Αναφιώτικα!

Share

Ένα νησί αρπάχτηκε
απ’ το βράχο της Ακρόπολης!
Στο ταπεινό ανώφλι του
ένα παραθυρόφυλλο…ριγάει
απ’ του Αιγαίου την αύρα.
Φερμένες μνήμες, γιασεμιά
και κόκκινα γεράνια, ματώνουν
τα πλακόστρωτα…
Χέρια στην πέτρα σφράγισαν
πνοές θαλασσινές.

Continue Reading →

Γράμμα σ’ ένα Κοχύλι…

Share

Καλέ μου φίλε αδέσποτε…
Σ’ αναζητώ, παρήγορα, στη χειμωνιά της πόλης.
Ψάχνω το κύμα μέσα μου να βγω στην αμμουδιά,
να συναντήσω την αυγή χαμένα καλοκαίρια.
Στην αλμυρή σου μοναξιά, έχω κρυμμένα όνειρα,
έχω αφημένες μνήμες.

Continue Reading →

Χωρίς Συνταγή

Share

Με “ντιζάιν “ατμούς
κοπάζει η πείνα των αστών,
Στα πεζοδρόμια θερίζει
η πόλη τους Αστέγους!
Κι όλα “γκουρμέ” ορέγονται
στιγμές.
Οι λέξεις ντρέπονται
και σβήνουν…

Continue Reading →

Το δάκρυ της Γης

Share

τα λόγια χάθηκαν σε μιά στιγμή στο σκότος στο αίμα αθώων,
που χρωστάνε τη ζωή…σε ποιόν;
Γιατί πληρώνουν τόσο ακριβά,
το βλέμμα , την ανάσα, τη ζωή,

i have been ,and these are
what my prayers look like;
Dear God !!

Continue Reading →

Του λόγου ειρωνεία!

Share

Σ’ αυτή την όμορφη της Σιδώνος συντροφιά
όλοι με τα καλά μας, συζητούμε.
Ξάφνου κάτι σαν ίλλιγγος με πιάνει,
με ζώνουνε οι λέξεις, οι μνήμες, από παλιά…
Να σκύψω μέσα μου, να φύγω,
να περιχαρακωθώ,
να γράψω, να γράψω,
εντός μου να χαθώ,
σαν μια υπόσχεση,

Continue Reading →

Θέλω την Άνοιξη!

Share

Aσπρόμαυρη η συνήθεια του φθινόπωρου,
Να αδειάζει απ’ τις φυλλωσιές τα δέντρα,
Να βάφει αποξένωση την κοίτη του νερού
Να σουρουπώνει τις καρδιές…πρωί-πρωί
στις όχθες…

Continue Reading →

Γράμμα σ’ ένα ρόπτρο…

Share

Αγαπητό μοναχικό
Σημάδι μιας φωνής…
Στέκεσαι εκεί, ομορφόπλαστο σήμαντρο μιας ηχούς.
Φωνάζεις τον αφέντη σου, πως κάποιος τον ζητά.
Μα η ηχώ, σου απαντά με νόημα …τη σιωπή!

Continue Reading →