Κλείνει ο Κύκλος

Share

Σαν κλείνει ο κύκλος του καρναβαλιού…
μελαγχολία κρέμεται στην άκρη του χαμόγελου…
Μια περιδιάβαση στα έσω μονοπάτια
για μια πορεία σε ξεχασμένα εικονοστάσια…
Κρυμμένο Φως κάπου στην άκρη περιμένει…

Continue Reading →

Και πάλι Χριστούγεννα…

Share

Ντυμένη απόψε η νυχτιά
με τ’ άμφια των άστρων!
Ένα ….Ξεχωριστό,
κάθεται πλάι στην καρδιά!
Ξαγρυπνά στα παραθύρια των ματιών,
μελώνει την μοναξιά…
Λες κι αρπάζει απο
την αιωνιότητα το Φως!

Continue Reading →

Αδυσώπητη πόλη…

Share

Περπατώ στους λυπημένους δρόμους,
στη σιωπή των ρείθρων,
στην άγονη πλατεία των συναντήσεων.
Φάλτσοι αγώνες…
μετέωροι προορισμοί
κι ένας ανήφορος, σκοτάδι…
Χάσκουν οι ώρες, σε βιτρίνες άδειες,
σε κόκκινα ερωτηματικά,
σε μάτια κλειστά …
Σκοντάφτουν τα βήματα στην
άστεγη μοναξιά…

Continue Reading →

Συντρίμμια… ο χρόνος

Share

Ράγισε μέσα μου ο χρόνος… δε θέλω πια να τον μετρώ!
Βγαίνω ξυπόλυτη στις ρίμες, στα σοκάκια ,
στα σκαλοπάτια των χρωμάτων,
στις αλάνες συλλαβών,
μόνο να γράφω θέλω, να γελάω και ν’αγαπώ.
Ναι, ν’ αγαπώ ….

Continue Reading →

Γεράνι

Share

ΑΙΘΡΑ
Να ήμουν το γεράνι σου
σ’ ένα κυκλαδονήσι
που ατένιζε τη θάλασσα
και την ανάμνησή σου,
αυτή που είχα ερωτευθεί
στη γάστρα του Αιγαίου.

ΑΙΓΕΑΣ
Αν ήσουν το γεράνι μου
θα σ’ έραινα με στίχους
θα ράντιζα τα φύλλα σου
με ψίθυρο δροσούλας,
σταγόνα που ξεστράτισε
απ’ των νεφών το σώμα.

Continue Reading →

Χριστός Ανέστη!

Share

Σαν η γιορτή της άνοιξης…φαντάζει η Ανάσταση Σου!
Κύριε όλων των ειδών…και των μικρών υπάρξεων!
Βλέπω τις κάμπιες την αυγή, με γιορτινό φουστάνι
της πεταλούδας τη ψυχή μ’ένα μαβί χαμόγελο,
οι μέλισσες φορούν γλυκό, τον αναστεναγμό τους,
κι οι πασχαλίτσες κόκκινο , το βήμα τους με αγάπη!
Τότε ξυπνάει ο άνεμος, με μια αγκαλιά από χάδι…

Continue Reading →

Ένας Χριστός… για μας

Share

Ένας Χριστός τις μέρες του Απρίλη
θα σταυρώνεται
για να ‘χει φως το σταυρουδάκι
στην ανηφόρα της ψυχής,
εκεί στα στήθια των ανθρώπων,
για να ‘βγει ουράνιο το τόξο
στ’ απορρημένο δάκρυ των ματιών!

Continue Reading →

Η μετανάστρια ψυχή

Share

Πού είμαι ; Ποιά είμαι;
σαν ξημερώνει… αλιεύω βότανα, φύλλα, κλαδιά…
αφέψημα το πρωινό, σταλάζει στη ζωή,
ύστερα χάνομαι στης πόλης την ερήμωση,
μες στων ανθρώπων την ανίερη μετανάστευση..
Πάμε απο δω, τρέχουμε ασθμαίνοντας σ’ανήλιαγα στενά,
χτυπάμε πόρτες, σιδεριές, σκάβουμε μνήμες με τα χέρια ματωμένα…

Continue Reading →

8 του Μάρτη!

Share

Φόρεσε το βέλο και χάθηκε στου νου τις καταιγίδες…
Οραματίστηκαν τα δάση τη φλόγα της επιθυμίας της… κι άνθισαν…
κύλησαν οι μπούκλες από όνειρα αμαδρυάδων, τρυφερά πλεγμένα στην υποψία του γέλιου της.
Απέραντος που είναι ο κόσμος, πάνω σ΄ ένα κλαδί,
στα φύλλα,
στις ρίζες,
που απλώνονται στη σάρκα αυτής της γης.

Continue Reading →