Άνθρωποι μονάχοι…

Share

Τα λόγια συναρμονίζονται με τη μουσική και με τη φωνή της γυναίκας. Ο άντρας ακούει καπνίζοντας. Έχει περάσει το σπαραξικάρδιο στάδιο της ανακάλυψης ότι είναι ολομόναχος στον κόσμο. Κάποτε είχε σύντροφο και μπόλικη συντροφιά. Τώρα… αυτό το ρημάδι «το τώρα» είναι τόσο έρημο, όσο αυτός.

Continue Reading →

Τι κι αν γύρισες Δυσσέα;

Share

Ευρύκλεια: Εδώ, εγώ, που σε μεγάλωσα με το γάλα μου, δεν σ’ αναγνωρίζω. Μπερμπάντης κι αδιάφορος… ξεφυτρώνεις τώρα για να δεις πώς περνάμε; Είκοσι χρόνια, πώς νομίζεις ότι βολευτήκαμε ο Λαέρτης, η Πόπη, ο Τηλέμαχος ή κι ο γερο-Εύμαιος! Έτσι και τώρα… θα βολευτούμε χωρίς εσένα -αν τελικά είσαι ο Δυσσέας!- και για τα υπόλοιπα που δεν τα ξέρεις, να μη σε νοιάζει.

Continue Reading →

Η κυρά- Σταματούλα

Share

Κοντά στην πόλη μας, μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο της, σε ένα από τα γραφικότατα προάστιά της -ήταν τότε ένα μικρό-μικρό χωριό- ζούσε η κυρά-Σταματούλα. Για να βοηθήσει τον άντρα της στα έξοδά τους πουλούσε “μαζώματα”[1], που τα εύρισκε εύκολα στο μικρό κάμπο, δίπλα στο χωριό από το ένα μέρος, και στη λίμνη μας από τ’ άλλο. Αρκετές γυναίκες του χωριού έκαναν το ίδιο και μετέφεραν τα “μαζώματα” στην πολιτεία μας, σε μεγάλα κομμάτια υφάσματος, σε παλιά τραπεζομάντηλα ή σε παλιές, μεγάλες, γερές “μπόλιες” ή “φακιόλια” ή “μαντίλες”, που δέναν τις γωνιές τους κάνοντας ένα “μποξιά” ή “μπόγο”.

Continue Reading →

Κωνσταντίνος Καβάφης

Share

Η ποίηση του Καβάφη είναι λυρική – δραματική χωρίς ωστόσο να εξαρτάται από λυρικές ή δραματικές εκφράσεις. Ο λυρισμός και η δραματικότητα των έργων του απορρέουν από την έννοια, το θέμα, τον οραματισμό, το απόκρυφο, το ιστορικό στοιχείο, την παραίνεση και το δίδαγμα. Εκφράζοντας τον εαυτό του o Καβάφης, αντιπροσωπεύει και τον οικουμενικό άνθρωπο, ταυτόχρονα.

Continue Reading →

Οι Στίχοι του Άρτου ΙΙΙ

Share

III. Και το αμάξι μπορούσε
να ‘χε πετάξει
όμως τα βέλη των μοχθηρών
το κάρφωσαν κατακέφαλα.

Οι ιαχές του πολέμου αντηχούν
όλο και δυνατότερες,
όλο και κοντινότερες.
Ο εκτελεστής έχει καταστρώσει
τα σχέδιά του,
έχει χαρτογραφήσει
τις επιθυμίες του

Continue Reading →

Οι Στίχοι του Άρτου ΙΙ

Share

II. Τα φιλιά φτεροκόπησαν…
Ταξίδευαν από το Ίλιον
προς την Ιθάκη…

Πέταξαν πάνω από θάλασσες
πάνω από πολιτείες
κι έφτασαν σε Κάστρο…
σε λίμνη στοιχειωμένη…
λατρεμένη…

Continue Reading →