Πετώ…

Share

Πετώ…

καβάλα στα φτερά του περιστεριού

αντάμα και μαζί τριγυρνώ τον κόσμο μου…

Βλέπω

Τον ουρανό, τα σύννεφα, το πράσινο,

Αγαλλιάζω

Τολμώ

Share

Τολμώ ν’ ανθίσταμαι στην εξουσία του “πρέπει” και της “ντροπής”…
Τολμώ να εξεγείρομαι στην υποκρισία της…
Τολμώ να της υψώνω το βλέμμα και φωνή…
Τολμώ να φωνάζω δυνατά για το δίκιο μου…
Τολμώ να αρνούμαι την επιδαψίλευση κενών τιμών…
Τολμώ να δακρύζω στον πόνο του άλλου…

Παγωτό χωνάκι!

Share

Και παγωτό χωνάκι, ο δικός σου. Από κείνα της μηχανής, που ο «μάστορης» με τ’ άσπρο μπλουζάκι και το καπέλο στο κεφάλι, παίρνει το έτοιμο τραγανό παρασκεύασμα, το τοποθετεί στο στόμιο της μηχανής, κατεβάζει με ελεγχόμενο ρυθμό το μοχλό και…

Το παιδί και το …σκυλί!

Share

Άκρα του τάφου σιωπή, ο «χρυσούλης», το καλό μου, αδιάφορος και πάλι, παρά τις εκκλήσεις και παρακλήσεις της ξανθιάς, με τα ολίγα κοιλιακά προγούλια κυρίας. Τίποτε.