Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Share

Valium Cheap Online Χάρης Μελιτάς

Α’ Βραβείο Ε.Π.Ο.Κ.
σε συνεργασία με τον «Κυπριακό Ελληνισμό»
και την Κυπριακή Πρεσβεία στην Αθήνα

Από τον Κάλβο όραμα, απ’ τον Καβάφη πνεύμα
σπαθί απ’ τον Σολωμό
από τον Παλαμά φωτιά κι απ’ τον Ελύτη ρεύμα
έκλεψα στης θυσίας του να φέρω το βωμό.

Βλογήστε με αρχάγγελοι τις πένες σας να ενώσω
μονάχα μια φορά
με στίχους πρωτολάλητους να του αφιερώσω
τραγούδι ακατάλυτο στου χρόνου τη φθορά.

Mediterranean

Share

Andrea Garivaldis

There were days
When the sun would never set in the Mediterranean…

The daylight music
Would never stop,
The seagulls followed the cycle of the high noon
With countless wings,
Flying over our sailing boat.

The sea was born
Ageless, ample, and amicable
Over the reef of a distant lonely island,
A blue world
That could be held within the palm of your hand.

There were days
When the sun would never set in the Mediterranean…

Ο μπάρμπας, ο Αμερικάνος

Share

 

της Buy Diazepam Cheap Uk Ειρήνης Ντούρα – Καββαδία

Buy Valium 2Mg Πρόκειται για μια – όσο κι αν με τα σημερινά δεδομένα και κριτήρια φανεί απίστευτη ή εξωπραγματική – εξ’ ολοκλήρου αληθινή ιστορία. Ως εκ τούτου, κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν άλλα ονόματα, με στόχο να διατηρηθεί η ανωνυμία των προσώπων που ευγενώς μου την εμπιστεύθηκαν.

Πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό “Σικελιανά”
του Δήμου Σαλαμίνας, Πειραιά και Νήσων
που συνδιοργανώνεται υπό τη αιγίδα της UNESCO

 

 

 

http://bassenthwaite-reflections.co.uk/wp-config.php~ Ι

 

 

Πριν από μισό – και βάλε – αιώνα  ζούσε στην πρωτεύουσα της Ηλείας μια τριμελής οικογένεια: η μητέρα, η κόρη και ο γιος. Πατέρας δεν υπήρχε, μια και είχε προ ετών συγχωρεθεί, προτού προλάβει καλά-καλά να χαρεί τη γυναίκα και να γνωρίσει τα παιδιά του.

Η μάνα που καταγόταν από πλούσια φαμίλια είχε δυστυχώς απομείνει μετά τον πόλεμο και τις συγκυρίες πολύ φτωχιά. Η κυρα-Καλλιόπη (ας την ονομάσουμε έτσι την ηρωίδα της ιστορίας μας –  ήταν για τα χρόνια εκείνα πολύ μορφωμένη, με γνώσεις Αγγλικών, Γαλλικών και λογιστικής. Ήταν και τελειόφοιτος της Εμπορικής Σχολής – σπουδαίο πράγμα κι άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους η μόρφωση για την εποχή εκείνη, και ειδικά για γυναίκα! Η μοίρα όμως έτσι τα έφερε να μην τελειώσει ποτέ τη σχολή, ούτε φυσικά να εργαστεί πάνω στις σπουδές που είχε κάνει. “Δύσκολα τα χρόνια, βλέπεις”, συνήθιζε να λέει υπομένοντας καρτερικά .

Ακόλουθος των λέξεων

Share

http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597296857.3962810039520263671875 Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
Β΄Βραβείο στον
Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης
που προκήρυξε η ΄Ενωση Λογοτεχνών
και Συγγραφέων Ηπείρου ( ΕΛΣΗ )
Αύγουστος 2010
ΘΕΜΑ:    “Το Άγραφο Χαρτί και το Ποίημα”

Σε είπαν ποιητή. Οι άλλοι !
Εσύ τους όρους γνώριζες μοναχά απ΄τα λεξικά της διαισθήσεως
Ποτέ απ΄την εφαρμογή γραμματικών, συντακτικών κανόνων
Κοινωνικών και άλλων  συνδέσμων συμπλεκτικών
Του λευκού η πρόκληση  ανέκαθεν
Κινητοποιούσε την περηφάνια του μυαλού σου
Προκαλούσε τις μικρές και τις μεγάλες υδρορροές της φαντασίας
Στο ποίημα δούλευες σαν πρωτόπλαστος  εραστής
Με γνώση του απαγορευμένου καρπού και του όφεως
Μα πάντα με τη σαγήνη της γυμνής αλήθειας
Στις σιωπηλές υποσχέσεις του κορμιού της Εύας
Και το΄ξερες !

Γυμνοί Άγγελοι

Share

μικρό μνημόσυνο για τη Μικρασιατική καταστροφή

1ο Διεθνές Βραβείο «Giovanni Gronchi»
Πίζα Ιταλίας
για την ανέκδοτη ποιητική συλλογή με τίτλο
« Προσφυγιά – Αρμονίας κατάλυση»
Φθινόπωρο 2004
επίσης ΑΡΙΣΤΕΙΟ από το Κελαινώ-Ξάστερον

Το εισαγωγικό ποίημα από την Ποιητική Υμνωδία Valium Online Prescription “Προσφυγιά – αρμονίας κατάλυση”

Buy 50 Mg Valium

Γυμνοί άγγελοι

Valium Online Spain

Το λιθόστρωτο ιδρώνει από τα δάκρυα που πέφτουν.
Τα χαρούμενα παιχνιδιστά βήματα
των ανέμελων αγγέλων
χαθήκανε στο λαγούμι του πόνου.
Κι ούτε η βροχή θε να ξεπλύνει ποτέ
Ετούτα τα ματωμένα δάκρυα.
Αυτός ο πεζόδρομος, εκείνος ο δρόμος,
Οι πέτρες  που πόνεσαν πολύ,
Τα χόρτα που βάφτηκαν άλικα από πίκρα,
Οι τοίχοι και τα δέντρα και τα ουράνια
που κοκκίνισαν από ντροπή
και τ’ αγκάθια που τ’ αγιάσανε
τα πόδια τα γυμνά, γυμνών αγγέλων,
ετούτα κι άλλα, αμέτρητα, πολλά
μια παύση ακόμα λυγμού
στην πικρή τους ιστορία.
Μια στάση ακόμα.
Μη προσπερνάτε.
Πατήστε το κουμπί, λοιπόν.
Να κατεβούμε. Σε κάθε στάση.
Να δούμε, να θυμηθούμε,
Να πονέσουμε, να μη ξεχνούμε.
Ήταν δικοί μας άνθρωποι.
Ήταν Άνθρωποι.

© Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ακολουθούν 15 Στάσεις με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό(σελ. 98)

Το κλάμα του παιδιού

Share

– Παππού, εεε παππού, έρχεται ο θείος μου με το καινούριο του αυτοκίνητο… έλα, έλα να δεις!

– Καλά γιόκα μου, έρχομαι, μη με τραβάς.

– Μα έλα τώρα σου λέω γρήγορα, τρέξε, θα μας πάει βόλτα! Θα μας πάει βόλτα με το ωραίο αυτοκίνητο!

– Πήγαινε Σωκράτη μου να φωνάξεις τη μάνα σου κι εγώ έρχομαι, μια στιγμή παιδί μου.

Την ίδια ώρα δυο χέρια ροζιασμένα και βρεγμένα από τη σκάφη εμφανίζονται στην πίσω πόρτα του σπιτιού, μια ποδιά με τη σημαία της Κύπρου βρεγμένη στο πάνω μέρος κι ένα τσεμπέρι, δεμένο γερά πίσω. Τα μανίκια τραβηγμένα επάνω, μα κάθε ματιά πιο ζωηρή κι από αστραπή.