Cyprus

ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

Share

Το παράθυρο εν μία νυκτί
απέκτησε δεύτερο ένδυμα.  

Χιαστί οι σιδεριές
κι ο κόσμος απ’ έξω τεμαχισμένος σε ρόμβους.

Για κούμπωμα σταυρωτοί οι φόβοι μας.

Προσπαθείς να ακολουθήσεις υποδείξεις ειδικών,  

μέχρι που ανακαλύπτεις ότι είσαι μάλλον μια ιδιότυπη περίπτωση
που δεν εφαρμόζει σε κανένα πειραματισμό.

Προσδοκώντας

Share

σκληρές εικόνες στους δέκτες μας
εικοσιτετράωρη αναρρίχηση
στον τρόμο
τελευταία πάντα πρόσληψη
το σάλι της άνοιξης
εγκλωβισμένο στο πάνδημο πένθος

Πώς χτίζεται η γέφυρά μας

Share

Η μάνα μου έχει έναν ουρανό στα μάτια
Τα κοιτάζω για να ανοίγω τα φτερά μου
Της λέω συχνά
Ο χρόνος είναι μαχαίρι μάνα
Κάποια στιγμή θα μας χαράξει σε δυο όχθες
Γράψε κάτι για τη ζωή σου
να ΄χω μια γέφυρα να σε ανταμώνω

Αμμόχωστος

Share

η πόλη μου έχει μια ουλή
κάτω από το κεφαλαίο του ονόματός της
οι περισσότεροι βλέπουν το ΄Αλφα
χωμένο στην άμμο σαν θησαυρός
μα ένα πέλμα παιδιού
μπορεί να την αποκαλύψει
ένα κάστρο
χτίζεται ολοένα απ΄τα χέρια του
κι εκεί αφήνονται

Χρόνιο και Διαχρονικό

Share

Αλλόκοτη στιγμή
ανατροπή από εκείνες
που σου γυρίζουν την ψυχή ανάποδα
έφερε τα χέρια κάτω στο πάτωμα
τα πόδια στο κεφάλι
Περπατούσαμε πλάθοντας
γλυκά τα βήματα
σαν κουλουράκια με κανέλα
έτοιμα για τα προηγούμενα Χριστούγεννα
σκεφτόμασταν τρέχοντας
χάνοντας τη γεύση των επίγειων θαυμάτων

Ντυμένοι στα Λευκά

Share

Τα Χριστούγεννα που έρχονται αδιάλειπτα κάθε τέλος ενός χιλιοβασανισμένου έτους των πτωχών και προϊδεάζουν την νέα χρονιά για τους ανθρώπους των κερδών, ευτυχώς γεμίζουν και τις καρδιές των λογοτεχνών μας με συναισθήματα. Γεμίζουν ψυχές που οραματίζονται έναν καλύτερο κόσμο με ευαισθησία, ελπίδα κι αγάπη. Γεμίζουν ιδιαίτερα τους ποιητές αυτού του κόσμου. Αυτή την ομορφιά κι αγάπη μέσα από τα λόγια τους θέλει ν’ αναδείξει η Διασπορική με το συγκεκριμένο αφιέρωμα. Θέλει να μιλήσει για λίγη αγάπη, έστω μόνο λίγη, μετά από την τόση αγριότητα στον κόσμο μας.

Στολίσαμε και φέτος

Share

Διαλέξαμε πεύκο φέτος
από παρακείμενο δάσος
Ένας πνεύμονας λιγότερος είπαμε
αν είναι να έχουμε μια πράσινη μεταμόσχευση καρδιάς
Έπειτα χωρίς καρδιά
πώς συνεχίζει ο ρυθμός
Στολίσαμε όπως πάντα
με ό,τι απέμεινε από πέρσι γερό και στέρεο
Ένας άγγελος μονάχα μας κοιτούσε με μισή φτερούγα

Για το παιδί που δεν ξέρει

Share

Ένα παιδί κρατά πάντα
πολύχρωμο μολύβι κάτω από τα μάτια του
Ένα παιδί σε κοιτάζει ζωγραφίζοντας τον κόσμο σου
πάνω στο βλέμμα του
Κάποτε δένει τα χρώματα
λύνει το γκρίζο της ομίχλης
επειδή δεν ξέρει
δεν έχει ζήσει