Ο κυρ Νοτιάς κι η Θύελλα

Share

IMG_0439

Απόψε ο κυρ Νοτιάς λυσσομανάει
τραβάει τα ρούχα του και σκάει
κι είναι σαν καυγάς να έχει αρχίσει
στο σπιτικο του να ξεσπάει

Βοές, στριγκλιές, σφυρίγματα
φοβέρες κουβαλάει πάλι
κι άλλα πολλά που δεν χωράνε πιά
στο φουσκωμένο του παχύ τσουβάλι

Κι η κυρά Θύελλα ξεθύμανε κι αυτή
κι απ’ το κακό της πάει να σκάσει
και τον καημό της τον πικρό κοιτάει
κάπου να βρεί να τον σχολάσει

THE PIANIST

Share

I came from the outside world ,
Entered your world, for one brief moment
Felt the impact of your glance, your smile;
Knew for that moment in time there was you and me only,
Acceptance was felt, two souls reaching.
I went away, thought of you in the dark hours of the night,
Wondered why you engaged my curiosity,
And why I was compelled to return to your side.
The night was warm, the atmosphere inviting,
The red velvet lounge, elegant grand, and you.
Yes, you.
You sat with fingers flowing over the white keyboard,
Harmony of motion, one with life, you felt the ebb and flow.
Shyness overcame me, I dare not trespass on your ground
For fear you may reject me,
Was I just one more face, or was it real with you?
My being would not cease to call you,
I tried to ignore your presence;

Then you stopped playing and came over to me.
My soul rejoiced to find you were more than I had hoped,
So close to me, to recognise your soul in those few words,
Existing, being for my soul to meet.
I did not want to question worldly states, your wife,
Your life, your wage,

There was only now, a glimpse of life’s fulfilment felt.

__________

 

74 υπό σκιάν

Share

ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
(Εκδόσεις Ναυτίλος, 1998, Αυστραλία)

Από τη μακρινή Αυστραλία μας έρχεται ένας ούριος δημιουργικός άνεμος πολιτισμού. Η ελληνική παροικία της Αυστραλίας εξελίσσεται σ’ ένα αξιόλογο πνευματικό, πολιτιστικό, καλλιτεχνικό και επιχειρηματικό κέντρο του απόδημου ελληνισμού. Και επιβεβαίωση αποτελεί και η επικολυρική ποίηση «’74 υπό σκιάν» του Ιάκωβου Γαριβάλδη, Προέδρου του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας.

Η κυπριακή τραγωδία δεν άφησε ασυγκίνητο τον απόδημο ελληνισμό. Μούσα του ποιητή, το μεγαλείο της «ανυπόστατης» κυπριακής ψυχής. Αυτή θα χρησιμεύσει ως έμπνευση στον ποιητή για τη θεατή, αλλά και την αθέατη πλευρά του θεάτρου της εισβολής του Αττίλα.