Επειδής ήταν πόλεμος και η ώρα αργά

Share

Επειδής ήταν πόλεμος και η ώρα αργά
είπα να γυρίσουμε σπίτι μη και μας βρει η περίπολος
κι η συμφορά. Εκείνος σαν να γέλασε,
κάτι σαν μαρμαρωμένος λυγμός στην παγωνιά
του μισοφέγγαρου. “Σιγά, μή βιάζεσαι αδελφέ,
ξεχνάς πως έχω χρόνια ν’ ανεβώ αυτές τις σκάλες.
Κι έπειτα, δεν είναι αυτός ο δρόμος που θυμάμαι.

Continue Reading →

Η παραγγελία

Share

Απ’ τη μεγάλη και φημισμένη σας πολιτεία
φεύγω με κάποιες εντυπώσεις ομορφιάς:
τα λαμπρά μάρμαρα, τα θέατρα, ο πλούτος
στα καταστήματα. Ωστόσο, τον πίνακα
τόνε θέλω παλαιότερης σχολής, αληθινό,
και γι’ αυτό σας προτίμησα, να μου θυμίζει
τη δική μου βολή, κάτι σαν πειθαρχία

Continue Reading →

Αναβολή

Share

Λέω να σταματήσω τα μάγια που μου φτιάξανε
κείνες οι σουβλερές, ποντικομούρες γριές
εκεί στ’ ασβολερό τυος άντρο.
Κι από το δώμα μου να διώξω τα πουλιά
που ορίσανε να περετούν την κάθε μου ανάγκη –
κοράκια, νυχτοπούλια, νυχτερίδες,
γιδοβυζάστρες και καρακάξες,
που μαγαρίζουν τις αυλές μου και ξελογιάζουν
τον ύπνο μου με τον παράφνό τους σαματά.

Continue Reading →

Της Λυγερής

Share

Φτερούγες κόρακα ιριδίζοντας
στην αντηλιά
λουσμένα δεντρολίβανο τα μαλλιά της

περήφανα ωραία

κυπαρισσένια σε νησιώτικη πλαγιά
κυματιστή στα μάτια των ανθρώπων
να προβαίνεις

Continue Reading →

Καντηλοσβέστης

Share

Καμιά φορά στο σπίτι μου το δειλινό
θολώνει τα πράματα μια ξένη αντάρα,
και τότε βγαίνω στο μπαλκόνι και κάθομαι
με τα ξερά γεράνια, και μες στ’ αποβασίλεμα
ψάχνω μπας και φανεί περαστικός κανένας φίλος
απ’ τα παλιά, συντροφιασμένα χρόνια.

Continue Reading →

O Ξένος

Share

Κατάγιαλα, σε τραπεζάκι μιας ταβέρνας στο νησί
δυο ντόπιοι αδέλφια κάθονταν μ’ έναν ξένο
αργά μιαν εσπέρα. Το λίγο φως απ’ την ταβέρνα
φώτιζε σαν φανάρι του δρόμου μιας άλλης εποχής,
αχνά-χλομά, το πρόσωπο του ξένου, στραμμένο
προς τη θάλασσα. Κι αυτός, σαν ονειρόπαρτος,

Continue Reading →

Την εποχή που η χνουδερή παπαρούνα

Share

Την εποχή που η χνουδερή παπαρούνα
βαμμένη ξεδιάντροπα σηκώνει μπόι
στ’ αγίνωτα στάχια και την ήρα,
που το θυμάρι απλώνει στις πλαγιές
μαβιές φλοκάτες
μη και ξενοτρυγήσει η μέλισσα,

Continue Reading →