Ο γείτονας γνωρίζει

Share

Ροδιές κατάφορτες λυγίζουν καθώς σείονται,
στημένες πίσω από τους πλεγμένους φράχτες,
φυλακίζονται στα μισοπεσμένα ψήγματα της μνήμης
θέλοντας να την πνίξουν.

Οι λασπωμένοι δρόμοι ελίσσονται αδιάβατοι
σαν η νεροποντή φτάσει απρόσμενα,
δέκτες της θύμησης μιας άγνωστης μάνας
με βήμα γοργό να τους διαβαίνει.

Continue Reading →

Λίγα λουλούδια

Share

Λίγα λουλούδια σήμερα σου έστειλα μητέρα
ο κήπος είναι νοερός, τα άνθη απ’ την καρδιά,
τα φρόντιζα πολύ καιρό γι’ αυτή εδώ τη μέρα
σκεπτόμενος την όψη σου και τα ροζέ γυαλιά.

Κόκκινα, μωβ και κίτρινα, θυμίζουν τ’ όνομά σου
άσπρες γαρδένιες κι άρωμα που έστειλα για σένα
να τα μυρίζεις κει που βρίσκεσαι μακριά μου
και να μου στείλεις μιαν ευχή που βρίσκομαι στα ξένα.

Continue Reading →

Στον καναπέ της ανεργίας

Share

Καυτός ο καφές που πίνω σήμερα
κι όλο τα χείλη μου καίει,
κρύος ο καφές μου χτες
κι η σκέψη μου είχε παγώνει
σαν τα θετά κι ένθετα λόγια που δεν σώζουν.

Είναι και ταραγμένος ο καφές που πίνω σήμερα
ιδιαίτερα ταραγμένος μέσα στο φλιτζάνι,
γέμισε φουσκάλες γύρω στο χείλος
που τόσο πονούν κι αμέσως σκάζουν
αναβλύζοντας μια βαθύρριζη αγωνία.

Continue Reading →

Εκεί που κλείνει ένα ωραίο βιβλίο

Share

…η επιτυχία αυτού του βιβλίου έγκειται στο ότι ενώ διακρίνεται από μια πηγαία απλότητα- πολύ δύσκολο πράγμα αυτό- δεν λείπουν τα καλολογικά στοιχεία, δεν λείπουν οι «απερίγραπτες σε περιγραφικότητα περιγραφές», συγγνώμη για την παρήχηση της λέξης, δεν λείπουν οι ωραίες παρομοιώσεις και οι πετυχημένες μεταφορές.

Continue Reading →

Τοιχόπολη

Share

Έλα μαζί
στο κάτασπρο επτάκορφο βουνό
Ψάξε κι εσύ να βρεις τις πιο θερμές φωλιές μας
Μέσα στα πυροφαγωμένα δέντρα του Γενάρη
τα χνάρια μας, τεκμήρια σκλαβιάς, δε σβήστηκαν.
Μερικές πατημασιές μας ξέφυγαν
έρχονται προς την κοσμόπολη,
πάνω στο χιόνι που φρέσκο μόλις έπεσε
κι απλώθηκε πέπλο πάνω στις ψυχές μας
μήπως ξεχάσουμε όλες μας τις παραδόσεις
μαθαίνοντας πάλι σαν μικρά παιδιά
τα πρώτα μας χαμένα βήματα.

Continue Reading →

Country stint

Share

Come
Up on a white multi-peaked mountain
To search and find our warmest shelters
Among the charred remains of January’s winter
Ensuring our tokens of slavery are not erased.
Only but a few tracks stay out of our bustle city
And on the snow that just fell
Like a crafty veil, a tight fit
Around our worn out shoes
Prompting us to forget all past traditions
And find some foreign thoughts
That spread across a nature gone wild.

Continue Reading →

Νέα Αρχή

Share

Ξεχασμένο μπλοκάκι του χτες
με καινές αναμνήσεις, δε φταις
που σε άφησα τόσο καιρό
παραπαίοντας σ’ άλλο λυγμό.

Ξεχασμένο μπλοκάκι του χτες
με γραμμένες μου λέξεις μισές
τις παράτησα στο πουθενά
λίγες σκέψεις που κάναν φτερά.

Continue Reading →

Όντως

Share

Όντως ανταμώσαμε
στην άκρη του φιλήματος του πάρκου όπως λες.

Όντως κρατήσαμε σφιχτά τα χέρια κάποια μέρα,
ενώ ο ήλιος προσπαθούσε να μας βρει
χωμένους κάτω απ’ τα πλατύφυλλα τα δέντρα.

Continue Reading →

Κεφαλονίτισσα

Share

Περνούν οι μέρες
και βγαίνουνε τα λόγια μας στον αέρα άοσμα

Είναι καλοκαιράκι… λέει
κι όμως εγώ είδα τα χνώτα μου
εκεί κοντά στο Αργοστόλι.
‘Ακουσα κι εκείνο το μαντολίνο
να παίζει στο ρυθμό του ψεύτικου αυτού κόσμου
σαν περπατούσ’ ανάλαφρα στην αμμουδιά του Μύρτου.

Continue Reading →

Η Πέμπτη

Share

Εκείνη τη μεγάλη Πέμπτη
που περιμέναμε
και δυστυχώς δεν ήρθε
ήταν γιατί δεν την σεβαστήκαμε στην πράξη…

Κι όπως ανοίξαμε το παράθυρο
ψάχνοτάς την
μήπως και ακουστεί να έρχεται από μακριά
κρατώντας δυο ελπίδες στο ένα χέρι…
η Πέμπτη δεν εφάνη πουθενά.

Continue Reading →

The Bride of Abydos

Share

Know ye the land of the cedar and vine?
Where the flowers ever blossom, the beams ever shine,
Where the light wings of Zephyr, oppressed with perfume,
Wax faint o’er the gardens of Gul in her bloom;
Where the citron and olive are fairest of fruit,
And the voice of the nightingale never is mute;

Continue Reading →

Όρια Αντοχής

Share

Πολύ τα βαρεθήκαμε όλα αυτά
να βγαίνουμε απ’ την καλύβα μας εκλιπαρώντας,
ζητιάνοι της νέας τάξης πραγμάτων
ζητιάνοι της νέας πράξης δογμάτων.
Ζητιάνοι, όχι για ένα κομμάτι ψωμί
ούτε καν για λύπηση
αλλά παρακαλούμε ικετευτικά
από συμμάχους και εταίρους πειστικά
λίγα ευρώ να μας μοιράσουν…
για να τους πληρώσουμε.

Continue Reading →

Μια καταγραφή δεν αρκεί

Share

Στη συστηματική κι αμίλητη φύση δεν υπάρχει χώρος για ρουσφετολογία, για αδικία αλλά ούτε και για απόδοση δικαιοσύνης όπως τη γνωρίζουμε. Η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτοκυρίαρχα, αυτοπειθαρχημένα κι όποιος δε γνωρίζει τους νόμους της καταλήγει ανέγνωρος και αθέλητος από αυτή, κατά συνέπεια καταδικασμένος στην αφάνεια, στην απομάκρυνση και αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση. Η απόδοση δικαιοσύνης της φύσης είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης των κανόνων της. «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση…» -Ζήνων ο Κιτιεύς.

Continue Reading →