Ειμαρμένη

Share

Εξακολουθείς να υπάρχεις μέσα μου,
πλατωνικός στην εγκάρδια αγάπη
θρυμμάτισμα κάθε ονείρου,
στρίμωγμα της ψυχής ως ενοχή,
κλείσιμο και στην έξοδο κινδύνου.
Συνεχίζεις να είσαι εντός μου
ως ιδέα, ως κτίσμα, ως μπιενάλε,

Continue Reading →

“Άνθρωποι στο βαγόνι”

Share

Δώδεκα διηγήματα, δώδεκα πρωταγωνιστές, ανάμεσα στο πεπρωμένο και την άρνησή του, την αμαρτία και την υποταγή, τη ζωή και τον θάνατο, και οι οποίοι, σύμφωνα με τους στίχους του ΄Αγγλου ποιητή Wystan Hugh Auden , που παρατίθεται ενδεικτικά από τον συγγραφέα στην προμετωπίδα του βιβλίου, «κατοικούνται από δυνάμεις που υποκρίνονται ότι τις κατανοούν». Ο συγγραφέας επιλέγει σκόπιμα ήρωες (ή αντιήρωες) από διαφορετικές εποχές, άτομα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ίσως περιθωριακά, μοναχικά ως επί το πλείστον, με ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες – χαρακτηριστικά που οξύνουν τη φαντασία, σε κείμενα που λογοτεχνικά είναι εξίσου αντισυμβατικά και αντιφορμαλιστικά όπως και οι ήρωες τους.

Continue Reading →

«Ο Οθέλλος Ξαναγυρίζει»

Share

Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει του Ν. Καζαντζάκη, είναι θεατρικό έργο, γραμμένο σε πεζό λόγο και η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η απλή δημοτική. Χαρακτηριστικό στοιχείο ως προς τη δομή του έργου, είναι ότι συμπεριλαμβάνει τρεις πράξεις. Εισαγωγικό σημείωμα στο τεύχος 848, έτος 1962, πληροφορεί ότι το θεατρικό ετούτο, παραχωρήθηκε από τη δεύτερη σύζυγο του Ν. Καζαντζάκη, Ελένη, στο περιοδικό Νέα Εστία και προφανώς ως εκείνο τον χρόνο, ήταν ανέκδοτο. Ο Παντελής Πρεβελάκης σημειώνει ότι το έργο γράφτηκε στην περίοδο 1936-1937 και το χαρακτηρίζει: “Comedie Πιραντελλικής νοοτροπίας”. Την ίδια περίοδο, ο Καζαντζάκης μεταφράζει για το Βασιλικό θέατρο, το έργο του Πιραντέλλο. Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, το Φάουστ του Γκαίτε και πολύ πιθανόν, τον Οθέλλο του Σαίκσπηρ, σύμφωνα με την άποψη του Πρεβελάκη[4]. Η επίδραση των έργων αυτών, στο θεατρικό του Καζαντζάκη Ο Οθέλλος ξαναγυρίζει, είναι διαφανής.

Continue Reading →

«Ερωτική ενδελέχεια»

Share

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (Οι Ποριώτες γράφουν)                  «Ερωτική ενδελέχεια» Θάλεια Καραμητσοπούλου “Ολάνθη”                       Γράφει ο:   Αρισ. Παν. Αντάνης   Η πρώτη φορά …

Continue Reading →

Αυθάδεια λαγνεύουσα

Share

Πιστεύω εμέ, ότι εγώ εσύ∙ εγώ όλη. (Από το βιβλίο, σελ. 72)

Το πρώτο κινούν, το ορμέμφυτο του έρωτα, διοργανώνει κατ΄αποκλειστικότητα τη γραφή, την καθιστά εκούσα άκουσα σύντροφό του, την ανανεώνει, για να την οδηγήσει εκ του ασφαλούς στην ενδοχώρα της Λαλιάς.

Continue Reading →

Η ποιητική συλλογή «Βλέπω»

Share

Πρώτη φορά διάβαζα ποίηση του Γιώργου Βέη και ομολογώ ότι με δυσκόλεψε πολύ. Βρέθηκα να περιφέρομαι ανάμεσα σε στίχους ρεαλιστικής δυνάμεως αλλά και σε στίχους υπαρξιακούς και μεταφυσικούς, κινούμενους μέσα σε καθαρά ιδεαλιστική αντίληψη πάσης εκφραζομένης πρακτικής δραστηριότητας. Βέβαια, αυτό συναντάται στην πορεία πολλών ποιητών, σπάνια όμως στην ίδια συλλογή. Σκέπτομαι αν ο Γιώργος Βέης είναι δισυπόστατος, έχει δηλαδή στιγμές συναισθηματικής και ιδεολογικής δισυποστασίας (ίσταται μετέωρος, όπως π.χ. ο γράφων), ή εάν πειραματίζεται συνειδητά επάνω στη μανιέρα του,

Continue Reading →

Η Χάρη του Βιβλίου

Share

Υπάρχουν λέξεις που τις χρησιμοποιούμε για να στολίζομε την έκφρασή μας, όπως διαλέγομε λουλούδια να κοσμήσουμε το σπίτι ή τα κρεμάμε γιρλάντες στο λαιμό. Το καταπράσινο λιβάδι αγαλλιάζει τα μάτια του διαβάτη, κι όμως, λίγα αγριολούλουδα φυτρωμένα διάσπαρτα εδώ και εκεί, τονίζουν κι ανυψώνουν ακόμα περισσότερο την παραμυθένια ομορφιά του. Το ίδιο συμβαίνει και με τη λογοτεχνία, όταν νυφοστολίζομαι τις σκέψεις μας με όμορφες λεξούλες, σαν τις κεντήστρες που κοσμούν με πολύχρωμες κλωστές τα αγαπημένα εργόχειρά τους.

Continue Reading →

“Ο Λόγος” τεύχος 24

Share

Το λογοτεχνικό περιοδικό “Ο Λόγος”, τεύχος 24, το οποίο εκδίδεται από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας ανελλιπώς για 19 χρόνια τώρα παρουσιάστηκε στην όμορφη αίθουσα της Δημαρχίας του Νόρθκοτ στις 27 Νοεμβρίου 2011.
Την παρουσίαση του περιοδικού έκανε ο εκπαιδευτικός και ελληνιστής Κυριάκος Αμανατίδης σε περίπου εκατό μέλη και φίλους του Συνδέσμου που παρευρέθηκαν. Στην ομιλία του ο κ. Αμανατίδης μεταξύ άλλων μίλησε για τον σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζουν τα δυο ελληνόγλωσσα λογοτεχνικά περιοδικά της Μελβούρνης…

Continue Reading →

Ο Καθρέφτης της Ηρωδιάδος

Share

«Οι τρόποι για να καταλάβουμε στραβά τα πράγματα είναι ασύγκριτα περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους θα τα καταλάβουμε σωστά, όπως συμβαίνει πάντοτε με παρόμοια εγχειρήματα, κι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους για να τα καταλάβουμε στραβά είναι να πειστούμε ότι τα καταλάβαμε σωστά – έχει εξηγηθεί η συνείδηση, πώς δουλεύει η νόηση, η μηχανή του λογικού, η τελευταία λέξη». Κλίφορντ Γκηρτζ, «Αποσταθεροποιητική πράξη»*

Continue Reading →

“Κατάθεση Ψυχής”

Share

Η παρουσίαση μιας ποιητικής συλλογής μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για την ποίηση – ένα πολύ μεγάλο θέμα. Γιατί, τι σημαίνει η ποίηση για μας; ΄Ισως λίγο διαφορετικά πράγματα για τον καθένα, για πολλούς από μας. Τι μας μένει από αυτή; Πώς την προσεγγίζουμε; Ερωτήματα σαν αυτά θα μας έπαιρνε ολόκληρα βιβλία να τα πλησιάσουμε. Εντούτοις τέτοια ερωτήματα είναι πολύ σχετικά με την παρουσίαση μιας ποιητικής συλλογής.

Continue Reading →

“Με αίσθημα ευθύνης”

Share

Ο ευτελισμός του ανθρώπου, Το δίκαιο του ισχυρού, Κρίση ανθρωπισμού και πολιτισμού, Σύγχρονες μορφές δουλείας, Ο υποβιβασμός του ανθρώπου, Φθορά και διαφθορά του ανθρώπου, Η απαξίωση του διαλόγου,… και άλλα που αφορούν γενικότερα την κοινωνία μας ή τον κόσμο

Continue Reading →

ANHSYXASMOS

Share

Λίγα λόγια επιχείρησα να εκφράσω πριν καιρό για το βιβλίο του Κωνσταντίνου Καλυμνιού με τίτλο «ANHSYXASMOS» αλλά ήταν ελλιπή για να καλύψουν την ανάλυση ενός λογοτεχνικού βιβλίου. Τ’ άφησα τότε στη μέση λόγω “ανειλημμένων υποχρεώσεων”…Αυτά τα λόγια στα χρόνια που ζούμε είναι της μόδας και της καχυποψίας. Λίγοι είναι μεταξύ μας εκείνοι που βλέπουν πέρα από τα εμπόδια είτε είναι μορφωμένοι και πολλές φορές φαντασμένοι είτε μικροαστοί και ταπεινοί.

Continue Reading →

16. Ανθολογία Σονέτου

Share

Στην αρχή πρωτοδιάβασα και πρωτοθαύμασα του Αντρέα του Τριανταφυλλόπουλου. Πραγματικός τεχνίτης του είδους, αποφάνθηκα πολλές φορές, για να συνεχίσω με μερικά θαυμάσια δομημένα του αλησμόνητου Σάββα Ζουμή.

Στη συνέχεια προσπάθησα να σκαρώσω και δικά μου. Άτεχνα και με παραβίαση των κανόνων τους τα πρώτα μου, για να μπω στο πνεύμα τους και να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά, αργότερα, σ’ αυτά. Κατόπιν άρχισα να «στρατολογώ» πιστούς, πρώτα τον Βαγγέλη τον Μύρωνα και το Γιάννη τον Κατσαρά οι οποίοι επέδειξαν ιδιαίτερο ταλέντο και έδωσαν αξιόλογα δείγματα του είδους, για να ακολουθήσουν ο Γιάννης Εσκιτζής και, τώρα τελευταία, ο Θύμιος Χαραλαμπόπουλος.

Continue Reading →

15. ‘Με τα μάτια της ψυχής μου’

Share

Η ποίηση της Βάσως Αποστολοπούλου-Τσιμοπούλου, συμπερασματικά, θα έλεγα ότι είναι πηγαία, μελωδική, απεικονίζει την ελληνική ζωή μέσα στα ηθογραφικά της πλαίσια, με στιχουργική μαεστρία και λυρική τρυφερότητα και πηγάζει πραγματικά μέσα από «τα μάτια της ψυχής της».

Continue Reading →

14. Στην Τασκένδη…

Share

Στο δεύτερο αυτό μικρό αφιέρωμα στους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες που έζησαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους σε χώρες του, πάλαι ποτέ, ανατολικού μπλοκ, μέσα πάντα από τη διήγηση του συμπάροικου Δημήτρη Τσιαούση και τις σελίδες των τριών ανέκδοτων βιβλίων του για την εθνική αντίσταση και τον ελληνικό εμφύλιο, θα ρίξουμε φως και θα μάθουμε από πρώτο χέρι για τον τρόπο ζωής στην πρωτεύουσα μιας ασιατικής σοβιετικής δημοκρατίας, την Τασκένδη, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

Continue Reading →

13. Η κραυγή της καρδιάς

Share

Το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα λογοτεχνικά είδη, φαίνεται, τελικά, πως κερδίζει έδαφος στους αντίποδες. Η προσωπική ιστορία της Φανής Μάγγου ξετυλίγεται περιγράφοντας τα μικρά της χρόνια και φτάνοντας μέχρι το σήμερα, μέσα από μια αφήγηση ειδυλλιακή της ιστορίας της πάτριας γης, και των δυο θετών της πατρίδων, με τις χαρές, τις λύπες, τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις των απλών ανθρώπων που συνθέτουν το μικρόκοσμο της ύπαρξής της.

Continue Reading →

Περιοδικό “Ο Λόγος” – 23

Share

Το λογοτεχνικό περιοδικό “Ο Λόγος” της Μελβούρνης, εκδίδεται ανελλιπώς από το 1993 και από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας.

Η έκδοσή του χορηγείται από τον τοπικό Δήμο City of Darebin, τις δωρεές των φίλων της λογοτεχνίας και του Συνδέσμου και τέλος τις συνδρομές των μελών του.

Κάθε χρόνο παρουσιάζει μέσα στις σελίδες του, με ειδικό αφιέρωμα, ένα άτομο των γραμμάτων και της λογοτεχνίας, μέλους ή μη του Συνδέσμου.

Continue Reading →

“Ή όλοι οι Έλληνες να σωθούμε ή κανένας…”

Share

Ο Ελληνισμός σήμερα περνάει δύσκολες στιγμές, όμως το μήνυμα από την ομογένεια είναι αυτό: “Ή όλοι οι Έλληνες να σωθούμε ή κανένας…” είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι με τη μητέρα Ελλάδα, είμαστε κοντά στον πόνο και την μοίρα της. Ο τίτλος αυτός είναι παρμένος από την ποιητική συλλογή της Δρα Έρμας Βασιλείου με τίτλο “Όταν η μνήμη έχει δικαίωμα”.

Continue Reading →

Μνήμη: δικαίωμα και υποχρέωση!

Share

Το δικαίωμα –και παράλληλα χρέος μας– να μην παραδώσουμε στη λήθη τη συστηματική εξολόθρευση του Ελληνισμού του Πόντου πραγματεύεται με συγκλονιστικό τρόπο η ποιήτρια Δρ Έρμα Βασιλείου στο τελευταίο της βιβλίο με τίτλο «Όταν η μνήμη έχει δικαίωμα» (εκδόσεις Αφροδίτη).
Και επειδή ακριβώς «η μνήμη θέλει να χαθεί», όπως δηλώνει ευθαρσώς η Έρμα Βασιλείου ήδη από το πρώτο ποίημα αυτού του βιβλίου της, έχουμε χρέος να την κρατήσουμε ζωντανή. Έχουμε χρέος να μην ποντίσουμε, να μην καταποντίσουμε, να μη φουντάρουμε, να μην καταστρέψουμε, να μη λερώσουμε (αυτό σημαίνει στα κυπριακά το ποντίζω) τη μνήμη για το απαράγραπτο έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον του Ελληνισμού του Πόντου.

Continue Reading →

4η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η.

Share

Κριτική για λογαριασμό της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Συγγραφέων των Πέντε Ηπείρων(ΕΕΛΣΠΗ) από την Ελευθερία Μπέλμπα – γραμματέας της ΕΛΣΠΗ –…

Continue Reading →