρώματα και τα φτερά τους οι χοροί,
μέσα  στην νύχτα!
Αναδιπλώθηκαν τα Αισθήματα στα Ερωτήματα…
Ποια η αλήθεια αδερφέ, στην Μεταμφίεση; 
Ποια η αλήθεια αδερφέ, Πίσω απ’ τις μάσκες; 
Αναδιπλώθηκαν ξανά τα Ερωτήματα…
Κρύφτηκαν μ’ ένα δάκρυ στα Αισθήματα!

http://birmingham-dolls.co.uk/escort.html Τζένη Κουφοπούλου