Cyprus

Χρόνιο και Διαχρονικό

Share

Αλλόκοτη στιγμή
ανατροπή από εκείνες
που σου γυρίζουν την ψυχή ανάποδα
έφερε τα χέρια κάτω στο πάτωμα
τα πόδια στο κεφάλι
Περπατούσαμε πλάθοντας
γλυκά τα βήματα
σαν κουλουράκια με κανέλα
έτοιμα για τα προηγούμενα Χριστούγεννα
σκεφτόμασταν τρέχοντας
χάνοντας τη γεύση των επίγειων θαυμάτων

Ντυμένοι στα Λευκά

Share

Τα Χριστούγεννα που έρχονται αδιάλειπτα κάθε τέλος ενός χιλιοβασανισμένου έτους των πτωχών και προϊδεάζουν την νέα χρονιά για τους ανθρώπους των κερδών, ευτυχώς γεμίζουν και τις καρδιές των λογοτεχνών μας με συναισθήματα. Γεμίζουν ψυχές που οραματίζονται έναν καλύτερο κόσμο με ευαισθησία, ελπίδα κι αγάπη. Γεμίζουν ιδιαίτερα τους ποιητές αυτού του κόσμου. Αυτή την ομορφιά κι αγάπη μέσα από τα λόγια τους θέλει ν’ αναδείξει η Διασπορική με το συγκεκριμένο αφιέρωμα. Θέλει να μιλήσει για λίγη αγάπη, έστω μόνο λίγη, μετά από την τόση αγριότητα στον κόσμο μας.

Στολίσαμε και φέτος

Share

Διαλέξαμε πεύκο φέτος
από παρακείμενο δάσος
Ένας πνεύμονας λιγότερος είπαμε
αν είναι να έχουμε μια πράσινη μεταμόσχευση καρδιάς
Έπειτα χωρίς καρδιά
πώς συνεχίζει ο ρυθμός
Στολίσαμε όπως πάντα
με ό,τι απέμεινε από πέρσι γερό και στέρεο
Ένας άγγελος μονάχα μας κοιτούσε με μισή φτερούγα

Για το παιδί που δεν ξέρει

Share

Ένα παιδί κρατά πάντα
πολύχρωμο μολύβι κάτω από τα μάτια του
Ένα παιδί σε κοιτάζει ζωγραφίζοντας τον κόσμο σου
πάνω στο βλέμμα του
Κάποτε δένει τα χρώματα
λύνει το γκρίζο της ομίχλης
επειδή δεν ξέρει
δεν έχει ζήσει

Σε πτώση Φθινοπωρινή

Share

Κάποτε τον ακολουθούμε
άλλοτε μας ακολουθεί
ο δρόμος ξεκινάει από μέσα μας
τελειώνει εκεί που αρχίζει η γνώση
Το φθινόπωρο όμως

Τριγωνικός Επίδεσμος

Share

Όπως κι αν είναι ο ουρανός
όπως και να τον ζωγραφίζουν
τα πουλιά των εποχών
πρέπει πάντα με βρόχινο νερό
να περιθάλπω καλοκαίρια
Δένω λοιπόν γερά ένα θολό απόγευμα
Τριγωνικός επίδεσμος
Εσύ
Εγώ

στο φρούριο του ford cortina

Share

κλείνομαι όλο και πιο μακριά απ΄την ανατροπή
είμαι παιδί
ο πατέρας έχει ακόμα το Ford Cortina
και ξαφνικά πέφτω σαν μετεωρίτης στο παρόν
μια ενήλικη κουκκίδα
μεταμόρφωση μάγισσας νύχτας
χωράω παντού
και στον πιο ανεπαίσθητο φόβο
την ώρα που περνάει η μαύρη λιμουζίνα
με τα αδιάφανα τζάμια
τα διαφανή σώματα
τόσο όσο να αποκαλύπτεται
η δυσλειτουργία της καρδιάς

Euphemisms of an old lady

Share

The old lady had never learned anything else in her life except to drop
blessings from her lips, as if the blessings sustained her.
Her eyelash colour faded, her face was a mass of wrinkles. “Daughter, give
me the votive candle so I may light it, and may you reign like a queen one
day”.
On Sundays, in the courtyard under the vine, they’d turn on the radio. ”
Daughter, bring the radio, and may you pick up soil and have it turned to gold
in your hands”.
Her legs were unable to take much walking anymore, she didn’t go to church
anymore.