Το χρώμα της λύπης

Share

Απ’ την παλέτα των χρωμάτων πιο βαρύ
λέω πως είναι το βαθύ χρώμα της λύπης.
Σκεπάζει το μπλαβί των ταξιδιών
τα κίτρινα νομίσματα της μέρας
τα πράσινα χαλιά των σιωπών
τις κόκκινες παντιέρες στα μπαλκόνια.

Continue Reading →

Το ένδοξο σπαθί

Share

Σε γυάλινη προθήκη το σπαθί
της δόξας τον απόηχο μετράει.
Αστράφτει το ατσάλι του στο κόκκινο βελούδο.
Οι κόψεις του χαράζουν τη σιγή
κι η ασημένια του λαβή
σπίθες εκσφενδονίζει.

Continue Reading →

Το Μήλο της Έριδος

Share

Παίζανε πάλι όπως κάθε Κυριακή
μ’ ένα περήφανο μικρό πράσινο μήλο.
Το κυνηγούσανε παντού ώσπου λαχάνιασε
και στα φυλλώματα στριμώχτηκε σκιαγμένο.
Όμως αυτοί μεθοδικά το ανακάλυψαν
και το τιμώρησαν με δίβουλο φαρμάκι

Continue Reading →

Διαγωνίως

Share

Ανάμεσα στα δώρα, ένα σκάκι.
Ας ήταν οπαδός των τυχερών παιγνίων
-τι μ’ αυτό-
οι χορηγοί σκοπεύουν, ανεξίτηλα
τα ίχνη τους ν’ αφήσουν.
Εκείνος, που ποτέ δεν ξεγελάστηκε
από πλουμίδια βασιλέων ευτελή
κι από σαθρή βασιλισσών αλαζονεία
απ’ τις αλλόκοτες τροχιές των ιπποτών

Continue Reading →

Της Πλατείας

Share

Εντός, αυθαιρετούν οι αιρετοί.
Εκτός, αιρετικοί διαδηλώνουν.
Ενδιαμέσως, ρόπαλα και κράνη
τα θύματα στοιβάζουν στην αρένα.

Από τη μια, πολυτεχνίτες πωλητές
πολύχρωμοι πολίτες απ’ την άλλη.
Ενδιαμέσως, Άγνωστοι Στρατιώτες
συνθήματα θυμίζουν λαβωμένα.

Continue Reading →

Οι Χαμαιλέοντες

Share

Εάν του κλάσματος οι όροι αντιστραφούν
και πολλαπλασιάσουμε αντί να διαιρούμε
το αποτέλεσμα τυπώνεται στην κάρτα μας:
Κουκουλοφόροι υπεράνω υποψίας.

Δεν πυρπολούμε τοκογλύφους κι απορρίμματα
μόνο του μέλλοντος σκορπίζουμε τις στάχτες
εντεταλμένοι ολετήρες-εμπρηστές
των πυκνοΰφαντων δασών που πλέκουν οι ιδέες.

Continue Reading →

Η Πόλη

Share

Η πόλη είναι θάλασσα
έλεγε όσο ήταν παιδί.
Τα σπίτια αραγμένα καράβια
οι δρόμοι ζώνες ατσάλινες
χαραγμένες στο διάβα του ήλιου
κι οι άνθρωποι ανταριασμένα κύματα
κυκλώνες, που με σύμμαχο τον Αίολο
βράχους συντρίβουνε για το φιλί της άμμου.

Η πόλη είναι λαβύρινθος
άλλαξε το τροπάριο στα τριάντα.
Ταξίδι ανάμεσα σε αλλόκοτα τείχη
όλο σταυρόλεξα και σταυροδρόμια
με τα σημάδια να σε αδειάζουν
στην ίδια πάντα αφετηρία
μέχρι να παίξεις με τον Μινώταυρο
σε μια ζαριά, τον μίτο της Αριάδνης.

Continue Reading →

Ο Εκφωνητής

Share

Πλανιόταν η φωνή σου εκφωνητή
ελεύθερο πουλί πάνω απ’ την πόλη
καλώντας στου Νοέμβρη τη γιορτή
οράματα ζωσμένοι να ΄ρθουν όλοι.

Τα μάρμαρα τραγούδησαν ξανά
ανάψανε φωτιές στα παραθύρια
παλιές διχογνωμίες πουθενά
τα λόγια σου στεριώσανε γιοφύρια.

Continue Reading →

Ονείρων και Μνήμης Γωνία

Share

Αύριο κηδεύουμε ένα παλικάρι.
Στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στο Βιετνάμ
στην Κύπρο, στο Θιβέτ, στη Νικαράγουα
στην Πράγα, στο Σνατιάγο, στη Μαδρίτη
στο Βελιγράδι, στο Μπουένος Άιρες
στο Σύνταγμα, στα Γιούρα, στο Γουδί,
στην Αφρική ή στην Ασία – έχει καμία σημασία;

Continue Reading →

Χριστούγεννα 2000 Τίποτα

Share

Φέτος οι μάγοι δεν θα ψάξουν τον Χριστό.
Προέβλεψαν την καταχνιά του κόσμου.
Προβάρουν μόνο τις καινούργιες φορεσιές.
Θα τιμηθούν εντός των ημερών
στου Χάρρυ Πότερ την επίσημη πρεμιέρα.

Continue Reading →

Ο Θάνατος του Αίνητου

Share

Καθώς ο ήλιος τον χιτώνα πέταγε
κι οι πύλες του ορίζοντα κοκκίνιζαν στο βάθος
εκείνος, υποδέχονταν τον κότινο,
σε βάθρο κρεμασμένο απ’ τα σύννεφα
λουσμένος στων χρωμάτων τις ανταύγειες
στο στάδιο, που μύρωναν της Άλτεως τα κρίνα. –

Continue Reading →